Redactioneel

IMPORT & EXPORT

Wat betreft competitie wedstrijden is er over dit weekend weinig te melden maar er werd wel druk gecricket.
Het Nederlands elftal exporteerde met positief resultaat Nederlands cricket naar Denemarken en ZAMI 1 deed hetzelfde nota bene naar Genève.
Voor wat betreft de import kan worden gemeld dat er vorige week werd gespeeld om het wereld kampioenschap van de B-landen(dames) waarvan de laatste ronde werd gespeeld j.l. zaterdag op alle drie de VRA velden. Dames cricketers uit een zestal landen, Japan, Ierland, West Indies, Pakistan, en uiteraard Nederland. Inzet, behalve het kampioenschap zelf was de afvaardiging van de beste twee naar het wereldkampioenschap voor A-landen in 2005 in Zuid Afrika. Nederland miste de boot helaas, maar één van onze drie deelnemende dames, Birgit Viguurs, geeft onderstaand een ooggetuigenverslag.

RR

P.S. De redacteur van Cricket heeft zich verontschuldigd voor het gebruik van het woord ‘afgepakt’ waarop ik vorige week zo heftig reageerde. Excuses in dank aanvaard, onderwerp gesloten.

UIT ONZE BIBLIOTHEEK

Onder dit kopje zal ik proberen met enige regelmaat stukjes te produceren uit onze gigantische cricketboeken voorraad. Speciaal de zeer oude verhalen hebben vaak een schijnbare onsamenhangendheid, maar daarin ligt vaak die typische Engelse verteltrant aan ten grondslag.
Gertjan Groot kwam deze week voor de tweede maal terug uit Bretagne alwaar hij weer een lading cricketboeken had opgehaald bij Charles Wildblood. Charles is een vroegere donateur van VRA en hij speelde ooit voor de Standard Athletic Club uit Parijs, een club waar wij vroeger met regelmaat op bezoek gingen. Ik herinner mij dat wij tijdens een gardenparty bij Charles een keer alle flessen hadden leeggedronken, inclusief de limonade siroop. Een vooraanstaand lid van de VRA groep werd met de laatste fles (rum) aangetroffen zittend op de toiletbril, alwaar hij rum slurpte uit het fontijntje, de sterkte van de mix steeds aanpassend met het ter zake doende kraantje. Nee, namen noemen we niet!
Anyway, Charles, many thanks for your splendid gift; I am sure Gertjan will translate the above when he comes for the next load!

DE ZOMER VAN 1911

In Engeland herinnert men zich de zomer van 1911 het beste omdat die voorafging aan de tour naar Australië in de daaropvolgende winter. De England side die deze tour meemaakte was zo ongeveer de beste ooit. In de zomer van 1911 echter gebeurden vreemde dingen. Ene S.F.Barnes eindigde als nr. 69 in de bowling gemiddelden van de hoofdklasse en toen de Australiërs op bezoek kwamen op het Scarborough Festival werd hij alle kanten opgeslagen o.a. door de Australiër Jessop, het in die tijd heersende talent. Jessop maakte zijn century met een gemiddelde van een run per minuut.
Maar Barnes deed het prima voor zijn county Staffordshire, spelend tegen het Indiase testteam: zijn cijfers 5 voor 14 en 9 voor 15! Het was jammer voor de bezoekers uit India dat hun beste batsman Majoor K.M.Mistri maar 3 wedstrijden kon meedoen aangezien ‘ zijn plichten hem in de onmiddellijke nabijheid van de Maharadja van Patiala hielden’. Wat zijne doorluchtigheid allemaal uitspookte, daaover is zelfs de cricketbijbel Wisden onduidelijk.
Er ging een gerucht dat de Maharadja alleen speelde als hij een saluut van veertien kanonschoten kreeg. De meest unfaire kritiek viel die zomer ten deel aan ene C.B.Fry.
Het was allemaal de schuld van diezelfde Jessop. Dit topbat scoorde die zomer 7 centuries met een gemiddelde van 80 runs per uur. Tegen Hampshire scoorde hij 153 en 123 not out.
C.B.Fry wilde voor Hampshire wat terugdoen en scoorde 258 not out!
De sportpers liet zeer duidelijk weten wat ze van hem vonden. Het mildste commentaar kwam nog van Wisden:’hij speelde met aanzienlijke voorzichtigheid’.
Fry scoorde zijn 258 runs met een gemiddelde van 50 runs per uur!
(‘Bedside Cricket Book van Ian Botham en Kenneth Gregory)

