Mugsy was here!

Ook als Eén en Twee niet spelen en de jeugd met vakantie is, valt er veel te genieten op en rond onze velden. Drie werd kampioen, de Dames haalden de play offs en er waren alweer overwinningen voor Zami 1 en de mannen van Zomi 4 Optiver, al werd de match van laatstgenoemden pas na een nagelbijtende slotfase op de laatste bal beslist. Ervaren en gelauterde spelers stonden met tranen in hun ogen, terwijl de allesverwoestende spanning langzaam van de uitgewoonde lijven afgleed. Cricket zoals cricket bedoeld is, zou onze propagandacommissie zeggen.
Een ware promotie voor het spel en de sfeer en vriendschap die daar mee samenhangt, vormde de ontmoeting met en tegen Collaroy Plateau C.C. de club waar Andrew ‘Mugsy’ Malloy onderdak gevonden heeft, sinds hij weer naar Sydney is teruggegaan. Niet erg geholpen door het regenachtige weer kon deze Clash der Continenten niet plaatsvinden op het hoofdveld, daar de square door rondrennende Bruten uit Oz en Nederlandse Comedianten te veel schade zou oplopen. Maar ach, met zo’n bijveld…
Het werd een ongelooflijk feest en de gasten uit Down Under raakten niet uitgesproken over de typische VRA Zami gastvrijheid. De voortreffelijke zorgen van Ruth, Patrick en hun brigade zorgden voor een passend kader, waarin meer dan vijftig man genoten van happen, drankjes, grappen en grollen en af en toe een ontroerend moment, zoals het zingen van ‘Aan de Amsterdamse grachten’ dat voor de gasten in het vervolg doorgaat voor het Nederlandse volkslied. Ondanks de soms verpletterende buien werd er ook nog gecricket en ook hier was door Toon Hinzen en zijn makkers voor een passende entourage gezorgd. Officiële fluitisten met het vermaarde duo Willem & Willem ( voor de leken onder ons: Molenaar en Winckel), een zeer geleerde officiële scorer en een heuse paparazzo zouden je kunnen doen geloven, dat het hier om een internationale top-wedstrijd ging en misschien voelden enkelen het ook wel zo.
Zoals het een goed gastheer betaamt, won VRA gemakkelijk en hield daarmee het Dirck Hartogh-schild (een échte kopie van het tinnen bord dat Dirck op het strand van het door hem ontdekte Australië aan een paal spijkerde), de trofee waarom het allemaal begonnen is, in het Amsterdamse Bos.
Een uitstekend diner, uitbundige speeches, talrijke gimmicks en praktische moppen horen er natuurlijk ook bij en één en ander vond plaats in de ware Zami/SAT Comedians-traditie. Mugsy en zijn maten waren in ieder geval flink onder de indruk!
De return in Sydney is gepland in 2015. Dus als u nu alvast gaat sparen en trainen, bent u dan wellicht één van de gelukkigen!
Sander
Op de foto: Mugsy en Ed met 'The Shield'.

Derde kampioen van de ZOMI

Zondag 26 juli 2009
VRA III
Quick Haag IV

Top of the League and can't be overtaken!

