Genieten?

Als u diep in mijn hart kijkt, beste lezer, ziet u dat ik afgelopen zondag genoten heb. Maar als u denkt, dat het mij genoegen doet onze jongens te zien verliezen, dan zijn wij elkaar nog niet eerder tegengekomen. Nee, het is meer dat unieke van het cricketspel waardoor wij met zijn allen zo verknocht zijn aan het spelletje. De wedstrijd tegen VOC had alles wat sportbeleving interessant maakt. Afwisselende kansen, een heerlijke ambience op het terras, toeschouwers die ook - zij het met gepaste mate – respect konden opbrengen voor de prestaties van de tegenstander en een zinderend slot, de hoogste afdeling van welke sport dan ook, waardig. Dat de verkeerde mannen uiteindelijk wonnen, doet daaraan niets af. Toch had ik vanochtend een flinke kater – en deze keer niet van de drank – toen ik de ranglijst zag. Wat als…
De weken vóór deze clash had ik mij mogen bezig houden met Internationaal Cricket. Eerst waren we in Schiedam voor de pats-boem variant van het spel. Zou overigens vet gesponsord moeten worden door de Burgerking of McDonald’s; grote happen, snel thuis. Dat Nederland heeft kunnen winnen van Duitsland, Frankrijk en het altijd gevaarlijke België, was geen verrassing. Ik heb dan ook een beetje mijn twijfels over de zin van dit soort evenementen. Zeker als Denemarken, Jersey en die andere grootmacht, Guernsey niet meedoen. Voordat u denkt dat uw redacteur een beetje gek geworden is en alle respect voor de nòg kleinere cricketlanden verloren heeft, leg ik u uit wat ik met dit denigrerende verhaal beoog. Weet u, dat de grote landen net zo praten over Nederland en de andere ‘Associates’? Vonden we het daarom niet extra leuk om van die arrogante Engelsen te winnen? Ik vrees, dat het besmettelijk is. Nadat een bijna complete Nederlandse side de Canadezen in de ODI nog zonder enige moeite overduidelijk had geklopt, kreeg ik de indruk, dat de B-selectie de vierdaagse flink onderschatte en het was opvallend, dat mannen, die door de personele problemen die optraden door de korte termijn waarop de ICC de wedstrijd vaststelde, niet de concentratie konden opbrengen om hun candidatuur voor het nationale elftal kracht bij te zetten. Uiteindelijk werd een blamage voorkomen, maar het was niet goed, allemaal. Daarbij is het aan een onwetende toeschouwer natuurlijk niet uit te leggen, dat een ploeg, die minder punten maakt dan de andere, toch een gelijk spel behaalt. Kijk, voor deze mensen hebben ze nu Tweny/20 uitgevonden.
Ik zelf vind, dat een standbeeld voor Daan van Bunghe op zijn plaats is. Als je achter in de 90 runs hebt gescoord en je maiden century ligt om de hoek en je kan het dan opbrengen, om niet te proberen met een groot schot de laatst benodigde vier te scoren, maar in het belang van je team de laatste ballen net zo als die voorgaande 50 met uiterste voorzichtigheid te behandelen, dan is er maar één woord van toepassing: groots! Dan maar geen honderd.
En nu gaat de top even in retraite. De Dames moeten zich na de mooie zege op Rood & Wit in ernst gaan voorbereiden op de playoffs. De heren zullen om datzelfde te bereiken nog flink aan de bak moeten. Ik hoop dat iedereen de komende tijd de batterijen weer kan opladen voor het tweede deel van het seizoen. Voor Zami en Zomi gaat het spel natuurlijk gewoon door en er valt ook op fixture-gebied van alles te beleven. Ik zie u graag op het veld!
Sander

