|
|
|
|
Lokatie:
Home
> How's That > 72 Jaargang NR 5
RedactioneelVroeger Héél vroeger was er ook geen cricket op TV. Dan lieten we onze fantasie los het gesproken woord en dan speelde een hele testmatch zich qua beeld af in onze hoofden. Daarbij uiteraard geholpen door het 'blow by blow' verslag van E.W. Swanton and niet te vergeten John Arlott. Hij was mijn favoriet en als ik heel stil ben hoor ik nog die sonore, vlakke stem die zegt:'and the ball is returned full toss by a bloke in a grey sweater' (en dat is een heel eind op de Oval) of aan het eind van de dag bij het oplepelen van de cijfers:'a man in a brown suit did three catches'. Iets minder vroeger kregen we de Test via de BBC wel op TV, al was het dan in zwart/wit, tot de commercie zich hiervan meester maakte en mij terugverwees naar de radio, maar na TV was dat lang niet meer zo leuk en bovendien was John Arlott er niet meer bij. Gelukkig heb ik een buurman met een schotel en een Skybox en 4 banden op zijn jas, waardoor hij vaak, langdurig afwezig is en ik uitbundig op zijn huis pas. Nou is het ook weer geen onverdeeld genoegen om Richie Benaud alle Australische maar voornamelijk niet Australische namen om zeep te horen brengen. De prijs gaat naar het vermalen van de naam Hansie Cronjé, die werd omgedoopt tot iets dat klonk als 'Kromhier'. Gelukkig wist Geoff Boycot met zijn feilloze Yorkshire instinct Richie op zijn waarde te schatten. Bij binnenkomst in de commentary box sprak hij:'morning gentlemen, morning Richie. RR 
VRA I Hermes DVS 192 voor 5 (50 o.) / VRA 177 a.o. (48.3 o.) A match between two previously-unbeaten teams was always likely to be tight, and it seemed clear that we’d have to play well to bring the two points home. In the end we didn’t play well enough, or at least not consistently enough, and it was Hermes who profited from HCC’s defeat to go out on their own at the top of the Hoofdklasse table. The margin of 15 runs makes the game seem closer that it was; VRA were playing catch-up from the moment that we were 54 for four in the 14th over of our innings, and even another heroic innings from Darrin wasn’t quite enough to achieve a victory that on the day we probably didn’t deserve. Not that the game was without redeeming features. Paul and Adeel bowled extremely well in the middle part of the Hermes innings, when only 35 runs came off seventeen overs, with Adeel conceding only 24 in his ten and Paul’s first spell producing one for 11 in seven. But there were still only two wickets down, and that meant that the bowling had to be exceptionally good in the closing stages. It wasn’t, and although the first over of Rashid’s third spell produced two wickets, a flurry of runs in the final overs – 59 off the last seven – took the home side through to a solid 192 for five. Given the condition of the outfield (there were only nine fours in the Hermes total), that was probably worth 220 or so, and it would obviously take some getting. We needed a good start, and although Maurits and Tjade began well, wickets came too easily once Hermes had achieved the breakthrough. Seven catches in the VRA innings compared with one tells an important part of the story: a series of loose shots made life unduly easy for Hermes. The high point of the VRA effort was a fifth-wicket stand of 59 between Darrin and Maurits Houben, but once Maupie was caught at deepish point (113 for five) the home side sensed victory. No-one was able to stay with Darrin long enough to swing the balance: Rashid produced a couple of bold hits but then holed out to long off, and despite a solid partnership between Darrin and Joost the writing was on the wall. Darrin had meantime brought up his third successive fifty, and reached 69 before he was bowled in the 45th over, the required run-rate having inched up to around six an over. Joost followed three overs later, and the innings closed with nine balls left and sixteen still needed. VRA 223 voor 9 (50 o.) / BCC 