VRA in Weekblad Cricket

‘WE HEBBEN ONS NIET ECHT GEFOCUST OP HET EERSTE'
VRA-bestuurder Ed van Nierop aangenaam verrast door prestatie hoofdmacht.
Tekst: Stefan Leliveld

Ze stonden aan het begin van het jaar voor een moeilijke taak. Jan Spits, Erik Westerink en Ed van Nierop moesten als nieuw hoofdbestuur van VRA de erfenis van John Wories en Dick Peschar op zich nemen. Bestuurslid Van Nierop geniet echter volop van zijn functie en lijkt nu ook nog eens direct een landstitel van VRA als beleidsbepaler te gaan meemaken. De oom van de talentvolle Maurits van Nierop wil echter meer en denkt aan de toekomst: ‘Als de lange termijn erbij gebaat is zie ik liever eigen kweek dan dat we de landstitel behalen.’

'Toen we november met het nieuwe bestuur bij elkaar kwamen had ik het idee dat er met het eerste elftal een plaats in de middenmoot in zou moeten zitten' openbaart van Nierop. ('In elk geval handhaving. Maar toen de trainingen begonnen, kreeg ik in de gaten dat we eigenlijk best een uitgebalanceerd team hadden. Toen de competitie van start was gegaan bleek dat het team zelfs uitermate uitgebalanceerd was. We hadden echter nooit verwacht dat het zo goed zou gaan. Als ik had geweten dat we er in het vrije weekend zo zouden voorstaan had ik daar natuurlijk onmiddellijk voor getekend.'

Een kampioenschap zou een aardig begin zijn als bestuur. 'Ik wil nog niet op de titel vooruitlopen', blijft Van Nierop voorzichtig, (‘want er zijn nog vier wedstrijden te spelen'). Maar het is duidelijk dat het goede presteren van VRA 1 van dit jaar voor een groot deel te danken is aan de oude bestuursleden Wories en Peschar. Het is overdreven om te zeggen dat wij nu in een gespreid bedje terecht zijn gekomen, maar zij hebben wel de fundamenten gelegd voor het huidige VRA: zowel wat het eerste team als bijvoorbeeld de schitterende accommodatie betreft.'

Maar toch wil het nieuwe VRA-bestuur zijn stempel drukken op de vereniging: 'We hebben ons bij ons aantreden dus niet echt gefocust op het eerste elftal. We traden namelijk aan als onervaren bestuurders, dus hebben eerst eens goed gekeken wat er leefde binnen de club. Zo hebben we het gezellig maken van VRA als prioriteit gesteld: we proberen steeds meer mensen naar ons prachtige terrein te krijgen. Met name de jeugd heeft echter onze aandacht gekregen. Het is toch moeilijk om kinderen aan de club te binden. Het hockey- en voetbalseizoen duurt namelijk steeds langer, en men wordt aangetrokken door de verlokkingen van de grote stad. Daar moeten we tegen knokken en daarom willen we voor volgend jaar een pure jeugdstaf opzetten. Een groep enthousiaste Nederlandse jongens die de jeugd warm houden voor het cricket. Bovendien willen we deze winter een aantal talentvolle spelers onderdak bieden in een van de 'echte cricketlanden.'

Meer aandacht op opleiden dus, iets wat nu voor een groot deel op de schouders komt van coach Claude Henderson: ‘Claude doet het fantastisch,’ meent Van Nierop. ('Het is natuurlijk een geweldige bowler maar ook als coach doet hij het erg goed bij de jeugd, maar ook bij het eerste elftal. Die jongen heeft zo’n positieve manier van coachen, daar trekt de rest van de ploeg zich echt aan op. Ik hoop dan ook dat hij volgend jaar blijft en die kans schat ik vrij groot. De spelers lopen namelijk met hem weg, en ook zelf komt hij graag voor nog een seizoen. De onderhandelingen zijn inmiddels geopend en we hebben een principe-overeenkomst. Als hij terugkomt van zijn vakantie in Zwitserland hopen we de zaak te beklinken.'