VRA geeft winst uit handen

Wat was het spannend. Laatste bal en VOC lag nog twee runs achter op het VRA totaal. De ervaren Bas Zuiderent praat in op Robbie de Widt, die zoals wij weten niet voor zijn battingkunsten in het elftal zit. Wat gaan ze doen? Proberen een tweetje te versieren voor een tie, of toch maar voor de grote hak en de dood of de gladiolen? VRA-captain Peter Borren die de vijfenveertigste en laatste over bowlt, neemt zijn aanloop. Wij aan de kant verwachten een full toss of een yorker, of iets anders onspeelbaars. Wij houden de adem in. De Widt rent zijn hok uit, maakt een grote zwaai en de bal komt met één bounce tegen het hek tot stilstand.
VOC pakt de volle punten en Robbie de Widt wordt bijna doodgeknuffeld door zijn maten. The Brave were not lonely thìs time!
Hoe waren we tot deze High Noon-achtige ontknoping gekomen?
Het begon al ’s ochtends. Umpires Hartong en Eames houden niet van natte voeten en verklaarden het VRA-veld unfit to play. Met name de run up was door de regenval van de afgelopen nacht zacht en drassig geworden en zij besloten dat een uurtje wachten op zijn plaats was. Ook de captain, zo werd mij verteld, vonden het te link, omdat de kans op blessures groot werd geacht. Na nog een inspectie om 12 uur werd uiteindelijk een begin van de wedstrijd om één uur vastgesteld. De verloren tijd werd vertaald in af te trekken overs en het resultaat was een 45-over wedstrijd, als het tenminste droog zou blijven.
VOC won de toss en ging fielden. Kennelijk hadden zij veel vertrouwen in de heren D&L, mocht het tot regentoestanden komen.
VRA begon aardig met Wesley Barresi en Tjade Groot en op een lastige, wat trage pitch werd behoedzaam naar een goede basis toegewerkt. René van Ierschot en Jurisich bleven echter keurig bowlen en toen op 32 Barresi (17) zich verslikte in een zwaaier van van Ierschot, werd door Tjade en Eric Scwarczynski behoedzaam verder gespeeld. Bij de eerste de beste poging van Tjade om het tempo iets op te voeren, werd duidelijk, dat het hem aan matchritme ontbreekt en hij werd door de Widt ergens halverwege de boundary gevangen.
Met Johann Myburgh liep de score wel wat sneller op. Met mooie, geprononceerde schoten liet hij zijn klasse duidelijk zien. Eric (12) heeft op dit moment niet de grote vorm en hij werd door Dighton met een onverwacht venijnige bal verschalkt. De score was 84 voor 3 en de over rate om de vier. Drie runs later kreeg Dighton ook Myburgh te pakken. Hij werd achter de palen gevangen door Free voor 29 runs. Peter Borren (30) ging samen met Atse Buurman verder en bespeelde de bowlerij bekwaam, maar net toen hij helemaal set leek te zijn en een hookshot wilde uitvoeren, kreeg hij de bal op zijn been en op een wat aarzelend appeal van de keeper – uitzonderlijk genoeg niet gesteund door het hele veld – stak Umper Hartong resoluut zijn vinger op en het was wegwezen geblazen. Dat hij bijna halverwege de pitch stond, heeft tegenwoordig niet zo veel betekenis. De lijn is belangrijker en zwaaien door die lijn heen heeft steeds vaker nare gevolgen. De score was wel wat opgeknapt, maar nog lang niet echt geruststellend: 149 voor 5. Gesteund door Adeel Raja (14) wist Buurman (56 not out), die weer uitstekend verstandig batten liet zien, die score nog uit te bouwen naar 192 , voordat Adeel zich door Chris Smith gebowld zag. Eindscore 193 voor 6 uit 45 overs en het was zo’n vriezen-of-dooien totaal. Zou het wel genoeg zijn?
Toen iedereen na een half uur weer van de TV met de Test was weg getrokken, ging VRA meteen agressief aan de gang. De eerste break kwam met het prijswicket van Dighton, die toch al heel veel runs voor VOC heeft gescoord dit jaar. Hij verkeek zich volkomen op een Bhatti-special en ging plumb lbw voor 2 hele. Vlak daarna werd ook Free het slachtoffer van Sohail’s dadendrang. De bal die zijn wicket verwoestte, ging bijna door hem heen. Toen op 20 ook Chris Smith werd ingerekend door een goede vang van Borren op alweer een Bhatti-bal, leken de kansen voor onze jongens ten goede gekeerd. Maarten van Ierschot stond er nog; en dat is een taaie. Met de ingekomen routinier Bas Zuiderent stopte hij de collapse en langzaam verkregen zij de controle over de wedstrijd. Toen Myburgh van Ierschot voor 22 geduldige runs op het bowlen van Borren kon uitvangen, werd zijn ondersteunende taak naadloos overgenomen door van Everdingen, die ook iets agressiever aan het werk ging. De score kwam rap op het vereiste niveau en alleen wickets konden VRA nog redden. Zolang Bas Zuiderent er nog stond, bleven de kansen klein. Met mooie slagen bracht hij de score naar de 150 en toen de wickets gingen vallen – eerst Van Everdingen (34) gevangen door Borren op een bal van Myburgh, acht runs later Schoonheim run out en weer 18 runs later Singh lbw op Myburgh – werd het spannend. Adeel bowlde René van Ierschot voor nul en de plot werd steeds dikker. Maar Zuiderent stond er nog. Hij bracht zichzelf op vier runs van een century en VOC op twee runs van het VRA-totaal. Maar de Widt had de strike en er was nog maar één bal van de 45 overs te gaan. Borren begint zijn aanloop… En de rest is, zoals men zegt, geschiedenis!
Sander

