Wat een seizoen!

Een mooie zomer is voorbij. Het cricket ligt weer achter ons. Tijd om na te genieten en voor het bestuur is het zaak te gaan evalueren en waar nodig in de slag te gaan met de KNCB om de zaken die niet zo goed liepen volgend beter te laten functioneren. Er is goed gepresteerd op en rond de velden. Bij de jeugd werden de U13 en de U15 kampioen. De Dames verdedigden met verve hun landstitel tegen het sterke Quick Hg en kwamen uiteindelijk 7 runs tekort om de landstitel te kunnen prologeren. Ook in de 20/20 lieten de VRA Dames van zich horen. Bij de ZAMI's en de ZOMI's dit seizoen welswaar geen kampioenschap, niet zo zeer omdat de kwaliteit dit jaar minder was als voorheen, maar meer vanuit het standpunt dat je een ander ook eens een keer iets moet gunnen. Volgend jaar weer de grote buit, graag. VRA 2 werd kampioen van zijn klasse, maar moest het uiteindelijk afleggen tegen Amstelland en daardoor geen promotie naar de Eerste klasse. Positief is echter de ommekeer binnen het team en de opgebouwde structuur is een goede basis voor volgend seizoen om dan een nieuwe poging te wagen hogerop te komen. VRA 1 is dit jaar de absolute winnaar. Niet alleen de 20/20 Cup voor het laatst gesponserd door Insinger de Beaufort werd binnengesleept, ook het landskampioenschap werd hun prooi. Een geweldige prestatie van een elftal met vele nieuwe spelers dat door de vele internationale verplichtingen nauwelijks de kans had samen te trainen en daardoor langer nodig had tot een team te smeden. Dat dat uiteindelijk toch zo is gegroeid is te danken aan de uitstekende captaincy van Peter Borren. Met name het fielden en de bowlerij, daarbij vooral de spinners, zag je van week tot week beter worden. Ook organisatorisch mag VRA een pluim op de eigen hoed steken. De vele internationale wedstrijd rond Pinksteren, begin en eind juli waren een groot succes als je mag afgaan op de vele complimenten die we hebben mogen ontvangen. Dank nogmaals aan alle clubleden die daaraan hun deel hebben geleverd. Aan alle captains het dringende verzoek de jaarstaten in te vullen en op te sturen per e-mail aan de KNCB. Verderop in deze How's That een handleiding met alle aanwijzingen en aan wie de staten gestuurd moeten worden. Vergeet ajb niet een kopie aan de secretaris te e-mailen. Vergeet de jaarstaten niet, het is niet alleen jammer omdat je je ploeggenoten een notering in de beroemde Kleefstra Almanak ontneemt, het kan ook tot gevolg hebben dat de KNCB een boete uitdeelt en die gaat direct aan het elftal. Ook een verzoek aan de captains de secretaris te informeren over de gemaakte centuries en hattricks. De prijzen daarvoor worden uitgereikt op het traditionele Driekoningendiner begin januari. De website zal actief blijven, dat wil zeggen dat nieuwtjes en ontwikkelingen worden gemeld. Zonodig zullen wij ook nog een How's That uitbrengen mocht daar voor aanleiding zijn. De ledenvergadering zal plaats hebben in maart 2011.
De convocatie daartoe wordt tijdig aan alle leden verzonden.

Namens het bestuur een goede overwintering gewenst,

Uw secretaris,
Daan Maltha

Het zal toch niet....!