203 a.o. (48.2 o.) In many ways this game was a mirror-image of Thursday’s defeat at Hermes. This time VRA batted first after Maupie again won the toss, and set a target which was defendable but probably 20 or so short of what we would have liked. BCC then made a gallant assault on the target, but fell just short thanks to some tight bowling in the middle of the innings and two devastating spells from Rashid. Two excellent partnerships formed the basis of the VRA innings. First the two Maupies put on 75 for the second wicket after Tjade was run out with the score on only 16, Maurits van Nierop batting particularly well until the Fatal Fifty began to draw close. Then he was seized by an attack of the jitters, staying on 47 for four overs before coming down the wicket and getting himself stumped. Still, it had been the innings of a batsman in form, and the first of what will no doubt be many half-centuries will come soon enough. Maurits Houben, who’d gradually been batting himself into form, was now joined by Darrin, and at 104 for two after 30 overs the platform existed for a biggish total. These two added 55 in 11 overs before Maupie was caught on the square leg boundary for a well-made 60: 146 for three, and twelve overs left. The difference between 220 and 240 would be one decisive innings, but unfortunately no-one provided it. Everyone contributed a bit, with Darrin making 26 and Victor 24 (off only 21 balls), but wickets fell steadily and the end of the fifty overs came at 223 with nine wickets down. Even so, the last 20 overs had produced 119 runs, almost exactly six an over. Rashid then proceeded to bowl better than he has all season, removing first the BCC captain and then the pro in his first two overs, leaving the visitors reeling at 3 for two. Some dogged, enterprising, and plain lucky batting enabled them to recover, stands of 46 and 57 for the third and fourth wickets getting them to 106 for four with seventeen overs left. Paul and Adeel were again bowling well, Adeel taking two for 40 from his ten overs and Paul conceding only 17 in his first spell of seven, but the BCC middle order refused to give up the chase. Seventeen came from one over by Victor (the 40th), and when Maupie brought Paul back he, too, suffered, fifteen coming off the 44th. At 180 for six and six overs left, BCC were still in the game. But now Rashid returned for his third spell. Asim Khan, whose hitting served VRA well in the past, clouted his first ball for six, but a wicket off the last ball of that over and Asim’s off the fourth ball of his following one once more turned the match VRA’s way. Victor conceded only five off the 48th, and BCC needed 20 with two overs left. Rashid, on the other hand, needed just two balls to end the innings, finishing with six for 26. This was his tenth haul of five wickets or more and brought his tally for VRA to 199, one short of joining Joost as the only bowlers of the limited-overs era to take 200 Hoofdklasse wickets for the club. In less than six seasons, that’s a remarkable performance! Rod Lyall Rashid Amin neemt twee wickets op de eerste twee ballen in zijn laatste over. Hier het tiende wicket van de dag op de foto van Sander Tholen. 
VRA IIHCC II 131 a.o. / VRA II 213 voor 6 HCC. Al vaker werd deze roemrijke club in dit blad beschreven als een tegenstander die het beste in een cricketer naar boven doet komen. Ik weet nog steeds niet hoe het komt, maar als je die poort doorloopt, het kleine veld vluchtig inspecteert en je het inmiddels al een half uur verbeten rondlopend HCC met een kop koffie in de hand observeert, dan komt dat gevoel direct weer opzetten: "Alleen over m'n lijk, vandaag". Skipper Oskam had wederom de hele zateravond (tijdens een romantisch etentje met vriendin) de hele club afgebeld om een plotseling leemte op te vullen, maar met Sally Salomons, Maartje Köster, Z. Ali (uit III) en PP Lemmens kon het gevecht beginnen. Na het debacle van donderdag (60 all out) werden we ingestuurd door HCC en dat was een keuze waar we op het betrouwbare battingwicket zeer gelukkig mee waren. Bob-Jan Spits en Jeroen Oskam hadden zich in de kooi vanaf een meter of 10 verrot laten gooien om wakker te worden en met de nodige stickers op de bovenbenen en armen konden ze de aanval rustig bestuderen. Na een aarzelende start hadden we 60 na 19 overs op het bord toen Bob-Jan (na het slaan van zijn eerste zes in z'n leven; direct door het raam van het clubhuis, langs de bierglazen en in het mandje van de paprika-chips) na 31 goede runs run-out ging. Niet veel later ging Jeroen met 51 uit nadat hij ging nadenken en plotseling hadden we weer een situatie dat twee nieuwe batslieden het momentum moesten vinden. Uiteindelijk zetten Ewoud de Man en Ellery Hurn hun tanden in de aanval en na een partnership van 65 sloeg Ellery (31) een full-toss in de handen van square leg. Tussen Rens en Ewoud (59 no) ontwikkelde zich nog een goed partnership van 35 en met Sally Salomons in de laatste 2 overs kwamen er nog een kleine 20 bij. Een buitengewoon solide innings van VRA met in de laatste 10 overs 73 runs. Afgezien van wat rake klappen in de late middle order is het nooit echt spannend geworden. Dangerman Koud werd door Rens Mulder ingerekend, Jeroen Oskam pakte 4 wickets en de strijd was beslist. PP en invaller Ali toonde hun fieldingtalenten en hielden fraaie vangen vast evenals skip Oskam die twee strepen op 1e slips uit de lucht plukte. Langzamerhand komen er meer mensen in vorm, wordt er slimmer gecricket en lijkt het erop dat onze batslieden de tegenstander wat meer laten werken voor hun wicket. Ewoud de Man
VRA IVBloemendaal 2 VRA 4, 207 voor 6 / VRA 4 147 voor 5 De grote vraag was -na afloop van deze wedstrijd- hoe Thomas Spits het zijn vader zou vertellen. Niet dat hij als schuldige kon worden aangewezen voor het verlies van deze wedstrijd, maar het had anders kunnen lopen als... Thomas de eerste bal die hij op Gijs Tettelaar losliet en spontaan weer retour kreeg, gewoon had gevangen. Het was nl. ook Gijs zijn eerste bal en vervolgens bleef die een hele inning staan om uiteindelijk met precies 100 not out te blijven. Wat beleefden de mannen van Vier deze zondag verder? Na de ongewenste telefonades van zaterdag had de kleine kapitein met enkele creatieve suggesties zijn team nog compleet kunnen houden. Op zondagochtend moest hij tenslotte toch nog capituleren en werd hij bestolen van een talentvole bowler. Zijn er weer bemanningsproblemen in Vier? Nee, zowel Drie als Vier waren weer eens de dupe van te makkelijk afzeggen in Twee, dat naar eigen zeggen dit jaar zelfs over een brede selectie beschikt. Gelukkig maakt hun winst op HCC2 veel goed. Voor ons betekende het toch enige verzwakking in onze iets te beperkte aanval. Bovendien zijn wij gezegend met de toetreding van twee nieuwe teamleden, die weliswaar beschikken over een grote dosis enthousiasme, maar waarvan in crickettechnisch opzicht nog niet te veel verwacht kan worden. Toch ging het niet slecht. Na de traditioneel verloren toss mochten wij van Bloemendaal captain Kruyt gaan fielden. De comeback van onze opener Wouter van Schaik zorgde voor enige schrik in de Bloemdaal-gelederen, waardoor het scoringtempo gematigd bleef. De uitstekende lunch werd gevolgd door moedig en nuttig optreden van Horsman (21) en De Ruiter. Zij wisten de aggresieve aanval lange tijd te pareren, terwijl het scoringtempo op peil bleef. Na hun vertrek vormde Huygen de backbone van onze inhaalrace. In de wetenschap dat onze battingside wat minder lang was dan gebruikelijk, groef hij zich aanvankelijk in om later het tempo op te voeren. Rohan werd te vroeg gestuit in zijn ondersteunende activiteiten en ook Van Nierop (17) liet zich na een veelbelovende start helaas kinderlijk verschalken. De steun voor Pieter-Bas kwam dan ook voor een groot deel van Thomas, die net als vorige week progressie liet zien in zijn batten. Kunnen forceren om