Wedstrijdprogramma

Donderdag 23 juli
Dutck Lions (KNCB) - Falkirk Stadium (20/20)
Aanvang: 14.00 uur
Veld 1

Vrijdag 24 juli
VRA Zami - Mugsy CPCC
Aanvang: 13.30 uur
Veld 1

VRA Expats - UK CC
Aanvang: 13.30 uur
Veld 2

Zaterdag 25 juli
VRA Zami 1 - HCC
Aanvang: 13.30 uur
Veld 1

VRA Zami 2 - Groen Geel
Aanvang: 13.30 uur
Veld 2

Zondag 26 juli
VRA 3 - Quick Haag
Aanvang: 12.00 uur
Veld 1

VOC - VRA 4 Optiver
Aanvang: 12.00 uur

Dames play off programma

Eindstand in de Hoofdklasse

Hermes DVS 10-16 gem. 1.6
VRA 10-14, gem. 1.4
Quick Hg 9-12, gem. 1.33
R&W 10-12, gem. 1.2
Ajax 10-4
Quick 1888 9-0
Helaas kan de inhaalwedstrijd Quick 1888 – Quick Haag niet meer gespeeld worden; daarvoor is geen ruimte meer in het programma. Er is getracht de wedstrijd van afgelopen zaterdag in 2 korte wedstrijden om te zetten, maar dit werd vanuit de bestuursverantwoordelijke voor het wedstrijdreglement niet toegestaan.

Wedstrijdprogramma
Zaterdag 22 augustus:
Hermes DVS – Rood & Wit
VRA – Quick Haag.

Bij een verregende wedstrijd dient deze de dag erop te worden ingehaald (zondag 23 augustus). Indien er dan geen veld bij het thuisspelende team beschikbaar is, beslist de KNCB waar de wedstrijd wordt gespeeld.

De winnaars van deze twee wedstrijden spelen, indien mogelijk op het veld van het in de voorcompetitie hoger geeindigde team, op zaterdag 29 augustus de finale van het landskampioenschap. Zondag 30 augustus is de reservedag. Indien er dan geen veld bij het thuisspelende team beschikbaar is, beslist de KNCB waar de wedstrijd wordt gespeeld.

Zomi cricket de redding van het Nederlandse zondag cricket!