Maar hoe ziet de rest van het team er volgend jaar dan uit? 'Daar heb ik nog absoluut geen idee van’ verklaart de bestuurder. ‘Het meest ideale zou natuurlijk zijn als we op de lange termijn steeds meer eigen jeugdspelers door kunnen laten stromen naar het eerste.' Maar mag dat ook ten koste gaan van een eventuele prolongatie van de landstitel? ‘Dat weten we als bestuur nog niet. We waren bij ons aantreden nog niet in de positie om wat die koers betreft iets te wijzigen. Nu hebben we dat nog niet besproken, maar als je het mij vraagt vind ik eigenlijk van wel. Het inbrengen van eigen kweek is ideaal: als de lange termijn erbij gebaat is heb ik dat liever dan een landstitel.' Een prijs die voor dit jaar in ieder geval binnen handbereik is: ‘Het zou natuurlijk prachtig zijn om mijn eerste jaar als bestuurder af te sluiten met de vierde landstitel van VRA in zes jaar, maar het leven als bestuurslid bevalt me hoe dan ook uitstekend. Het kost me veel tijd, maar het is ontzettend leuk. Neem nu ons complex: wij hebben, vinden we zelf, het mooiste terrein van Nederland en nu was het ook nog eens een topjaar qua weer. Wat is er dan mooier dan ‘s ochtends die schitterende cricketground te zien liggen?'

RUMOER ROND SEWELL
Het cricketjaar 2003 was voor VRA tot nu toe niet alleen succesvol, maar ook onrustig. Rumoer dat met name werd veroorzaakt door de problemen rond de dispensatie van de bowler David Sewell. Deze dispensatie werd door de KNCB per 16 juni jongstleden ingetrokken, omdat VRA de bond er niet van kon overtuigen dat Sewell per 15 februari in Nederland ‘metterwoon’ gevestigd was. De club uit Amstelveen trof naar de mening van de KNCB geen blaam en is derhalve niet gestraft.

Het bestuur van VRA besloot na overleg niet in beroep te gaan tegen het speelverbod van Sewell: ‘We hebben besloten ons op cricket te concentreren’, verklaart Ed van Nierop. ‘We hadden zoiets van niet lullen maar spelen'. Gelukkig is dat goed uitgepakt. Het was woor het team best moeilijk maar sinds het vertrek van Sewell hebben we geen wedstrijd meer verloren. We hebben dus sportieve revaInche genomen.'

Voor anderen was de zaak echter nog niet gesloten: concurrent Excelsior'20 tekende beroep aan tegen de uitspraak van de bond. ('Wij zijn de enige die schriftelijk hebben geprotesteerd’, weet Hans Huijsman, cricketvoorzitter van de Schiedammers,'maar er zijn andere clubs die er precies hetzelfde over denken.’ Maar maakt er het beroep kans? ‘Er is geen speld tussen de krijgen!’ is Huisman overtuigd. 'Dat VRA er niks vanaf wist is gewoon 'bullshit’ en we krijgen steeds meer geluiden die ons gelijk bevestigen. Zo heb ik gesproken met een spelersmakelaar in Engeland die in maart nog opdracht had gekregen een club voor Sewell te zoeken. Dan lijkt het mij heel sterk dat hij al een verbintenis had met VRA.’

Van Nierop is niet bepaald te spreken over de handelswijze van de Thurlede-bewoners ‘Het komt op mij over als ‘we kunnen op het veld niet winnen, dus dan maar op een andere manier'. Het geeft ‘naar buiten' ook niet bepaald een goed beeld van de cricketwereld. Je zult dan ook begrijpen dat het ons aardig lijkt om op 10 augustus tegen Excelsior’20 een kampioensfeestje te vieren.’