Weer een finale tegen Excelsior. Weer in Schiedam. We waren al drie keer in Schiedam geweest dit seizoen. Twee keer dik verloren. De eerste keer bovendien met de nek aangekeken. De tweede keer werd er niet gespeeld omdat de square onvoldoende afgedekt was geweest en de wedstrijd uiteindelijk niet doorging. Er bleef iets hangen dat Excelsior niet echt hoefde, niet echt zin had, ze hadden geen belang, ze bleven toch wel eerste. De derde keer was het wel serieus, de winnaar zou zich meteen plaatsen voor de finale van het landskampioenschap en wel op eigen veld. VRA verloor in een wedstrijd met lage totalen, maar was nog nooit zo dicht in de buurt geweest dit seizoen. Een eerste psychologische tik, iets om over na te denken in Schiedam. In de aanloop naar de wedstrijd van afgelopen zaterdag werd er zelfs serieus overwogen op de kunstgraspitch te spelen, dat zou van voordeel zijn voor Excelsior. Alles voor de overwinning. Een gewonnen toss en een nat outfield met een zonnige dag in het vooruitzicht deed Excelsior besluiten te gaan batten. Een beslissing die halverwege de wedstrijd werd betreurd: 128 all out binnen 50 overs! Een uitstekende prestatie van VRA, geleid door een uiterst gemotiveerde Peter Borren, die zijn spinbowlers, met name Adeel Raja, op de juiste momenten inzette om de gewenste doorbraken te bewerkstelligen. Geen geluk, maar verdraaid goede captaincy. De ban werd trouwens gebroken door Sohail Bhatti, die Heggelman met een waarlijke beauty clean bowlde. Excelsior steunde op de oude getrouwen. Net als afgelopen jaar was voor Carl Schewe een belangrijke rol gedacht. Vechtend, spelend naar zijn mogelijkheden, een echte karakter-cricketer. De oplossing kwam van Peter Borren, de executie volgde door Tim Muir. Nadat hij eerst Van Bunge had verrast, gevangen door Darrin Murray, rekende hij ook Schewe in. Carl Schewe kwam daarna niet meer in de wedstrijd voor. Typisch!
Niet eens afgemeld bij de umpires voor een blessure, werd zijn plaats bij het fielden ingenomen door de 12de man. De belangrijke doorbraak was een feit. Nu nog Luuk van Troost. De oud-aanvoerder bracht alles in de strijd, maar kon de gevarieerde aanval van de VRA-bowlerij niet overwinnen. Raja bowlde 1 voor 15 in 10, Tim Muir 3 voor 13 en Vinoo Tewarie 3 voor 19. VRA aan bat. Het zal toch niet...! Het moest toch nu wel lukken. Het werd letterlijk nailbiting stuff. De nerveusiteit sloeg onverbiddelijk toe. Niemand had of bracht de rust om de runs te maken. Eric Szwarckzynski sloeg de bal in de handen van de fielder op mid-off en ging voor de run. Waarom? Tijd genoeg. Een directe hit betekende zijn einde. De kansen keerden, Excelsior leek on top.
Voorzitter Koos Gouka nam een voorschot op de titel en kuste alvast de kampioensbeker. En toen was daar Emile van den Burg. Had hij al niet eerder met een bijdrage van 41 runs VRA de 20/20 Cup bezorgd? Met de hem kenmerkende onbevangenheid bracht hij VRA terug in de wedstrijd.
Met de ervarenheid van Adeel Raja aan de andere kant werd het steeds stiller langs de kant. Na 44 voor 5 en 91 voor 7 brachten Emile en Adeel de 120 op het bord. Nog 9 runs. Het zal toch niet....! In het hol van de leeuw, voor de poorten van de hel, de clichés kwamen al snel uit de kast. Heerlijke gedachten, maar de runs moesten nog wel worden gemaakt. Emile van den Burg uit! 35 runs in 26 ballen, waarvan een aantal waarlijk prachtige schoten. Na afloop verklaarde hij dat ie begon na te denken aan het slaan van de winnende runs. Nooit meer doen, Emile. Uit op een domme slag: 120 voor 8. Anthony Lynch als nummer 10 en Sohail Bhatti als laatste man achter de hand. In het veld zag je de ploeg van Excelsior weer op veren. Als een fenix uit de as.
Heel VRA leefde mee met Anthony Lynch. Adeel probeerde hem zoveel mogelijk te coachen en de slag aan zich te houden. En dat lukte: 129 voor 8. VRA kampioen van Nederland. Het zal toch niet...!

Het kampioensteam van VRA bestond uit:
Peter Borren, Wesley Barresi, Sohail Bhatti, Emile van den Burg, Atse Buurman, Anthony Lynch, Tim Muir, Darrin Murray, Adeel Raja, Eric Szwarczynski, Vinoo Tewarie. Manager Dorien Rauwerda. Scorer Maarten Slagter.=

VRA elf keer kampioen van Nederland

Het is alweer lang geleden dat VRA voor de eerste keer landskampioen werd. Het was in 1924 tien jaar nadat V.R.A. was ontstaan uit een fusie. Een citaat uit het lustrumboek in 1989 over het eerste kampioenschap:

1924
"Het tweede lustrum werd in 1924 opgeluisterd met het eerste landskampioenschap van Volharding RAP en Amstel C.C. Onder leiding van captain Hamburger en met de onverminderde inzet van Top Rincker ( maar meestal zonder Schröder en Hisgen) en andere ervaren spelers werd de aanstormende jeugd van De Haagsche en Rood en Wit verslagen. Ik kan niet nalaten van Top Rincker te memoreren dat hij 24 jaar jonger in augustus 1901 dr. W.G. Grace clean bowlde. De bal is natuurlijk bewaard gebleven onder een glazen stolp. Eén verloren wedstrijd (van de Haagsche), één tie, zes overwinningen en drie innigsoverwinningen. Het verslag van prof. dr. C.A. Lobry de Bruyn munt niet uit in afstandelijke objectiviteit tussen de regels door begrijpt de goede verstaander evenwel dat het er dat seizoen heet aan toe moet zijn gegaan. Enige voorbeelden van het compettitief 'gamesmanship' noem ik u: zoals gezegd een tie, unchanged bowlen van Rincker en Van der Chijs, na herberekening teruggevonden speeltijd waarin, na een re-start, de laatste wickets werden genomen, en een draw tegen Rood en Wit , hetgeen verliespunten betekende, die beweerdelijk 'vriendschappelijk' was overeengekomen. Aan het einde van het seizoen kom de wildste aap uit de mouw: De Haagsche bleek één punt meer gehaald te hebben, maar ook één wedstrijd meer gespeeld te hebben. De vertegenwoordigers van alle verenigingen in de Algemene Bondsvergadering stemden ervoor om V.R.A. op grond van het betere gemiddelde kampioen te verklaren. En zo konden op zaterdag 13 december 1924 ook de jonge jongens Wim Glerum, Henk Klink, Howard Wories en Wally Wittebol aanschuiven aan het kampioensdiner in Die Port van Cleve." (citaat "50 jaar V.R.A." door Mr. A.M. Schotte uit het jubileumboek, uitgegeven ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan. 5 september 1989)