U ziet, ik heb er zin in gekregen om verslagen te schrijven. Het is inderdaad gelukt om de bovenste plaats in de Zomi league te bemachtigen, met nog 1 wedstrijd te gaan zijn we niet meer in te halen. 10 gewonnen en 1 verloren tegen de Haagse. Een prachtig seizoen waar iedereen weer zijn plezier heeft teruggevonden; ik verwijs hiervoor naar het verslag van vorige week.
Ik begin met een korte kritische noot. Deze zondag speelde het Derde zijn eerste wedstrijd van dit seizoen op ons onvolprezen hoofdveld. Ik heb de redenen al vele malen gehoord en ze zullen ongetwijfeld kloppen, maar ik blijf het ongelofelijk vinden dat in al die jaren dat er gras ligt ik welgeteld 1 wedstrijd, en dan nog wel illegaal met het tweede tegen VCC begin van deze eeuw, heb gespeeld. De redenen zijn bekend maar het gaat mij om het principe dat een ieder een kans moet hebben om minimaal 1 keer per jaar op gras te spelen, waarbij het weer de enige reden zou moeten zijn dat het niet doorgaat. Geloof dat ze dat op andere clubs met gras iets
beter voor mekaar hebben. Maar goed, desondanks is het een groot plezier om op het hoofdveld te spelen en het wicket is uitstekend, een verademing in vergelijking met de duikboot pitch op het tweede veld. Quick Haag was vandaag een zeer plezierige tegenstander die de toss won en - hoe kan het ook anders - verkoos te gaan batten. Het veld lag er goed bij en was redelijk snel, ook al zo'n pluspunt ten opzichte van het tweede veld. Mooie
schoten krijgen ook de waardering die ze verdienen en het is mooi fielders een volstrekt kansloze inhaalmissie te zien ondernemen, met als gevolg geschaafde benen. Ik telde er bij Quick 3 die op deze wijze hun benen ontharsden, kennelijk een populaire bezigheid in het Haagse. Uiteraard zult u dit soort praktijken bij ons niet zien, duiken behoort niet echt tot ons standaarpakket. Dit tot afgrijzen van Sieb. Over publiek hadden we niet te klagen. Naast de vrouwen en kinderen ontwaardde ik meerdere VRA leden die een kijkje kwamen nemen: de familie Mulder, de Mufti, Mugsy, Mike George, Ruth en Patrick, Polak en nog een aantal anderen. Zij hebben een leuke middag gehad.
De wedstrijd dan. Al gememoreerd, we hebben een redelijk sterk elftal met een aardige bowling/batting line up. Vandaag mochten dan ook 9 man hun bowlingkunsten vertonen. Na 35 overs had Quick 156 runs bij elkaar. Venkat bowlde gemene balletjes waarop 3 man zich vergisten en Meindert wist met hulp van Michael zijn actie te verbeteren, wat ook resulteerde in een mooi wicket. Gastspeler Philip KA liet ook zien het bowlen niet verleerd te zijn en hopelijk gaat hij volgend jaar weer meer spelen. Speciale vermelding voor Slagter die na lang aandringen ook mocht bowlen met
als argument dat we dan een hoger totaal konden chasen, hij kreeg dan ook een fijne 6 om de oren maar wist ook door zijn boogballen de captain van Quick bijna aan de zuurstof te krijgen. En dan hadden we nog niet eens de kleine van Nierop tot onze beschikking die een soort huisarrest had gekregen.
Na een wederom voortreffelijke lunch, dit is toch echt een van de hoogtepunten voor ons en de tegenstanders, mocht wij het totaal gaan maken. Als batsman weet je dat je volledig geconcentreerd moet zijn en geen gedachten moet accepteren die de concentratie kunnen breken. Uw captain zag vanuit zijn ooghoeken zijn vrouw en kroost aankomen en kreeg zo'n gedachte; nu even laten zien wat ik kan. Gevolg: uit. Terwijl ze nog niet eens het pad waren opgelopen. Zo kan ik het dus ook nooit aan ze
uitleggen. We begonnen wat onrustig op toch niet al te moeilijke bowlerij en verloren vrij snel 3 wickets. Met Volken en Jeroen Mulder op de mat werd langzaam het herstel ingezet. Zo sterk zelfs dat ze bleven staan en beide een 50 maakten en een partnership boven de 100. Na een over of dertig met een harde 6 was het pleit beslecht; VRA III was definitief de koploper van de ZOMI competitie. Na een gezellige derde innings met heerlijk bier van Patrick en een fles Champagne en mooie speech van Floris bij absentie van de Veurzitter kunnen we stellen dat we een mooi seizoen hebben, want het is nog niet afgelopen. Op 9 augustus mogen we naar onze
vrienden van VOC, alwaar een varken aan het spit al op ons wacht.
De ZOMI competitie is een absolute aanwinst, geruchten gaan dat ACC en Excelsior volgend jaar zullen meedoen. We hebben nog meer teams nodig, zodat er ook op sterkte ingedeeld kan worden en wellicht twee poules. Willem Winckel is in ieder geval enthousiast dus dat moet goed komen. Zonder tegenbericht doe ik volgend jaar weer mee. Wellicht nog wat fixtures in augustus en dan weer de winterslaap in.
Jeroen van Meerten