VRA Deze Week

WEDSTRIJDPROGRAMMA ZATERDAG 2 Augustus
Quick Dames - Dames - Aanvang 12:00 uur - Verzamelen 10:00 uur (febo)
VCC Zami - Zami 1 - Aanvang 13:30 uur - Verzamelen 12:00uur (Wildschut)
Quick Zami - Zami 2 - Aanvang 13:30 uur - Verzamelen 12:00 uur (Kerk)

WEDSTRIJDPROGRAMMA ZONDAG 3 augustus
VCC 1 - VRA 1 - Aanvang 11:00 uur - Verzamelen 9:15 uur (Kerk)
VRA 2 - VVV - Aanvang 11:00 uur - Verzamelen 10:00 uur (VRA)
HCC 4 - VRA 3 - Aanvang 12:30 uur - Verzamelen 10:45 uur (kerk)
VRA 4 - CCN - Aanvang 12:30 uur - Verzamelen 11:30uur (VRA)

Opstelling VRA 3: Maarten Slagter, Ton Schellart, Abid Malik, Dave Geensen, Peter Ruis, Mike George, John Reardon, Berend Steenhof, Philip Nathan, Marcel Biersteker, NN.

Verslag IWCC

IWCC Trophy 2003

Afgelopen week vond het toernooi plaats waar het Nederlands dames team vanaf januari voor in training was. Het weekend voorafgaande aan het toernooi hadden we doorgebracht in het hotel in Voorschoten. Zo konden we alvast de sfeer proeven. We speelden twee wedstrijden tegen Warwickshire die we beide overtuigend hebben gewonnen. Dat geeft een goed gevoel en iedereen ging positief en vol zelfvertrouwen het IWCC toernooi in.
Inchecken in het hotel op de zaterdag, lekker een middagje niets doen met het team, alles mag (luieren, zwemmen, waterfietsen e.d.) niets moet. Vanaf zondag 19:00 uur moet van alles. Dan ga je in een ritme van opstaan,douchen, ontbijten, verzamelen, reizen, warming up, en de wedstrijd. Dus dat was een lekker middagje, pluspunt was dat het heerlijk weer was!
Maandag de eerste wedstrijd, Schotland! Daar hadden we al eens een close game tegen gespeeld dus het was spannend, al bleek al snel dat het niet zo spannend was en het Nederlandse team overdonderde de Schotse dames. Het was een goede overwinning en een mooi begin van het toernooi. Na ‘s avond een evaluatie te hebben gehad van de wedstrijd bereiden we ons voor op de West Indies. Die hadden dezelfde dag de Ieren goed laten schrikken.
Dinsdag, de West Indies dus! En helaas verslikte we ons in die wedstrijd! We verloren hem omdat we ons iets te makkelijk op stelden en de Windies wilden meer winnen dan wij. Ik vond het persoonlijk wel een leuke wedstrijd omdat de sfeer goed was. Veel supporters voor beide teams, goed cricket weer alleen de uitkomst was niet zoals we hem gepland hadden. Woensdag een flinke overwinning van 200 runs op de japanners die tot op de laatste bal bleven duiken en rennen.
Donderdag een vrije dag, ook deze dag was vol van, lekker doen wat je zelf wil. Wel even lunchen in de hal van het hotel en verder was iedereen weer vrij, de een gaat slapen, ik ben bij een van de ouders van de speelsters koffie gaan drinken. En we moesten ons mentaal voor bereiden op de wedstrijd tegen Ierland de volgende dag. NA een kleine workshop van de coach waren we allemaal positief en wederom vol zelfvertrouwen.
Vrijdag, gezonde spanning was bij iedereen wel aanwezig. Sally won de Toss en we gingen fielden. We hielden de Ieren onder de 160, daar waren we zeer tevreden mee, de avond ervoor bedachten we dat we ze in ieder geval onder de 180 moesten houden. Nou dat hebben we gedaan, maar helaas viel het batten van ons een beetje tegen en verloren we de wedstrijd. En toen de berichten doorkwamen dat de Windies hadden gewonnen van Pakistan, was het voor ons wel over en ZA zat er niet meer in. Heel wat tranen zijn er gevloeid op Quick Haag. En we hadden nog een wedstrijd te gaan de volgende dag tegen Pakistan.
Zaterdag, Pakistan, lekker thuis cricketen op VRA. Veel publiek (dank aan alles dames die er waren) weer voor beide teams! Deze keer wonnen we wederom overtuigend en dat was helemaal zuur. Men feliciteert je maar op het moment dat je ze bedankt vraag je je af waarmee men je eigenlijk feliciteert…een gewonnen wedstrijd maar een verloren toernooi!!!
Ik kan zeggen dat het bier rijkelijk vloeide en de BBQ van Paul was weer fantastisch!
De volgende dag toch een katterig gevoel, en we moesten nog een sluitingsdiner bijzitten waar natuurlijk de Windies en Ieren worden gefeliciteerd en tegen ons gezegd dat het zo “jammer”is dat we het niet hebben gehaald!

