Verander taal naar Nederlands

Latest News
The Club
Members
Teams
Matches
Newsletter
Sponsors
Links
Video LIVE
Log in


Location: Home > How's That > 77 Jaargang NR 15


vra-howsthat@planet.nl
77 Jaargang Nr 15
18 Aug 2009 (Tue)

In this Edition

Print Friendly Version

Tucht en regel

Click photo to zoom image

Ik heb dit weekeinde weer veel geleerd, beste lezer. Mijn schoolbank stond dit keer in Den Haag, bij de gelijknamige Koninklijke cricketclub. Daar werd in een ééndaagse marathon de finale afgewerkt van de Insinger de Beaufort Twenty/20 Cricket Cup. Da’s een mond vol, maar met drie potjes op één dag werd het vast wel smullen geblazen!
U weet inmiddels hoe dat spelletje gaat. Allebei twintig overs batten en wie de meeste punten maakt, die wint de pot. En het moet allemaal snel, heel snel. Er mag absoluut geen tijd verkwist worden en als je niet binnen de minuut gevechtsklaar aan het wicket staat, kan je weer vertrekken. Alsof je de laatste trein mist, of zoiets. Het geheel wordt opgeleukt door knetterharde muziek met geestige clips en een bij dit evenement helaas ten dele onverstaanbare omroeper, zodat bijna niemand wist wie er ging batten of bowlen, omdat er van de spelersinformatie in het verder aardige programmaboekje niet al te veel klopte en er zelfs een teamopstelling was opgenomen van een club die helemaal niet meedeed!
Maar indien goed gespeeld, is deze variant van het spel zeer onderhoudend, al zullen de puristen daar misschien anders over denken. Er is echter één voorwaarde voor een mooie Twenty/20-wedstrijd. Er moet door de grote mannen in de sides goed worden gepresteerd. Niemand komt om het geschuif van nummers 8, 9 en 10 te moeten uitzitten. De knallen van de top order, het op het veld komen van de umpires met de ballenzak, omdat er weer een torenhoge zes op de tennisbaan is geslagen; dat is waar we voor komen! Ik moet u zeggen, dat ik daar te weinig van heb gezien. De wedstrijd tussen HCC en Dosti was zinderend spannend, maar de ander twee potjes, waaronder de finale, vielen nogal tegen. De toppers lieten na er een zessen-festival van te maken. Excelsior won verdiend de tien mille, maar komt voor de neutrale toeschouwer niet in aanmerking voor de schoonheidsprijs. Het gedrag van enkele spelers, waaronder vooral hun professional, liet ernstig te wensen over. Ik weet het, hij had tot twee maal toe niet het geluk aan zijn zijde, om het maar zachtjes te zeggen, maar als bowler het wicket omrammen als je een caught behind niet toegewezen krijgt en dan ook nog eens als batsman de palen omhakken met je bat als je zelf wel caught behind gegeven wordt; het moet niet gekker worden.
Ongeacht de kwaliteit van de beslissing van de umpires, verwacht je van een top-speler de discipline om met teleurstellingen om te gaan. Ik ben benieuwd of er sancties zullen volgen. Nu heb je op de site van de Bond een afdeling Strafzaken. Ik heb daar eens even gekeken, of de betreffende speler een boeking of een zaak aan zijn broek heeft gekregen. Een eventuele schorsing van een dragende speler zou toch wel pikant zijn voor het verdere verloop van de competitie en de play offs, dacht ik zo. Tot mijn verbazing stond er – drie dagen na dato - alleen een vermelding van een scheidsrechtersrapport wegens dissent ( 1.3) voor de Dosti-speler die in een andere situatie enorm misbaar had gemaakt toen hij uitgegeven werd. Niets over de Excelsior-man. En het was toch echt op de zelfde dag op het zelfde veld. Misschien moet er wat langer over dit geval nagedacht worden, maar het lijkt mij wel, dat er voor iedereen dezelfde regels moeten gelden. Of ziet abuse of cricket equipment (code of conduct 1.2) er wel spectaculair uit en hoort dat nu soms ook bij het Twenty/20 entertainment?
Sander