Wedstrijdprogramma

Donderdag 30 juli
VRA Zomi - ACC (20/20)
Aanvang: 18.30 uur
Veld 1

Vrijdag 31 juli
VRA Combination - Sheenpark CC
Aanvang: 13.30 uur
Veld 1

Zaterdag 1 augustus
Kampong - VRA Zami 1
Aanvang: 13.30 uur

Rood en Wit - VRA Zami 2
Aanvang: 13.30 uur

Zondag 2 augustus
VRA 1 - HCC
Aanvang: 11.00 uur
Veld 1

Hengelo - VRA 2
Aanvang: 11.00 uur

Dames als tweede naar de play offs

Zaterdag 18 juli
R&W Dames 114 ao
VRA Dames 190 v 7
De laatste wedstrijd voor de play offs is de tweede wedstrijd tegen R&W. De dag begon erg regenachtig en dat beloofde natuurlijk niet veel goeds. Ook al niet omdat het KNMI had voorspeld dat er 90% kans op regen was. Maar natuurlijk gaan we gewoon naar R&W en zien wel hoe ver we komen. In de kleedkamer zag ik wel een rummicup spel voor de eventuele regenbreaks. Helaas verloor Maartje deze keer de toss en mogen we gaan batten. Met de voorspellingen die er waren gedaan hadden we dat liever anders gezien maar ja soms ligt het geluk bij de ander… of toch niet.
Het veld is klaar maar het druppelt nog een beetje, maar toch gaan Fleur en ik gewoon lekker beginnen. We openen rustig en de runs komen gestaag op het bord. Over het algemeen is het afgelopen seizoen zo geweest dat we eerst gingen fielden dus we moeten even bedenken dat het nu anders is en dat we iets van een target moeten hebben. Nou eerst maar gewoon lekker batten. En dat gaat goed totdat Fleur uitgaat bij… en sally inkomt. Die had al meteen lol maar ging helaas ook wel veel te snel uit op een werkelijk prachtige bal. We gingen er met zijn tweeën uit want inmiddels regende het wel wat harder. De covers konden op de mat en ik kon wat kletsen met mijn schoonouders. Na een tijdje gaan we weer in, deze keer ik met Hannah. Het gaat goed maar helaas ga ik uit na 38 gescoorde runs en komt Maartje in en die ziet er meteen heel solid uit. Met een knalharde 6 (bijna) op de tennisbaan gaat ze zeer voortvarend. Met toch wel weer aardig wat extra;s aan de kant van R&W komen we op 190 runs.. niet onaardig. Het veld loopt niet werelds en R&W mist twee belangrijke speelsters… dus we hebben een hele goede kans.
Na de lunch gaan we het veld weer in. De regen heeft plaats gemaakt voor veel wind. Maar dat kon ons deze fielding inning niet deren. Want zonder op dit moment al de uitslag te verklappen kan ik vertellen dat we in totaal maar 14 wides hebben gebowled; echt heel erg goed. Twee belangrijke batsmen komen in, maar eentje daarvan kan al weer heel snel naar de kant. De kans neemt hiermee alleen maar toe om te winnen. Nadat Hannah in de eerste inning een behoorlijk buikschuiver had gemaakt moest ze in de tweede inning helaas van het veld met ( naar later bleek) een gekneusde borstkas. Dat houdt dan in dat we onze 5de bowler verliezen maar we hebben ook nog Sally. Inmiddels moet Jolet van het veld omdat ze die zelfde avond nog moet vliegen naar Boekarest. Tanke komt ons team versterken, wat eigelijk wel leuk was. Sally bowlt natuurlijk 3 wickets en bij de tweede waterbreak kwam Jolet in haar KLM pak het water brengen. De umpires waren er ook van gecharmeerd en staan breed lachend op de foto! Uiteindelijk komt R&W tot niet meer dan 114 runs. Heeft Tanja haar eerste vangbal gemaakt en zijn we geëindigd als tweede na Hermes.