Dertien jaar later werd het tweede kampioenschap gevierd:

1937
"...... en in 1937 lukte het om ten tweede male landskampioen te worden. Wil je kampioen worden, dan heb je een echte 'strikebowler' nodig, en die had V.R.A. dat jaar in de persoon van 'de Pieper', mr. H.W. Glerum, V.R.A.'s beste batsman aller tijden. In overleg met captain Rein den Waal, besloot hij voor het begin van het seizoen, zich wat minder op zijn batten te concentreren en wat meer op het nemen van wickets. Er werd dat seizoen verder veel aandacht geschonken aan teamspirit. Het erelid Jan Smit was niet alleen een betrouwbaar openingsbat, maar bovendien een gewaardeerd grappenmaker! Er werd ook scherp gefield, het was immer een jong team. Onder leiding van Rein de Waal en met Wally Wittebol, Jan Peters (die door de Engelse coach Oliviera in de wedstrijd tegen De Haagsche werd vergeleken met Victor Trumper en van wie dus gezegd kan worden dat hij niet voor niets heeft geleefd) en Henk Klink werd toen een belangrijke eenheid gesmeed, die V.R.A. door de Tweede Wereldoorlog en de moeilijke tijden daarna heen zu helpen" (citaat "50 jaar V.R.A." door Mr. A.M. Schotte uit het jubileumboek, uitgegeven ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan. 5 september 1989)

Het heeft lang moeten duren, maar in 1981 is het dan voor de derde keer raak. Een jaar nadat de meest legedarische coach die VRA ooit binnen zijn gelederen heeft mogen hebben, Hylton Ackermann, de club heeft verlaten en is opgevolgd door Peter Swart, wordt de derde landstitel gewonnen.

1981
"....... en na twaalf wedstrijden hadden Rood en Wit en V.R.A. zich afgescheiden. De winnaar van de wedstrijd in Amsterdam zou favoriet voor de titel zijn. Begin augustus, schitterend weer, een practig veld, meer dan 1.000 toeschouwers en de hele dag een fantastische sfeer. Peter Swart (46), Haroona Rajak (33), Hergen Spits (29) en weer Robert Langefeld (22 n.o.), zorgden voor een score van 163. Rood en Wit begon wederom langzaam maar toen Trotman eenmaal in was, veranderde het beeld............De ene boundary na de andere vloeide van zijn bat; 100 voor 4 met nog 20 overs te gaan en onze kansen leken slecht......Weggestopt op de boundary zag ik Trotman weer uithalen op David Defoe. Recht op mij af! Niet in het bezit van de meest betrouwbare handen hield ik tot mijn stomme verbazing de bal vast, alleeen om het volgende moment umpire Jan Wiltse een zes te zien aangeven, aangezien ik over de lijn was gestapt. Diepere ellende is niet voor te stellen maar gelukkig herhaalde Trotman de volgende bal en eindigde ik dit-maal vóór de lijn. Trotman uit......Peter Swart 7 voor 35, Rood en Wit 120 all out en wij favoriet voor de titel...........Nog één wedstrijd te gaan, een overwinning absoluut vereist. In Bruce Marree had ACC een gevaarlijke openingsbowler in topvorm en cadeaus zijn er in het Amsterdamse Bos nooit uitgedeeld. ACC strond strak van de mensen. Jan Spits won de toss, ACC mocht de padden voor. Jan bowlde als vanouds, David Defoe weer zeer effectief en ACC was 105 all out. Via 22 voor 1 werd het dankzij David (38) en Appie van Nierop (35) 103 voor 2. Drie wickets vielen toen snel en coach Peter Swart moest zelf snel aangespen om de winning run te slaan. Een eentje drukken? Vergeet het maar. Met een torenhoge zes werd V.R.A.'s derde kampioenschap binnengehaald en een fantastisch seizoen beëindigd. (citaat uit "De zomer van 1981" door Mr. E.J. Westerink uit het jubileumboek, uitgegeven ter gelegenheid van het 75-jarig bestaan. 5 september 1989)
Het kampioenselftal uit 1981 bestond uit:
G. Edwards, R. Langefeld, E. Westerink, A. Schotte, Hergen Spits, J.Ph, Korthals Altes, R. Ramdas, Albert van Nierop jr., Jan Spits (captain), Peter Swart (coach), D. Defoe en H. Rajak.

In 1982, 1983 en 1984 was de titel voor VOC. 1985 HCC, 1986 Quick Hg. 1987 VOC en daarna 2 keer Kampong.
1990: Koninklijke UD
1991: Excelsior
1992: Kampong
1993: Excelsior
1994: VCC
1995, 1996 en 1997: Excelsior
Waarna in 1998 de zegenreeks van VRA begon; de kampioenschappen werden met een onderbreking in 2002 (VCC) en 2008(HCC) steeds door Excelsior of VRA gewonnen.
1998: VRA
1999: VRA
2000: Excelsior
2001: VRA
2002: VCC

De toenmalige voorzitter Jan Spits schreef over het kampioenschap in 2003, ook toen waren er problemen met Excelsior.