Door Jeroen van Meerten
VRA III
VCC 5
Dear team mates,
I will translate the report on Sunday for you.
Zoals velen wellicht weten is het derde, of althans de harde kern daarvan, de meest stabiele factor op de zondag. Inmiddels begint het merendeel richting de veteranen leeftijd te sluipen en wordt er veel over pijntjes gesproken en is het allemaal wat roestig, maar de liefde voor het spel is nog steeds even groot. Dit zo schrijvende merk ik dat ik jaren geen zin had om een stukje te schrijven daar de wedstrijden over het algemeen niet echt als hoogtepunt te beschrijven waren. Dit lag zeker aan onze capacitieten, niet trainen maar wel lekker eten en drinken, maar ook zeker aan het steeds minder gezellig worden van de wedstrijden die gespeeld moesten worden. Het verhaal thuis verkopen werd steeds moeilijker en het vinden van spelers was al helemaal een drama. Het kwam geregeld voor dat bepaalde wedstrijden garant stonden voor een weekendje met de familie in de Ardennen plannen met als gevolg dat er soms maar 9 spelers bereid waren om te spelen. Het was duidelijk dat hier een eind aan moest komen wilde de cricket sport niet nog meer leden verliezen. Het draait namelijk niet alleen om de standaardteams.
Na vele discussies en dreigementen om nu echt te stoppen mag ik toch wel zeggen dat wij in ieder geval de discussie binnen de bond hebben aangeslingerd om een nieuwe klasse te formeren waarbij het spelen van cricket voorop stond. Wie op tour is geweest weet waar ik het over heb, een mooie pot met een gezellige derde innings. Willem Winckel mag hierin zeker niet onvermeld blijven omdat hij dit binnen de bond heeft opgepakt. Een zomi competitie was een feit waarbij met 7 teams is begonnen. VRA(2x), HCC, Quick Haag, VCC, VOC en Hermes schreven in. Ik zie u denken dat is een bekend rijtje wat ik alleen uit de hoofdklasse ken en ook nog eens clubs waar ik nog vele herinneringen aan heb. Inderdaad en dat was nou net de bedoeling een mooie competitie tegen clubs waar de liefde voor het spel hoog in het vaandel staat.
Ik kan u melden dat zo tegen het einde van ons seizoen het plezier weer helemaal terug is en we tot op heden na 10 wedstrijden kunnen stellen dat we alleen maar prettige wedstrijden gespeeld hebben. Heerlijk om wedstrijden te spelen waar beslissingen geaccepteerd worden en geen discussie over interpretatie van (eigen) regels de boventoon voert. Wat ook helpt, eerlijkheid gebied dat te zeggen, is dat we strak bovenaan staan en het wel heel raar moet lopen als we daar niet blijven staan. Maar, promotie en/of degradatie bestaat niet en het kampioenschap daar gaat het ook niet om. We hebben voor elkaar gekregen dat er een competitie begonnen is waar met plezier gespeeld wordt en we elke week een overschot aan spelers hebben die ook graag de volgende wedstrijd willen spelen. Natuurlijk moet er uitbreiding van teams komen en moet er naar speelsterkte gekeken worden maar het begin is er en ik hoop dan ook dat andere clubs snel zullen volgen, want 1 ding staat natuurlijk wel voorop een ieder is welkom om deel te nemen mits men bereid is het competatieve element met al zijn nadelige gevolgen daarvan te laten varen.
Ook nog iets over de wedstrijd. Wij beschikken dit voor het eerst over een niet onaardige bowling line up, misschien wel iets te goed. Batten konden we al (runnen niet) dus deze mix heeft aardige gevolgen gehad. VCC was vandaag te gast en na vorige week van het derde verloren te hebben bessloten zij na een verloren toss te gaan fielden. Er stond tenslotte een 2/3 nieuw VRA III voor hun neus. Maar goed onze selectie is breed en als er niet teveel gerund hoeft te worden kunnen die aardig wat runs bij elkaar slaan. Vanmiddag waren er dat er 209 in 35 overs. Uw captain begon met weinig lopen runs te maken maar na verloop van tijd sloeg de vermoeidheid toe en heeft hij het publiek in slaap gekregen door louter eentjes te slaan. Verder waren er goede bijdragen van Matt Patterson, Michael Bryant en Willem Kloppenburg. Opvallend tijdens de innings was verder dat de heer Slagter, met een glazige blik in zijn ogen, het nodig vond in de run up van de bowler zijn telefoon te laten gaan en deze rustig te beantwoorden. De bowlers van VCC waren met name in hun tweede spell een stuk beter in line and length hetgeen de score voor hun redelijk acceptabel hield.
Zoals ze vorige week al aangevan is chasen niet hun cup of tea en dus zijn we ook geen moment in gevaar geweest. Meindert van der Spek bowlde unchanged zijn 7 overs en liet zien dat hij met de week stappen vooruit gaat, mooi om te zien. Thomas liet zien in Engeland, naast het gebruikelijke tour ritueel , zijn bowling kunsten uitgebreid te hebben. Mooiste vind ik dat je hem ziet nadenken over de volgende bal en hij ook het vermogen heeft niet in paniek te raken als hij een keer geraakt wordt. Michael en Jeroen pakte de wickets die we nodig hadden en Duncan liet zien dat een ingooi vanaf de boundery, die door Meindert lekker ver weg was gelegd, strak in het wicket kan belanden. Jammer alleen dat het het wicket van een jeugd speler betrof.
Maarrrrrrrr, het hoogtepunt van de middag was het optreden van de een nieuwe tak aan de van Nierop boom, clan, brotherhood of hoe je het ook maar wil noemen. Daniel van Nierop, nu nog spelende op de verkeerde club maar als neef Ed het had gezien zal die wel geconfisceerd worden. Na eindeloos op uw captain ingepraat te hebben of hij hem niet mocht vervangen omdat die toch niet kon lopen mocht hij in de 18e over zijn opwachting maken. Wat natuurlijk in andere competities niet kan. kan wel in de Zomi, hij mocht nog bowlen ook. En dat hebben ze geweten bij VCC. Na wat muntjes aan de umpire gegeven te hebben kreeg hij alras een LBW, zijn oudere tegenstander in vertwijfeling achterlatend. Vervolgens cleande hij een leeftijdsgenoot van zijn vader en om het af te ronden door middel van een vang op zijn bowlen en zo beëindigde hij de wedstrijd in no time, zijn ouders heftig vibrerend aan de kant latend. Met gepaste en bescheiden trots, wat zo zijn die van Nieropjes, zaten zij aan de kant en of het erom te doen was de gehele familie(inclusief Curacao) uitgerukt om kleinzoon/neef/achterneef etc in hun armen te sluiten. Zijn debuut in VRA III leverde Daniel de volgende cijfers op: In 2.2 overs 3 wickets voor 8 runs. Hulde klein man.
1 J.C. van Meerten C A. Mudannayake U Razzagi 67
2 P.Chr. van Gulik B S. Butt 3
3 M Patterson B M Qadar 39
4 M bryant B U Razzagi 33
5 W. Kloppenburg NO 28
6 T.A. Pasierowski RO 1
7 F. Malik B S. Butt 7
8 S.P.J. Mulder NO 3
9 D Cooke DNB
10 M van der Spek DNB
11 D.R.S. van Nierop DNB
Total 181
Extra: b/9 w/17 nb/2 Total 28
Total runs 209
1 T.A. Pasierowski 4 12 1
2 M van der Spek 7 32 1
3 D Cooke 4 22
4 S.P.J. Mulder 4 8 1
5 M bryant 3 13 2
6 F. Malik 3 9 1
7 D.R.S. van Nierop 2.2 8 3
Extra 1
Total 27.2 0 105 9