Foto: Het team van Excelsior aan de champagne


VRA naar derde plaats

Click photo to zoom image

Dit jaar, met de versterkte kans op degradatie en een drietraps play off-systeem, is het belangrijker dan ooit om voor ieder puntje te strijden. Dat gold zondag voor HBS, dat het degradatiespook op afstand moet zien te houden, maar ook voor VRA, dat moet proberen door een zo hoog mogelijke stand op de ranglijst een zo gunstig mogelijke positie te verwerven voor de grand finale van dit seizoen.
Hoe belangrijk thuisvoordeel is, werd zondag bewezen. Captain Peter Borren won de toss en ging batten, waar anderen wellicht liever tegen een totaal hadden opgebat.
Maar de pitch waarop gespeeld werd, vertoonde wat vermoeidheidsverschijnselen en als kenner van de locale omstandigheden verwachtte Peter problemen voor de als tweede battende partij, omdat de pitch wel eens veel hulp aan de bowlers zou kunnen gaan bieden.
Het bleek van begin af aan een lastige pitch te zijn. Vinoo kwam niet genoeg naar een wegdraaiende bal van Weurman en werd door tweede slip gevangen en vlak daarna werd een snoeihard door Peter Borren teruggedreven bal van Westdijk door deze bowler nog net even aangeraakt voordat hij het dode wicket verwoestte en de man in vorm, Wesley Barresi kon voor slechts twee runs vertrekken. Dat had niets met een moeilijke pitch te maken, maar was gewoon botte pech. Peter kreeg al snel een bal op een in de wedstrijd tegen Denemarken geraakte vinger en had grote moeite zijn bat vast te houden. Maar hij gaf geen krimp en bracht, eerst samen met Eric Szwarczynski (14 uit 29 ballen) en daarna met Coach Snyman, de stand naar een draaglijker aanzien. Met voor zijn doen engelengeduld bleef hij de HBS-aanval trotseren en kenners van zijn oeuvre weten dat een 123 ballen durende innings voor 59 runs nauwelijks een typische Peter Borren-slagbeurt genoemd kan worden. Gerrie speelde zoals gewoonlijk; zijn 34 kwamen uit 37 ballen, maar wij hadden aan de kant liever wat langer van zijn aanwezigheid in het midden genoten, want toen hij een te enthousiast schot speelde en door Bekker eenvoudig werd gebowld, stond het wel 88 voor 4! Geen heldenrol dit keer voor Atse Buurman; Crook kreeg hem zeer snel lbw. Hoewel Adeel (11) veelbelovend begon, verslikte hij zich toch in een goede bal van Bekker en ging ook hij lbw. Al die tijd stond Peter aan het wicket te proberen de innings bij elkaar te houden, maar een zinnige partnership ontstond er maar niet. Zeker niet toen Mangesh Panchal zich als een lemming voorwaarts over de rots wierp en een run zag die er helemaal niet was. Peter kan heel hard lopen, maar Mangesh kwam wel twee meter te kort op de direct hit van Dennis Coster. Toen ook Ben Goedegebuur en Mike Rier zonder noemenswaardige bijdrage waren verdwenen, stond Peter met laatste man Sohail Bhatti aan bat. Peter weigerde een aantal singles te lopen om de strike te behouden, want hij wilde kennelijk proberen met enkele rake klappen de score nog wat te fatsoeneren. En je zal het altijd zien. Bij de eerste de beste knal naar mid wicket bleek het schot te kort en pakte Ward de vang bekwaam. VRA had een magere 143 in de boeken gebracht en daar zaten nog 14 extra’s bij!
Lekker lunchen en dan vol verwachting… O nee, niks lunch; eerst nog even een half uurtje fielden. U raadt het natuurlijk al. De beroemd-beruchte twee uur-regel moest worden toegepast, want HBS was er in geslaagd VRA om 13.52 uur uit te gooien en dan moet je nu eenmaal voor straf nog even zonder eten het veld in.
Met Snyman aan de ene en Bhatti aan de andere kant begon VRA de pitch meteen te testen. Zou Peter gelijk krijgen? De HBS-batsmen voelden zich niet echt op hun gemak. Een serie van stops, near misses en origineel voetenwerk werd afgewisseld met goede schoten, maar VRA proefde dat er kansen lagen. Smit zag te weinig van een Bhatti-bal en werd door Peter op cover gevangen. De al snel ingebrachte Adeel Raja, wiens bowlingstijl floreert in dit soort omstandigheden, fopte Coster en kreeg hem lbw en toen Ward zijn stumps door Bhatti zag ontregeld, mocht er eindelijk gegeten worden. Alleen, de stand was 3 voor 12 en dan smaken de noodles wel een stukje beter, dan als je nog moet beginnen aan het verdedigen van een bescheiden totaal.
Na een goed half uur waren de reclameblokken op TV kennelijk voorbij en ging de partij verder. En hoe! HBS-captain Risselada ging lbw op Adeel; Visée werd door Adeel op de volgende bal gebowld en in de volgende over ving Atse Buurman Crook op Bhatti en was een snelle bal van Sohail veel te machtig voor Vink. Toen Sohail daarna ook Bekker bowlde, stond het ineens 19 voor 8 en er werd al in het veld gesproken over records en zo. Byrom had daar – terecht – geen zin in en in niet al te fraaie, maar zeer effectieve stijl deed deze nummer 8 wat zijn top ordercollega’s hadden nagelaten: staan blijven en waar mogelijk een paar runs scoren. Sohail had zijn 10 overs er op zitten en Ben Goedegebuur kwam vanaf Mulders End. Hij had al snel succes door Weurman te bowlen en in de 27ste over maakte Mangesh een eind aan de wedstrijd door Berend Westdijk te verschalken. Peter had uiteindelijk gelijk gekregen, maar deze bizarre, maar zeer verdiende overwinning alleen toe te schrijven aan de omstandigheden, zou de waarheid geweld aan doen. De VRA-bowlers – en vooral Sohail Bhatti – hebben uitstekend gepresteerd, er werd zeer attent gefield en – het moet gezegd – HBS acteerde vandaag onthutsend zwak. Het is niet moeilijk te raden, dat de bowlingcijfers er best aardig uit zagen; Sohail Bhatti met 5 voor 15 uit 10(!) voorop, met Adeel Raja (3 voor 18 uit 8) als goede tweede. Ben Goedegebuur met 1 voor 6 uit 3 en Mangesh Panchal (1 voor 7 uit 3) hadden ook succes, maar waren wel wat duur(sic!).
Het eerste staat op de derde plaats en is vastbesloten nog een plaatsje te stijgen. Dan moet er natuurlijk wel gewonnen worden van Quick (Quick uit, altijd lastig) en zondag van degradant VVV (VVV uit, ook niet makkelijk). Hopelijk zie ik u op het veld.
Sander
Foto: Peter Borren knalt de bal langs point