2003
Met een morning after gevoel gaan mijn gedachten terug naar 1981. Ik heb het stukje van de oude Sieb in de How’s That nog goed in mijn hoofd. Wij waren met VRA I kampioen geworden op en tegen ACC. Ik meen dat wij er iets van 115 moesten maken. Met moeite, ik dacht voor zes wickets, maakte Peter Swart er met een grote zes een einde aan. Wij hadden toen een uitgebalanceerd team met vier goede pacers en een spinner, goede battingside met een uitstekende spirit. Het was de tijd dat VOC eigenlijk het sterkste team had. Het was een fantastisch feest gelardeerd met de champange van Jaap Grootmeijer. Het etiket staat nog recht in mijn geheugen gegrift. Onze voorzitter Sieb Mulder schreef een heel leuk stukje. Hylton Ackerman die drie jaar achtereen coach was geweest belde me op en feliciteerde mij als aanvoerder van het kampioensteam. Alsof de tijd had stil gestaan belde Hylton gisteren na de gewonnen wedstrijd tegen Excelsior weer op. We zaten in de kleedkamer met een groot gedeelte van het huidige eerste team en zetten het gesprek op de handsfree. Wim, Dik, Ed en iedereen die bij ons eerste betrokken is geweest luisterde mee. Het was groots. Claude 2 voor 4 in 10 met 7 maidens. Tjade 69 onbetaalbare runs en weer twee vangen. Meesterlijke captaincy van Maurits en waar karakter van Adeel die een harde bouncer van Mathew Mott op zijn gezicht had gekregen en werelds bowlde met een twee maal zo dik gezicht. De naad stond avarechts op zijn jukbeen. Maurits van Nierop die tijdens de warming up een wijkende diepe wond aan zijn vinger opliep en pas na de wedstrijd naar de VU ging. Het tekent allemaal de wijze waarop ons vlaggenschip zich vooraan de haven inloodste. Met grote overmacht werd de nummer twee aan de kant gezet. Er werd heel simpel en heel duidelijk, op het juiste moment en op de plek waar het hoort te gebeuren aan heel cricketend Nederland laten zien wie de beste cricket ploeg van Nederland heeft. De hele avond kwamen de felicitaties binnen. Mijn broers belden meteen, John Wories uit het verre Frankrijk, Jan Wilts, Lau Mulder, zelfs de gemeente belde. Feiko Kloppenburg, Victor Grandia, Emmerson Trotman, Hans Mulder, ze kwamen allemaal. De boys van Excelsior zaten uitgebreid bij ons in de kleedkamer en bleven nog lang. Jons Hensel was er, Piet Duinker, Mark Blaise, Jaap Lankhof, Rik Nelissen en zo kan ik nog uren doorgaan. Vertegenwoordigers van de KNHB, AH&BC, Amsterdam topcoach Jim Irvine, teveel om op te noemen. Het was een prachtig feest.
Geen felicitaties van het bestuur of supporters van Excelsior die zich zo een wel erg slechte verliezers toonden. KNCB bestuurlid, commissielid van Excelsior en aanstichter van de Sewell zaak, Bart Kroeze was maar gauw weggegaan voor het einde van de wedstrijd. Een kleine smet van kleine mensen op een prachtige dag waar het cricket zegevierde.
Veel aandacht van de pers. Niet in het minst omdat er weer eens een zogenaamde affaire bleek te spelen. Ik zal het u nog een maal uitleggen. Wij hebben nooit met een niet speelgerechte speler gespeeld. David Sewell heeft altijd met dispensatie gespeeld en vanaf het moment dat de dispensatie werd ingetrokken heeft hij niet meer gespeeld. De bond vond dat wij het metterwoon principe niet goed konden aantonen. Om escalatie te voorkomen zijn wij niet tegen dit bondsbesluit in beroep gegaan. Nu vind Excelsior dat wij punten in mindering moeten krijgen en tekent beroep aan tegen het besluit van de KNCB. Als je het kampioenschap niet op het veld kan winnen dan maar zo. U mag zelf uw oordeel vellen.
De KNCB mag ook eens uitleggen hoe het kan dat een lid van het bondsbestuur een bezwaar kan laten aantekenen tegen een besluit van het bestuur waar hij zelf lid van is. Over belangenverstrengeling gesproken.
U begrijpt dat we hier niet veel mee opschieten en dat de cricketsport hier absoluut niet mee gediend is. Het kost veel negatieve energie moet ik zeggen.
Het prachtige feest duurde nog lang. Claude was heel erg blij, vertelde mij dat hij er goed tegenaan ging. Thomas probeerde hem te volgen. De club bruiste, bloeide en broeide.
De jongens van het tweede hebben de belangrijke wedstrijd tegen Hercules gewonnen en kwamen gauw naar VRA. De dames, het derde en vierde waren er. Mugsy and gang of course were there. Vele blije en gelukkige gezichten.
Toch grappig als ik weer terug denk aan 1981, toen als aanvoerder, nu als uw voorzitter.
Het blijft mooi. VRA KAMPIOEN VAN NEDERLAND! (Van de voorzitter, door Jan Spits. How's That 71ste jaargang, nummer 18, 11 augustus 2003)

2004 : Excelsior

In 2005 was VRA weer aan de beurt. In Schiedam werd toen makkelijk gewonnen. Vele bekende namen van nu, waren toen al van de partij.