Nu maar afwachten wat de toekomst brengt voor het dames cricket. Want ook wij willen graag zien dat de meisjes Huygen en Ali misschien ooit de kans krijgen om een leuk toernooi te spelen in een kncb team.
Terwijl ik dit schrijf zit de teleurstelling nog hoog maar we blijven lekker gewoon doorcricketen omdat het een leuke en verrassende sport is!
Iedereen die mee heeft gewerkt aan het toernooi ontzettende bedankt het was weer een mooie ervaring.

Zaterdag spelen we gewoon weer een competitie wedstrijd tegen Quick!
Birgit Viguurs

VRA ZAMI I

De SAT Comedians doen zich momenteel tegoed aan Fendant, Dole en andere lekkernijen in Geneve. Volgende week een uitgebreid verslag in How's That! van deze tour.

VRA ZAMI 2

HCC TOURNAMENT

What a day! Breakfast started at 8:30 and while a few of us had trouble getting there on time our first game didn’t start until 11:15.

It was always going to be an interesting format, 8 teams play 3 games each, 7 overs (8 ball overs). Absolute slog-fest. The VRA Combi side consisted of 2 players from Red & White, the rest from VRA… however because of a couple of late cancellations and a no show we entered the arena with only 8… and boy did it look it. One bowler, a keeper, two in fielders and four on the boundary… it was almost empty.

Our first game was against Quick who were batting first. After a couple of great (perhaps a little lucky) wickets and some great bowling and catching we had Quick at 8 for 72 at the end of their seven overs. VRA Combi taking an amazing four catches in a very empty field. It was then our turn to bat as Rohan Liyanage started strongly but was caught in deep cover with a spectacular late diving catch. Ralph van Baasbank scored a quick 25 to help secure the win with Christopher Hilder scoring 29 not out. We beat the Quick score with 4 balls remaining.

Lunch was very nice, with a live band, some couches and the girl hockey teams to ogle at over a cold wine and beer and some well presented eats. We lost Chris as he was off to buy a car, but gained a late but in-touch Hans Lobach. VRA Combi still numbered only 8.

We kicked off the second game against HCC2 this time VRA Combi starting with the bat. We went out blazing and didn’t stop. Frank (one of our Red & White contingent) retiring on the mandatory 40 runs, Maarten Post, Ben Fingleton and Peter Williams also getting into the runs setting a massive 96 runs. HCC were never in the show losing frequent wickets and never getting much over 10 per over and requiring 30 off the last over.

Our final game was against HCC4 (HCC Oud). This is where our game plan didn’t work. After a couple of silly outs, a misunderstanding about a boundary ball that cause a needless run out and some good bowling from the opposition we were rolled for 62 with one ball remaining. We managed a couple of early wickets but then the HCC machine kicked in and they took the total with a couple of overs to spare.

We finished the three games on equal points with HCC4 but because they beat us they moved into the final with the leader of the other group HCC1. So it was an all HCC final… Who won? Not sure I was relaxing with the boys, but I think it was CRICKET.

Many beers, a BBQ, music, casino, stripper, and possibly anything else went on until after midnight.

Finally, a BIG thank you to the HCC tournament organizers who were very good sports in all things relating to us only having 8 players. A great day, night and tournament, they truly know how to put on a show.

Peter (Beef) Williams

VRA Dames

De dames hebben de afgelopen drie weken geen wedstrijden gehad, vandaar geen verslagen. Wel een verslag van het toernooi waaraan drie van onze dames hebben meegedaan!

VRA Jeugd

Op 23 augustus strijdt het U-15 team tegen HBS om de derde plaats in de landelijke competitie.
Locatie Bloemendaal, aanvang 13.30, vertrek 11.30 parkeerplaats VRA. Vervoer: Rier, Bahl, Bekedam en Pasierowski