Ed van Nierop benoemd tot Manager van het Nederlands Elftal

Click photo to zoom image

Na het vertrek van Rob Kemming als manager van het Nederlands elftal zijn Ed van Nierop en Dave Hardy door de KNCB in deze functie benoemd met ingang van 1 september 2009. De steeds hoger wordende frequentie van (internationale) wedstrijden, alsmede het steeds omvangrijkere eisenpakket vanuit de ICC is de reden van het aanstellen van een tweemanschap. Eerder werd Laurens Kummer (Hilversum) aangesteld als manager van Nederland A.
Ed heeft zich al eerder bezig gehouden met het Nederlands Elftal. Hij trad op als manager van het team tijdens verschillende tours, waaronder de Twenty20 World Cup Qualifier in Belfast in augustus 2008, die Nederland in staat stelde te acteren op Lord’s tegen Engeland en Pakistan in juni van dit jaar.

Ed heeft met het aanvaarden van deze post gekozen voor het internationale cricket en zal dan ook na 8 jaar bestuurslidmaatschap, waarvan vier jaar als vice-voorzitter, twee als voorzitter a.i. en twee als voorzitter, zijn functie als voorzitter van VRA in de najaarsvergadering neerleggen. In die vergadering zal het gehele bestuur aftreden. Een opvolger voor de post van voorzitter zal aan de vergadering worden voorgesteld en deze zal met de aanblijvende bestuursleden in de winterperiode het toekomstige beleid moeten definiëren en het seizoen 2010 voorbereiden. In de voorjaarsvergadering dient dan een weer volledig bestuur haar plannen te presenteren.