2005
VRA I . . . Landskampioen!
Excelsior '20 177 a.o. (49.5 overs)
VRA 178 voor 5 (35.1 overs)

Hermes DVS 101 a.o. (43.2 overs)
VRA 104 voor 4 (23.4 overs)

The mini-tour to Schiedam achieved its desired result, two decisive victories ensuring that VRA secured a fifth championship in eight years, and the eighth title in the club's history. Everybody played their part, and after the aberration of the previous week two fine team performances meant that we won the way we wanted to: playing great cricket.

Joost twice made a good start, winning the toss and, with the threat of rain never far away, electing to field. On Saturday, steady bowling gradually whittled away at the Excelsior batsmen, backed up by good catching and ground-fielding. Darrin Murray's diving catch at midwicket to dismiss danger-man Billy Stelling was outstanding, while Victor Grandia was the most successful bowler with three for 42. Peter Borren (two for 37) had the previous week's century-maker Luuk van Troost caught at long on by Maurits Houben, and Joost Leemhuis contributed another fine performance, taking two for 17 in 10 overs.

VRA were soon in trouble in reply, and at 29 for three things might have turned pear-shaped. But Eric Szwarczynski and Mike Smith steadied the innings with a fine stand of 72, Eric batting cautiously while Mike continued his form of the previous week, contributing 57 to the partnership from just 63 balls (5 fours and 3 sixes).

When Mike was out Peter Borren took up the challenge, his 57 not out coming from only 37 balls (also 5 fours and 3 sixes). After Eric fell at 119, Darrin Murray joined Peter, and they saw us home with an unbroken stand of 69.

If the bowling had been effective on Saturday, it was even better on Sunday, with Hermes never able to go onto the attack and finally battling their way to 101. Rashid Amin (two for 16 from 9) and Adeel Raja (three for 14 from 7.2) did most of the damage, and the fielding was again excellent: Eric Szwarczynski's catch in the gully to claim the first wicket was a cracker. Two excellent run outs, by Victor Grandia and Darrin Murray, added to a truly impressive effort. Joost Leemhuis, Mike Smith, Victor Grandia and Peter Borren all bowled well to keep up the pressure.

It would have taken an amazing succession of catastrophes to deny VRA victory from here, and Tjade Groot, in a welcome return to form, quickly set about knocking off the runs. Batting wasn't easy on a slow matting wicket surrounded by longish, wet grass, and when Peter Borren joined Tjade at 60 for three he opted for the aerial route. In an innings of remarkable skill and power he made 36 in 13 balls, four of his five sixes coming in one amazing over.

When Peter was caught on the long-on boundary, attempting the winning hit, Darrin Murray joined Tjade, and it was wholly fitting that Darrin, who has done so much to create this great side, hit the winning boundary. For many of the team it was a fifth Hoofdklasse title; as Darrin pointed out on Saturday evening, it was his first, and thoroughly deserved.

The celebrations, assisted by a gratious Hermes response, began immediately, and will no doubt continue on the run-in to the end of the season, with home games against VOC and VVV to come.

Well done, guys!

Rod Lyall (How's That 73ste jaargang, nummer 18, 15 augustus 2005)

In 2006 de negende titel. Voorzitter Jan Spits schreef in How's That het volgende:

2006

"Het eerste heeft erg goed gespeeld dit seizoen. Prachtige individuele prestaties met als hoogtepunt de torenhoge zes van Ryan die ons op de laatste bal de winst bracht in het zeer boeiende duel tegen HCC. De honderd van Victor, de hattrick van Peter, de 150 van Mike. Het was echt genieten dit jaar. Het bleef tot de laatste wedstrijd buitengewoon spannend. VOC bleef ons in de nek hijgen, maar ook HCC en HBS bleven goed spelen. De natte augustus maand maakte het slot nog extra moeilijk. Al met al werd het seizoen cricketend afgesloten middels een prachtig pull shot van Jeroen. In een werkelijk troosteloze ambiance op Rood en Wit kon het team de zeer verdiende kampioensbeker uit handen van de kersverse KNCB voorzitter Marc Asselbergs in ontvangst nemen. Het kampioensfeest was geweldig en de felicitaties uit heel het land waren hartverwarmend." (Van de voorzitter, Jan Spits. How's That 74ste jaargang, nummer 19, 22 oktober 2006)

In 2007 de tiende landstitel. Beschreven in het Parool

2007

VRA: kampioen door coach die speelt

Cricket
CURT SIMONS

Speler/coach Ryan Maron uit Zuid-Afrika maakt in de play-offs tegen VCC het verschil