alsnog het benodigde totaal te halen ligt echter nog niet in zijn stijl besloten en omdat Pieter-Bas (45*) het natuurlijk niet helemaal op eigen houtje kon klaren, bleven wij steken op 147 voor 5. De kenners (ik zie een kritisch bijschrift van Raayen opdoemen*) zullen opmerken dat er met vijf wickets in handen meer ingezeten had, maar ik durf te beweren dat we daar toch niet helemaal op toegerust waren. Komend weekend de jaarlijkse dubbel op 30 en 31 mei. De schrik van elke elftalcommissie. Zeg niet af omdat je twee wedstrijden wat teveel van het goede vindt. Dat vinden wij namelijk allemaal, maar 't is niet erg collegiaal om je teammaatjes dat probleem met 9 man te laten opknappen. Zeg dus alleen af als het echt niet anders kan. * Ik ruzie met je vader riskeren? Ik kijk wel uit! RR 
VRA DamesACC 170 / VRA 278 Nadat we een uur later moesten verzamelen en spelen dan normaal, kregen we bij aankomst op ACC al te horen dat het waarschijnlijk nog later werd. Met dat de één uur naderde besloot Maartje, bij gebrek aan Sally onze captain voor vandaag, dat we toch maar alvast gingen omkleden en inspelen. Maartje verloor de toss, ondanks de mooie pet van Claudine en wij zouden beginnen met batten. Het wachten was nu nog op het veld. Om iets voor half twee was het dan eindelijk zover en onze wedstrijd kon beginnen. Git en Shaheen opende. Na een partnership van 43 runs ging Shaheen (7 runs) in de 12e over run out. Heleen die aan de kant al zei dat je alle ballen moest slaan, mocht het dan ook proberen. En ondanks dat Maartje had gewaarschuwd om niet alles te slaan deed ze dit toch en belandde de bal dan ook al na drie keer in de bewuste palen en mocht Heleen (0) zich weer bij ons vervoegen aan de kant waar wij in de tussentijd aardig aan het bevriezen waren. Hoe mooi het weer ook was geweest de afgelopen paar dagen, daar was vandaag niks van te zien en te voelen. Alle truien jassen en dergelijke werden uit de tassen getrokken om ons niet te laten onderkoelen. Maartje, die na Heleen in ging, had daar samen met Git wat minder last van. Die twee waren hard op weg richting de honderd en rende de mat aardig wat heen en weer. In haar eentje haalde Maartje, op 7 runs na, de bonuspunt voor de 135 geslagen runs. Halverwege de wedstrijd was er nog een kleine pauze nadat er een bal geslagen door Maartje wat te hard aankwam, met dat iemand hem probeerde te vangen belande die op de neus. Dit veroorzaakte een zeer hevige bloedneus. Saab die even kwam kijken kon toesnellen met dat diegene nog dreigde flauw te vallen, naderhand was gelukkig niks gebroken maar speelde ACC wel met tien mensen verder. Maartje (128) en Git (72) verloren ondanks deze pauze en de regenbuien niet hun concentratie en zorgde samen voor een geweldig totaal, jammer genoeg dat beide het niet helemaal konden uitzingen waardoor Claudine (12), Annefleure (3*) en Shareen (3*) ook nog even aan de pas moesten komen. Ons totaal bleef hangen op 278 runs waardoor de overwinning al eigenlijk binnen was. Het weer werd steeds slechter en het was pas weer tegen 5 toen wij het veld in gingen voor de tweede innings. Dit zorgde er dan ook voor dat wij in het veld het steeds moeilijker kregen om enthousiast te blijven en er werden dan ook geregeld wat fouten gemaakt. Om 6 uur en in de 17e over begon het zo hard te regenen dat we de wedstrijd moesten onderbreken. Onze overwinning zagen we bijna verregend worden en we wilden dan ook zeker weten weer terug. Er moesten 30 overs gespeeld zijn wilden we het een wedstrijd noemen. Claudine zag ook steeds meer haar etentje van die avond de mist in lopen en wilde dan ook zo snel mogelijk die wedstrijd uitspelen. Gelukkig hield de regen niet lang aan en konden wij de wedstrijd uitspelen. Hierbij zorgde Claudine en Shaheen voor de meeste wickets. De tweede bonuspunt jammer genoeg net niet te pakken kunnen krijgen. Al met al was het ondanks het zeer koude en natte weer een gezellige wedstrijd en een enorme overwinning. 