Foto: Ed als Bondsofficial op het gras van Lord’s


Wedstrijdprogramma

Dinsdag 18 augustus
Bloemendaal - VRA U18 (Flamingo Toernooi)
Aanvang: 11.00 uur

Woensdag 19 augustus
Rotterdam - VRA U18 (Flamingo Toernooi)
Aanvang: 11.00 uur

Donderdag 20 en vrijdag 21 augustus
Fiales Flamingo Toernooi op Kampong

Zaterdag 22 augustus
Quick Haag - VRA 1
Aanvang: 11.00 uur

Hengelo - VRA 2
Aanvang: 11.00 uur

VRA Dames - Quick Haag (halve finale play off's)
Aanvang: 11.00 uur
Veld 1

VRA Zami 1 - VRA Zami 2
Aanvang: 13.30 uur
Veld 2

Zondag 23 augustus
VVV - VRA 1
Aanvang: 11.00 uur

VRA 2 - VVV
Aanvang: 11.00 uur
Veld 1 of 2

Maandag 24 augustus
Nederland - Afghanistan (dag 1)
Aanvang: 11.00 uur
Veld 1

Dinsdag 25 augustus
Nederland - Afghanistan (dag 2)
Aanvang: 11.00 uur
Veld 1

Woensdag 26 augustus
Nederland - Afghanistan (dag 3)
Aanvang: 11.00 uur
Veld 1

Donderdag 27 augustus
Nederland - Afghanistan (dag 4)
Aanvang: 11.00 uur
Veld 1

Zaterdag 29 augustus
VRA 2 - Dosti
Aanvang: 11.00 uur
Veld n.t.b. ivm play offs VRA 1 en Dames