De 22ste augustus spelen we de eerste play-off wedstrijd tegen Quick Haag. Daar hebben we twee keer van verloren dus ik zou zeggen, de derde keer is het raak.
WE GAAN VOOR HET KAMPIOENSCHAP!
Birgit
Foto: Jolet en de umpen

Zwaarbevochten zege voor ZAMI 1

Zaterdag 25 juli
VRA Zami 1 172/8
HCC Zami 161/10
After a huge Friday night of drinking, debaucherous shenanigans and unorthodox dance moves, to celebrate the presence of Adrian "Mugsy" Molloy and his Aussie touring squad from Collaroy Plateau Cricket Club at VRA, some of the players for this one were feeling a bit under the weather after going to bed at sunrise. Luckily the real weather was still sunny at 1pm and the main pitch had just about dried out following the last two weeks of atypical Dutch July weather.
Ironically this sort of off-field Friday night form at club VRA seems to be a necessary evil for good Saturday on-field form and on the 25th July 2009 this was proved once again.
With the new Dutch style Aussie flag flying high on its pole, our debutant ZAMI 1 Captain Jeroen "SOS" Mulder won the toss and (much to the delight of all VRA players alike) elected to bat first.
Opening pair was the left and right handed combination of Nick (I am told has 4 ducks this season) "Howler" Fowler, looking to exorcise the batting demons with his Newberry Molijner toothpick and Paul "Phil McPaullimy" McPhillimy the Geinochologist (or was that Geologist?).
The opposition bowling was pretty tidy all round, but these two Pommie lads put on an opening partnership that Strauss and Cook could be proud of and surprisingly with most of the runs coming from Fowler, they put on an opening stance of just over 60. Unfortunately Nick Fowler fell 15 short of his half century at around the 15 over mark, but a more Nickesque innings from Nick and good to see his name back on the runs chart. With this sort of foundation and a strong batting line up still to come, a total of 200 plus looked likely on the cards. However this was not to be, as the middle order capitulated to the HCC bowling. Willem van Mierlo (back in the side after recently tying the knot), stood prouder than a honeymooner's 'you know what' when he got the nod to bat at number 3, but fell early trying to square cut a ball, which he edged to gully.
Paul "The Greek Freak" Michaelides then started to build a partnership with anchorman of the innings Paul McPhillimy until McPaullimy finally got out in the 25th over after a sturdy knock of 53. The big man Sander Kampen came and went in 1 ball for a very efficient quacker and Neil "Bruine Nelis" Browning was walking back to the Pavilion two overs later after a daisy cutter went under his bat and onto the base of his middle stump.
Paul Michaelides, Jakob Ekkers and Jeroen "Agent" Mulder got the runs flowing again and Jeroen "SOS" Mulder finished off the innings with a handy Captains knock. Some big hitting from him in the final overs (including a big six over mid-on) to finish on 23 not out and leaving us a defendable total of 172.
After an unexpected hot meal at the tea interval (it goes without saying it was excellent) we were now well sober and ready for action on the field. Jeroen "SOS" Mulder and Swaroop Bantwal took the honours with the new ball and although both bowled tight opening spells, did not get any reward. A few drop catches early on off HCC's unconventional Hockey style opening batsmen (one of which made us pay by eventually going on to make 64), it was not until the 15th or so over when Neil Browning bowled a bouncy off cutter outside off stump that the first break-through came. A miscued square-cut and a fine catch by Willem van Mierlo at forward point. Another wicket fell shortly after, but even though we bowled well in the middle overs and applied pressure to their run rate, the unconventional batting style got the better of us. Nothing seemed to be going our way, with mistimed shots just flying into the gaps or just beating the fielders to the boundary. However we stuck to our game plan of attacking fielding and it was not until the 28th over at 133-2, when seemingly dead and buried, the game took a 180 degree turn and we got our just rewards. Nick Fowler got the ball rolling again, bowling a loose half volley and their number three unable to resist, tried to smash it over the long off boundary. Fortunately for us, it fell just short of that mark and into the safe hands of Jeroen "SOS" Mulder. This was followed shortly after by catch from Sander Kempen at Point, followed by a 'Ponting style' direct hit run out by Browning. The pressure was building on HCC, now 5/140 something after 30. Browning finished his 7 over spell with a well deserved wicket off his last ball to finally dismiss their frustrating top scoring batsman (a great catch by Paul Michaelides at deep square leg) and then after a C&B by Fowler and a clean bowled by Jeroen "SOS" Mulder next over, Paul McPhillimy bowled a superb double wicket maiden in the penultimate over. With the score at 8/161 after 34 and HCC needing 12 for victory, it was the responsibility of the debutant Captain Jeroen "SOS" Mulder to bowl the final over. Keeping the ball nice and full, the batsman could not get the left arm seamer away and after two suicide runs equating into two run outs we amazingly won the match to the sound of rapturous applause from the Pavilion.
This was without a doubt the best turn around victory in cricket I have had the pleasure to be involved in. Not just because we seemingly stole the game from the hands of defeat, but because we won by sticking to our game plan of attacking fielding and finally getting rewarded for it.
Just to put things in perspective, we took 8 wickets for 28 runs in about 7 overs.
Despite some outstanding individual performances with bat and ball, this was a great team effort. Everyone put in a fantastic fielding effort in the final overs.
In the fine words of a well known 10CC song "Dreadlock Holiday", played at VRA the night before:
"We don't like cricket OH NO! We love it YEAH!"
Batting
- Paul McPhillimy (53)
- Nick Fowler (35)
- Jeroen "SOS" Mulder (23 Not Out)
Bowling
- Jeroen "SOS" Mulder (1-16 off 7)
- Paul McPhillimy (2-31)
- Nick Fowler (2-35)
- Browning (2-26 off 7)
Man of the Match
- Paul McPhillimy
Special Thanks
Once again to Patrick and Ruth for another outstanding post-match dinner on the terrace. Gezellig!
Neil Browning