VRA Vorige WeekUITSLAGEN DONDERDAG 20 MEI Hermes DVS I - VRA I - 192/5 - 177 a.o. UITSLAGEN ZATERDAG 22 MEI ACC Dames - VRA Dames - 170 - 278 UITSLAGEN ZONDAG 23 MEI VRA I - BCC I - 223/9 - 203 a.o. 
VRA Deze WeekWEDSTRIJDPROGRAMMA ZATERDAG 29 MEI VRA Zami 2 - VRA Zami 1 - aanvang 13.30 - verZamilen 12.00 WEDSTRIJDPROGRAMMA ZONDAG 30 MEI HCC 1 - VRA 1 - aanvang 11.00 - verzamelen 8.45 (kerk) WEDSTRIJDPROGRAMMA MAANDAG 31 MEI VRA 1 - ACC 1 - aanvang 11.00 - verzamelen 9.30 Opstellingen VRA 4: Zondag 30 mei: VRA 4 – Hilversum 2 Pinkstermaandag 31 mei: Gaasperzoom 2 – VRA 4 (in Abcoude) Graag ontvang ik van iedereen een bevestiging per mail (don’t reply all). Alleen afzeggen als het echt niet anders kan. Switchen zou eventueel kunnen, mits daarvoor ruimte bestaat. Benno 
VRA Jeugd"Als ik een sport mag kiezen dan wil ik cricketen" U11 Ontdekte vrijdag en zaterdag hoe belangrijk het is om runs te stelen. Vrijdag maakten ze er 180 en zaterdag zelfs 230! En allebei de wedstrijden werden dan ook overtuigend gewonnen. Kleding Luilak Training Engeland tour Titus 
Verslag U15Hermes DVS 69 a.o. / VRA 70 voor 4. U15 won van Hermes DVS dankzij fantastisch bowlen van Hassan Alvi en Piotr Pasierowski. En Christof Bekedam is terug uit Kaapstad! VRA Jeugd TrainingsschemaDit jaar bieden we jullie een zeer uitgebreid trainingsschema. Naast de 'gewone' trainingen per team, gaan we dit jaar ook specialistentrainingen aanbieden aan geselecteerde spelers van U11, U13 en U15. Deze training zal zich speciaal richten op het ontwikkelen van het bowlen en batten. De trainingen zullen gegeven worden door Darrin Murray en Mohammed Munaf. Het trainingsschema vanaf 10 mei Woensdag Donderdag Vrijdag Zaterdag Zondag Voor alle trainingen geldt:
LOGEERADRES GEZOCHT !Cranleigh Prepschool en VRA hebben lange vriendschapsbanden. Dit jaar bezoekt deze Zuid-Londense school Nederland. Van zondag 4 juli tot donderdag 8 juli zoekt de ploeg van Mike Howard naar wedstrijden tegen Bloemendaal, Rood en Wit én natuurlijk VRA.
VRA Jeugd WEDSTRIJDPROGRAMMA DEZE WEEKdonderdag 27 mei: zaterdag 29 mei: Competitiewedstrijden
VRA Jeugd LUILAK !Luilak is vanouds de Amsterdamse traditie om de zaterdag voor Pinksteren heel vroeg de straat op te gaan en met potten en pannen zoveel mogelijk lawaai te maken. Ook dit jaar wordt er weer gestreden om de eer van de vroegste run en de slaperigste vang, gevolgd door een gezellig gezamenlijk ontbijt. Om 6:00 sharp wordt iedereen verwacht met frisse moed en sportkleding. 
VRA Jeugd AGENDA29 mei Luilakwedstrijden voor ouders en kinderen 
|
|