AMSTERDAM - De cricketers van VRA zijn voor de derde keer op rij landskampioen geworden. De ploeg van speler/coach Ryan Maron won zaterdag de finale van de play-offs tegen VCC met twintig runs verschil.
Cricket is een teamsport. Het winnen van de landstitel door VRA kwam zaterdag echter voor een groot deel op het conto van Maron.
De Zuid-Afrikaanse speler/coach van VRA was met 105 van de 199 runs van de Amsterdamse ploeg de beslissende factor.
Het was de derde keer dit seizoen dat Maron een zogeheten century (meer dan 100 runs in een wedstrijd) produceerde. Hij maakte bovendien de meeste runs in de hoofdklasse van het hele seizoen: 850.
Maron is zelf ook verbaasd over zijn battingprestaties. "Vorig seizoen kwam ik vaak pas als zevende of achtste aan bat. Dat ik nu als starter zo goed heb lopen batten, komt voor mij als een prettige verrassing. En het is helemaal mooi dat het de titel heeft opgeleverd:"
Ondanks bet goede batten van Maron had VRA op het terrein van ACC overigens nog de nodige moeite om VCC van zich of to houden. Tim de Leede gaf de ploeg uit Voorburg lange tijd hoop op een goed resultaat. De 39-jarige oud-international kwam tot 67 runs en hield de druk op de bowlers van VRA.
Toen het wicket van De Leede viel, konden de Amsterdammers eindelijk opgelucht ademhalen en was de derde landstitel op rij een feit. "We zijn dit seizoen goed omgegaan met de favorietenrol. Ook al konden we door blessures en interlands niet altijd in onze sterkste opstelling spelen," aldus Maron. "Dat maakt het kampioenschap alleen maar mooier."
Het is nog niet duidelijk of Maron volgend jaar terugkeert bij VRA. De club wil graag met hem door. De Zuid-Afrikaan, die in eigen land een cricketschool leidt, staat niet onwelwillend tegen contractverlenging, maar hij wil nog wat bedenktijd.

2008: HCC

2009: Excelsior

Dat betekent dat in de laatste 10 jaar het landskampioenschap maar liefst 6 keer is gewonnen door VRA. Een geweldige prestatie!

De sluitingsdag

De dag na het succes van Heren I was er op zondag de traditionele sluitingsdag van de jeugd. Peter Borren en Emile van den Burg hielden de jongens en meisjes op een leuke en spannende manier urenlang bezig.
En dan was er natuurlijk de prijzenregen. De belangrijkste jeugdprijs, de Margareth Alice-beker ging naar Emile van den Burg voor zijn century in het Flamingo Junioren Toernooi, zijn winnende innings in de Twenty/20-finale tegen VOC en zijn batting performance in de beslissende wedstrijd om het landskampioenschap tegen Excelsior. Het was dit jaar zijn eerste optreden in de topklasse en wat voor één! De beste bowler onder 18 is Vinoo Tewarie met maar liefst 15 wickets in het Eerste in de laatste wedstrijden. De beste batsman is Leon Thurmaine, een speler die enorme sprongen heeft gemaakt en rijp lijkt voor het grote werk. Beste bat U15 is Arsalan Khan, beste bowler Harry Singh, beste fielder Bilal Ahmed, mede dankzij zijn ongelooflijke vang aan de boundary tijdens het Flamingo Junioren Toernooi, waardoor VRA nipt van HCC wist te winnen. Landskampioenen U13 kregen alle een herinneringsmedaille. Speciale prijzen waren er voor Gurwinder Singh (beste bat), Shahiz Anwar (beste bowler) - ook zeer goed gepresteerd voor de Dutch Lions - en de beste fielder werd Oliver Murray. De beste allrounder volgens het bestuur, de jongen met de meeste progressie in het seizoen is geworden Oliver Murray die als prijs de gesigneerde schoenen van de beroemde australische fastbowler Dennis Lillee in ontvangst mocht nemen. Er waren speciale prijzen voor de U7 van Amrit Gomperts en de deelnemers aan de speciale trainingen van oud-Pakistan testspeler Mohammed Munaf kregen een gesigneerd diploma van de meester zelf. Voor ieder kind een uitgewerkt rapport met de prestaties over het gehele seizoen. Een geweldig werkstuk. De U9: beste batsman Julian Wijn, beste bowler Zohra Khan, beste fielder Thomas Debaig. De prijs voor het allerbeste meisje werd gewonnen door Lucy Boag. De lunch van de ouders was heerlijk en het traditionele taarten eten met limonade was door de brigade van Jessie Nieuwenhuis weer op en top geregeld. En dat alles bij stralend weer.

Afsluitings diner

Afgelopen zondag was het afsluitingsdiner van het competitiejaar 2010

De bekendere en minder bekende leden waren aanwezig.

Een flinke hoeveelheid bekers werd uitegereikt en er werd hoewel weinig; tamelijk 'to the point' gespeeched waarbij mogelijk het meest indrukwekkende, wel de 2e overhandiging aan Mohammad Munaf van diens speldje als lid van verdienste.

VRA 1 in 2010, een overzicht.