ZOMI 4 wint thriller op de laatste bal

Zondag 26 juli
VOC ZOMI
VRA ZOMI OPTIVER
I'm sure most people who are reading this article think cricket is the best game there is, however, when you give up a whole Sunday to go and play and you either win or lose easily, perhaps don't bat or bowl, or even worse it rains, you can see how people who don't like cricket, don't see our fascination. However we played a game this Sunday which was a great example of why we all play every week, and definitely the closest game I've played in a VRA shirt.
Even though it was Sunday, I woke up still a bit hungover from Mugsy's party on the Friday, I haven't had a two day hangover for a while! We were playing away at VOC, and met up at FEBO to head down there. We we're on their first team pitch and decided that having spent most of the season chasing runs, we would bat first today. Faizan (15) and Pete (15) got us off to a solid start, before Pete fell to a slower ball.. Frenchman Yoann came in for his first ever bat, and dollied one up soon enough. Faizan joined them both back in the pavilion and it was time for our two best batsmen JJ (34)and Sanyol (47) to rebuild the innings. Well when I say rebuild, they smashed 85 runs in 10 overs before they both got out in quick succession. Abhishek (37) and Sheriff (27), then set about the bowlers, albeit at a slower pace, and we finished in the second to last over with a respectable 204.
Last time we played them we got them out for 52, but we bowled well, and got a couple of their good batsmen early. This time I had a feeling they would be looking for revenge, but if we could get 4 wickets then we should be able to get the rest.... I was still thinking this at 95-0!!!! Then Pete dragged us bank into the game by taking a great one handed catch at slip off JJ (2-25) to dismiss their opener Adriaan - who incidentally is an absolute top bloke and it's characters like him that make this league great to play in. We then started getting wickets at regular intervals. Abhishek (2-25) and Dikshant (2-30) contributing. With 5 overs to go they needed 42 runs, with 3 overs to go they required 30, and with their best batsmen out, it looked like the match was ours. Unfortunately, the author of this article (2-30) bowled the worst over he's bowled in ten years and we conceded 17 runs!!! 13 needed from 2 overs, and we all went quiet. Dikshant gave us hope with a wicket off the next over. This left them needing 6 to win with three wickets left. As I handed Sheriff the ball, I didn't hold out much hope....

First Ball - Single (5 needed from 5)
2nd - clean bowled (5 from 4)
3rd - dot (5 from 3)
4th -Single (4 from 2)
5th- Single (3 from 1) and we're all back on the boundary now!
6th - Wide, NOOOO!! so it's 2 to win, 1 to tie off the last ball. We need a dot ball to win

After various discussions of how to place the field, Sheriff comes in to bowl. Their batsmen hits it to midwicket and Matt's caught it. Sensational stuff - I'm getting excited just writing this again! There were a few people watching from the terrace of their clubhouse, and it must have been quite a sight as we all went absolutely loopy and chased each other round the field. The atmosphere in our dressing room afterwards was great, we were all really hyper. We've played better than that this season, but that was he best match we've played. Afterwards we had a few drinks with the VOC guys, who were very gracious in defeat, and I was still quite hyper when I got home!!! Sunday's don't get much better than this!
Matt McKeogh