VRA Zami 2 - HCC
Aanvang: 13.30 uur
Veld n.t.b. ivm play offs VRA 1 en Dames

Zondag 30 augustus
Nederland - Afghanistan (ODI)
Aanvang: 11.00 uur
Veld 1

VRA 2 - Jinnah
Aanvang: 11.00 uur
Veld 2

VRA 4 Optiver - Quick Haag
Aanvang: 12.00 uur
Veld 3

Dinsdag 1 september
Nederland - Afghanistan (ODI)
Aanvang: 11.00 uur
Veld 1

VRA-combinatie - Goodmayes and Blythswood CC
Aanvang: 13.30 uur
Veld 2


Zami klopt Zomi

Zami Xll vs Zomi Xll
August 15 was a day many of us had marked in our calendar this year. No, Shane Warne wasn't coming to VRA to conduct his one off clinic, "Texting while fielding - the new cricket etiquette" - it was in fact the annual Seafood Gala!
But as a prelude to this fine event, VRA Zami 1 played host to a VRA Zomi Xl - which after such enthusiastic enrollment meant 12 would play 12 on the no.2 field as the VRA Zami 2 team tackled the touring Crocs on the no.1 field.
A toin coss was not required as Zomi captain Matt McKeogh indicated his fear of batting first and would do almost anything to take the ball first - unfortunately the gorilla and the 200 pound dominatrix were fully booked that afternoon, so a big let off for Matt!!
Zami 1 opted for a unique batting lineup, hoping to surprise/bewilder their opponents with such a diverse range of shot making that traditional field placements would become futile - opening with Neil Browning and Agent Mulder. "The Mulder Experiment", as it's become known, failed dismally, although after one scintilating swat/drive straight down the ground for 4, had the Zami boys quietly chuckling to themselves, thinking "this may actually work!" But alas, an edge to the keeper saw him on his way cheaply.
To the crease strode the ever confident Martijn Groenewegen - aka "Experiment no.2" or more simply, "The 2nd Experiment". Martijn looked a picture of concentration as he took his guard, before being bowled through the gulf/gate first ball.
Thankfully Browning was holding up his end of the bargain and scoring freely. And to join him at the crease was fellow Aussie Paul Michaliedes. These two combatants are no strangers to demolishing bowling attacks together, as some witnessed a few weeks back. But still Matt and his Zomi boys were bouncing around with their tails up at this stage. Nevertheless, Browning piled on the runs and posted his 50 before being removed, making way for one Jeroen SoS Mulder, or "SOS", or "Sausage", or "Sosmeister" to his beloved team mates.
Here started an innings for the ages. Coming in at no.5 with instructions to "get some practice for the Zami v Zami game next week", SoS showed everyone how to build an innings. And build he did. Despite losing Michaliedes not long after arriving, SoS carved out the easy 1's and 2's and was never troubled. Joined by captain Phillip Yisrael, the two built a nice partnership of over 100 without offering chances. But it was destined to be Jeroen's day, notching up 50 with ease. Not until over no.25 did SoS and Yisrael decide to start to hit out. Yisrael made way for Jason Hall after making 36, and SoS increased his tempo to charge towards his first century for VRA in the 33rd over. The crowd stood as one and applauded an allrounder who was long overdue his time in the middle - journalists scurried to record the feat on their iPhones and before long the innings was being talked about across the cricketing world - The Punjab Daily ran with the headline "Which IPL Franchise Will Snap Up Dutch Star?" Facebook "Friend Requests" have peaked at a record high for the SoSmeister since what's being labelled "The steady demolition". All of this despite his head changing colour over the course of his innings - cherry red comes to mind.
With the help of Jason Hall, who was timing the ball beautifully, and Paul McPhillimy, Jeroen ended the innings at 109 n.o. (11x4's, 3x6's) and a total of 255 off their 35 overs.
Bowling honours went to Michael Bryant (2-30) and he was assisted by JJ (1-30) and Abhishek Gaur (2-56). Special mention of Matt's one and only over going for...wait for it...25!
This was a difficult target for Matt and his Zomi team, needing roughly 7.5 runs per over, but nobody told Peter van Gulik and Harold Horsmann.
These two openers had the Zami boys running around fetching a cricket ball from all corners of field no.2 and were comfortably on target. It was clear van Gulik was a danger man and he was batting like he was keen to get an early seat at the Seafood Gala, as close to the lobster tray as possible. Both Paul McPhillimy and Maarten Slaagter were made to pay by van Gulik, who crunched some lovely boundaries and failed to succumb to the relentless "chit chat" by the opposition skipper. Willem van Mierlo (0/23) was brought on to the cheers of the crowd. Yisrael (0/12) came on at the other end, but it was really only one man the crowd (and Zami) wanted/needed - than man SoS!
The saline drip during the break had obviously done the trick and he re-entered the fray as the van Gulik charge was gaining more and more momentum. SoS marked his run up and with a normal pink hue in his cheeks, charged in and immediately had van Gulik thinking twice about his 8/over antics up to this point. With just a few balls from SoS, something had changed - the wicketkeeper Taco Bosman was finally in the game, as van Gulik struggled to get bat on ball. And it ended with his middle stump cart wheeling away. Van Gulik gone for a superb 39 including 5 boundaries. SoS with figures of 2/11 from 4 overs.
The batting support came in the shape of Deon Veldtman, who smashed 6 boundaries on his way to 31 and Chris Tazelaar, whp provided the much needed backbone for the Zomi boys (retired 29), but gradually the Zami boys were able to cut off the boundaries and pile on the pressure. Slaagter (2/46) and McPhillimy (1/31) came back for second spells and one wonders if they didn't nip off during the drinks break for a bit of whatever SoS was taking because they really bowled well and bagged some wickets.
Finally, "The experiment" Agent Mulder was thrown the ball at one end (which drew a huge roar from the watching hockey girls that were constantly flashing him while he was fielding at 3rd man (we realize now why he didn't mind staying down there at the over changes to cover long on!), and Sander Kampen took control of the other end with his, dare we say, slightly more than 15 degrees bent at the elbow deliveries.
Agent Mulder struck first, clean bowling his first victim and the skipper received the "why wasn't I bowling earlier" look. Then Sander (2/2) stepped up and left his mark on this game with two quick wickets and Zami bowling depth just got a whole lot deeper. Mulder, with a greedy lust in his eyes, lined up the final two Zomi combatants (one of which looked remarkably like "The 2nd Experiment" Groenewegen) and finished with figures of 3 for 4 from 3 overs.
Zomi finished on 169.
In the end it was a comfortable victory for the Zami boys, in a game that was played in a wondeful mixed spirit of fun and bloodthirsty competitiveness - a perfect appetizer for a seafood gala!

Zami: 255/5
Zomi: 169 all out
Man of the match: Jeroen SoS Mulder


Visit our sponsors!