Het was weer een leuke zondag op VRA met een top catering en mooiste veld van Nederland kan dat ook niet anders.
Tot zondag.
Jeroen van Meerten
Captain a.i.
PS: nog een advies voor de tweede elftallen in Nederland, zorg ervoor dat er een tweede elftallen competitie komt. Dit zal de spelvreugde te goede komen en er voor zorgen dat ook daar het plezier weer terug komt.

Derde blijft aan kop

VRA III 88 v. 6
VCC 87 a.o.
Playing away in miserable weather, VRA III continued their winning ways, beating VCC convincingly with four wickets.
Following a two hour delay due to rain, VCC won the toss and opted to bat, explaining that they are not much good at chasing. Well it turned out that setting targets is also something they need to work at.
Michael Bryant opened the bowling and in a devastating 12-ball spell demolished VCC’s top order. The last of his three wickets was the result of probably the best ball bowled in the Zomi league this summer. It pitched on a length, about 5cm outside off, angled in, swung, and crisply clipped the bails above middle stump. The poor batsmen, totally outclassed, could only shake his head in disbelief.
Fearing that Mike would bundle them out for less than 20 runs, our captain for the day, Harold Horsman, replaced him with Venkat Sharma. Venkat responded brilliantly by also taking three wickets, deceiving the hapless VCC batsmen with flight, turn and variety. Even the umpire was bamboozled into making, by his own admission, a slightly dodgy leg before decision.
This left VCC with 7 wickets down and less than 40 runs on the board after 10 overs. Following a few more benevolent bowling changes they eventually managed to post a very modest total of 87 runs.
VRA III fielded an experimental batting line-up, aimed a giving more guys an opportunity to enjoy time in the middle. Faizan Malik (13), Venkat Sharma (10) and Duncan Cooke (12) all batted admirably in difficult conditions and managed to post double figures. But in the end it was left to the rock solid Harold Horsman (18*) to guide the team home. There seems to be no stopping the man. Even when he bats at number eight he top scores!
This leaves VRA III comfortably at the top of the Zomi league with only three matches left this season. One more win should be enough to take the title. Two more victories will be enough. It’s theirs for the taking.
Deon Veldtman