De nieuwe topklasse met 8 teams begint het seizoen met vier verregende wedstrijden. Daar afgesproken is dat verregende wedstrijden niet zullen worden overgespeeld eindigt de thuiswedstrijd tegen Quick Hg in 1-1. Op 9 mei de uitwedstrijd op ACC. De wedstrijd van de kou en het visitekaartje van Tom Cooper. ACC is met 154 runs all out, VRA passeert dat totaal met 8 wickets in handen en Cooper blijft met 88 not out. De derde wedstrijd is thuis tegen Rood en Wit op Hemelvaartsdag. Wedstrijd van de lage totalen. Bij VRA komt alleen Tom Cooper met 42 runs af. Grote boosdoener is Nkwe met 5 wickets voor 28 runs in 9.3 overs. Rood en Wit kwam nooit in de wedstrijd en zat voor 81 runs na 30.2 overs aan de kant. Adeel Raja 3/25/8, Tim Muir 3/16/8 en Vinoo Tewarie 3/3/3.2. de eerste tekenen dat de spinners voor VRA wel eens een belangrijk aandeel zouden kunnen gaan hebben. Met Pinksteren speel VRA twee keer thuis, tegen excelsior en Hermes. Het wordt geen succes. Excelsior voelt zich goed thuis op "ons" gras en maakt er 276, met Daan van Bunge in een hoofdrol 125 not out. De battingsside van VRA heeft een complete off day, de eerste klap is uitgedeeld door onze grootste concurrent voor de titel. Twee dagen later is Hermes te sterk.
Hoewel een totaal van 176 voor een battingside als VRA geen probleem zou mogen zijn, vooral niet op eigen gras, haalt met uitzondering van Barresi niemand zijn normale niveau. VRA komt nog tot 113 voor 4 maar komt uiteindelijk 17 runs tekort. VRA 1 lijkt de weg kwijt. Tegen VOC komen gevestigde namen als Szwarckzynski, Cooper, Buurman en Barresi niet af en zitten voor een schijntje al weer snel aan de kant. Peter Borren houdt het iets langer vol, maar ook hij lijkt niet de vorm te hebben. Met nog wat gekwispel van Vinoo Tewarie en Adeel Raja is VRA met nog 3 ballen te gaan voor 155 runs all out. Tel daarbij op dat het veldwerk van VOC op z'n zachtst uitgedrukt sloppy is geweest - minstens 6 vangen zijn gemist - dan mag je niet klagen. Positief is de prestatie van VRA in het veld te beoordelen. Goed fielden, nette bowlerij houden VOC lang in de tang. Met rungetter Dighton al snel aan de kant, is er nog lichte hoop, maar met voorzichtig batten van Schoonheim en Van Ierschot tikt het scorebord gestaag door. Bas Zuiderent (36 n.o.) maakt het uiteindelijk professioneel af. VOC 155 v 6. Zorgen voor VRA. De wedstrijden van komend weekeinde, zaterdag inhalen tegen HCC en zondag tegen rode lantaarndrager Quick Haag moeten gewonnen worden om in de buurt van de bovenste 4 te komen. Tegen HCC lukt het niet. Johan Myburgh speelt een sterke innings: 140. VRA komt tot 252 en daarmee 67 runs tekort. De situatie wordt zorgelijk. Tegen Quick Hg moet gewonnen worden. Een wedstrijd met regen en onderbrekingen. Uiteindelijk moet VRA er 200 maken volgens de D/L berekening. Het is vanaf het begin knokken om de benodigde runrate te halen. Uiteindelijk zijn het Peter Borren - die blijft staan - en Emile van de Burg - met flinke klappen - die de buit binnen halen. Dan is het 19 juni, de dag van de door de commissie van beroep afgedwongen uitwedstrijd op Excelsior. Weer verlies. Weer Van Bunge die ons de das om doet. Wesley Barresi blijft weliswaar met 94 runs ongeslagen, maar Excelsior passeert het totaal voor 4 wickets. Kansloos verlies en een plek bij de bovenste vier lijkt verder uit zicht. VOC thuis wordt gewonnen, met 100 runs verschil. Cooper sterk met bat (87) en bal (3 wickets). Ook HCC wordt aan de zegekar gebonden. VRA raakt op stoom. Cooper met een prachtige 137 en Vinoo Tewarie met 6 wickets stelen de show. Als vervolgens ook Hermes en Rood en Wit worden verslagen, met name door de spinners en goed fielden, moet tegen ACC thuis niet alleen gewonnen worden om de "kampioen van Amsterdam" te zijn, maar ook om de tweede plek in de eindstand van de reguliere competitie (14 wedstrijden) in te nemen. Dat lukt. Tom Cooper maakt er 114 blijft not out en neemt het wicket van Zulfiqar. Adeel Raja schakelt naast de gevaarlijke Bukhari nog 3 ACC-ers uit en eindigt met 4 voor 46. In de verlengde competitie, de fase 2, begint VRA met 4 punten achterstand op koploper Excelsior en twee op Hermes en HCC. Twee keer 1-1 tegen Excelsior en HCC dankzij de regen en de onbespeelbaarheid van de pitch en een reguliere overwinning op Hermes (Muir 4 wickets, Tewarie 2 en een zuinig bowlende Bhatti, Borren aan bat met 68, Cooper ontbreekt) zorgen ervoor dat VRA als nummer 2 de play-offs ingaat. Weer tegen Excelsior, weer in Schiedam. Excelsior wint weer en VRA moet via een thuisoverwinning op HCC een plek in de finale afdwingen. Ook dat lukt en zorgt ervoor dat er hoop blijft op de landstiel, want 4 keer verliezen van Excelsior mag niet gebeuren. Eind goed al goed!
Tom Cooper scoorde 614 runs, 2 centuries en gemiddeld 61,4. Eric Szwarczynski 453 runs, hoogste score 80, gemiddeld 30,2. Wesley Barresi 488 runs, hoogste score 94, gemiddeld 32,53. Peter Borren 375 runs, hoogste score 68 en gemiddeld 31,25. Bowlers: Tewarie 19 wickets, Muir 21 wickets, Raja 26 wickets, Bhatti 20 wickets en Borren 20 wickets.

Nieuw: Cricket Jaarboek met Kleefstra Almanak

Nieuw: Cricket Jaarboek met Kleefstra Almanak

Eind 2010 verschijnt voor het eerst het Cricket Jaarboek, een initiatief van uitgever Jeroen van Bergen en hoofdredacteur Maarten Westermann. In het jaarboek wordt uitgebreid aandacht besteed aan de gebeurtenissen op en rond de velden. Hoe verging het Oranje - bij de heren, de dames en de jeugd? De Topklasse en de Twenty20 Cup worden nog eens beleefd. Bijzondere prestaties en voorvallen op alle niveaus worden vermeld. En bekend wordt gemaakt wie ‘De Cricketer van het Jaar 2010’ is geworden. In het fraai vormgegeven en geïllustreerde boek wordt tevens de Kleefstra Almanak opgenomen. Al met al een uitgave die in de boekenkast van iedere Nederlandse cricketliefhebber niet mag ontbreken en die hopelijk het begin vormt van een lange reeks jaarboeken. Gezien de groeiende internationale belangstelling voor het Nederlandse cricket wordt de tekst in het jaarboek afgedrukt in het Nederlands en in het Engels. De richtprijs (onder voorbehoud) is 19,50 euro exclusief verzendkosten. Bent u geïnteresseerd, meldt dat dan vrijblijvend aan info@jeroenvanbergen.nl. Te gelegener tijd ontvangt u dan een officiële aanbieding.
Wilt u adverteren en dit intiatief steunen? Neemt u dan contact op met Jeroen van Bergen. Dit kan via info@jeroenvanbergen.nl. Voor € 250,- exclusief btw kunt u al een ¼ pagina reserveren.

Archief & Bibliotheek Commissie

Bericht van de Archief & Bibliotheek Commissie, afdeling Kleefstra Almanak

Het cricket seizoen zit er nu echt op. Alle spullen kunnen weer de kast in. Vergeet daarbij echter niet de scoreboeken uit de tas te halen, de bekende jaarstaat in te vullen en deze zo snel mogelijk op te sturen naar de KNCB. Dan pas is uw seizoen wat ons betreft ten einde. Om de cijfers te kunnen verwerken voor het nieuwe Cricket Jaarboek 2010, moeten de jaarstaten voor 1 oktober a.s. binnen zijn, maar hoe eerder hoe beter. Als u uw werk heeft gedaan, kunnen wij aan het onze beginnen. Wij rekenen op u.

Met vriendelijke groet,
Alex Matthijssen
Redactie Kleefstra Almanak

De jaarstaten graag sturen naar: alex.matthijssen@hotmail.com, met cc naar ingrid.van.der.elst@kncb.nl en secretaris@vra.nl

Aanvullend bericht:

Geachte secretaris,

Conform de reglementen van de KNCB (wedstrijdreglement, 1:24) dienen de cricketclubs de jaarstaten van hun in de KNCB-competities 2010 uitkomende teams voor 1 oktober van dit jaar te hebben ingestuurd.

Graag maak ik er u op attent dat de Twenty20-wedstrijden los moeten worden ingediend op een aparte Twenty20-jaarstaat.

Beide blanco jaarstaatformulieren (in Excel) zijn te downloaden vanaf de website van de KNCB, onder het menu "Downloads" en 'formulieren'.

Leest u alsutublieft eerst goed de handleiding onder tab 1 goed door, alvorens de staten in te vullen.
De batting en bowling/fielding formulieren bevinden zich resp. onder tab 2 en 3.

Het is dit jaar van zeer groot belang dat de jaarstaten op tijd worden ingestuurd, aangezien de Kleefstra Almanak in een Cricket Jaarboek gepubliceerd zal worden (zie de banner links op de KNCB-website) en niet meer aan degenen die een abonnement op het helaas verdwenen Cricket Magazine hadden, wordt toegestuurd.

Misschien dat u in het kader hiervan uw leden nog eens wilt attenderen op (het bestellen van) het Jaarboek zoals dat op onze website is aangekondigd?

met vriendelijke groet,

Ingrid van der Elst
Cricket Office Administrator
KNCB (Netherlands Cricket Board)

E - ingrid.van.der.elst@kncb.nl

Inzaaien square

Om volgend jaar weer van een mooie graspitch en grastroken te kunnen genieten bij het spelen en te kunnen garanderen dat de bal goed opkomt aan beide kanten, is onze groundsman deze week aan de slag gegaan met het preparen van de square. Dat kost niet alleen veel inspanning en tijd, maar heeft tevens tot gevolg dat er deze maand niet meer gespeeld kan worden, ook niet op de kunstgraspitch. Wij vragen begrip voor deze maatregel.

Het bestuur

handen uit de mouwen

Schoonmaak
Aanstaande zondag is opruimdag. Alles aan de kant. Netjes opbergen.
Winterklaar maken. Dat doen we met z'n allen, want vele handen maken licht werk. Kom helpen. Zondag van 12.00 tot uiterlijk 15.00 uur. Er wordt gezorgd voor een lekkere lunch en na afloop voor elke help(st)er een drankje.
Laat je club niet in de steek.

VRA selectie voor Nederlands elftal voor WK 2011

Wesley Barresi, Peter Borren (both VRA), Atse Buurman, Tom Cooper (both VRA), Adeel Raja (VRA), Eric Szwarczynski
Development squad:
Vinoo Tewarie, Emile Van Den Burg