Lazarus

Dit verhaal gaat niet over de Zamigo's na hun partijtje tegen wat overgewaaide Engelsen. Hoewel die associatie niet eens zo heel erg ver gezocht is, doe ik deze keer een beroep op uw Bijbelkennis. Bent u een beetje Bijbelvast? Dan kent u vast wel het verhaal van de uit de dood opgewekte Lazarus. Het was echt een wonder! Afgelopen weekend heb ik meermaals aan dit fraaie verhaal gedacht. Want down and out, dead and buried; zo kon je tot twee maal toe de situatie van ons Eerste kenschetsen. Maar zie, telkenmale verrees het elftal uit de ellende om uiteindelijk de overwinning te pakken.
Zondag werd een uitstekende uitgangspositie in gevaar gebracht door een merkwaardige black out bij de eerste 6 batsmen en vrijdag was er een uitstekende vang van Wesley Barresi voor nodig om het team weer in eigen kansen te doen geloven en de kansen in het Twenty/20 toernooi levend te houden.
Maar moet het allemaal zo spannend? Is het nu nodig om continu op de rand van de afgrond te balanceren? Voor mij hoeft dat echt niet. Ik zit liever zonder matchspanning in het avondzonnetje van mijn Coquilles St.-Jacques met rivierkreeftenstaarten te genieten, dan dat ik mij verslik in mijn Sjardonneetje als weer een VRA-er probeert de partij nog wat spannender te maken en zijn wicket op kinderlijke wijze vergooit.
O, u bent verbaasd, dat we dit soort lekkernijen op ons terras geserveerd krijgen? Wel, ik ben er bijna aan gewend. Ruth en Patrick scoorden al punten met de warme lunch tijdens wedstrijden op VRA, maar zo'n mooi menuutje tijdens de Twenty/20 mag voor mij echt traditie worden!
Op Sparta wordt niet zo exquise gekookt, maar daar had ik genoeg aan mijn nagels. Geen manicure, deze week, maar een doosje valium om weer een beetje in het gerede te komen.
Al die opwinding kan niet goed zijn voor een mens. Als supporter van VRA ga ik voor mijn ontspanning naar het veld. En niet om 's avonds op van de zenuwen aan de drank te gaan. Dus laten we afspreken, dat we vanaf heden niet meer op wonderen vertrouwen. Maar gewoon weer op ons zelf.
Sander

Moeizame Twenty/20 overwinning

Na het verlies tegen VVV stond VRA niets anders te doen dan te winnen tegen Dosti. In een Twenty/20-match speelt Vrouwe Fortuna vaak een belangrijke rol en opperste concentratie is daarom vereist. Onze mannen begonnen met batten en het allereerste begin was veelbelovend en het scoringsgehalte was hoog. Maar Peter Borren (19) die zeer duidelijk LBW ging toen hij probeerde te aanvallend te spelen en Darrin Murray (20) die nooit helemaal set leek, bleven te kort aan het wicket om een echt hoge score mogelijk te maken. Ryan Maron voelde de specifieke eisen van dit spelletje uitstekend aan en wisselde een ijzeren verdediging af met keiharde schoten. Zijn 74 not out (4 x 4, 1 x 6) was cruciaal, want met een redelijke bijdrage van Danny Thampinayagam (19) kwam het VRA-totaal uiteindelijk op 164 voor 5.
Dat 160 runs aan de magere kant is in een Twenty/20-partij, werd al snel door de batsmen van Dosti gedemonstreerd. In de eerste over ging Peter voor 22 runs alle kanten op en Walid (42) en Shabaz brachten de score in no time via 58 voor 1 naar 114 voor 2. VRA leek kansloos, temeer daar de bowlerij niet veel in te brengen had tegen het agressieve alles-of-niets geweld van de Dosti-boys. Zo links en rechts ging er een vang op de grond, maar toen Wesley Barresi in volle ren Shabaz (35) fraai uitving, leken de fielders plotseling klaarwakker en voorzien van nieuwe energie. De bowlers vonden nu wel hun lijn en vooral Jeroen Oskam stelde de Dosti-batslieden voor grote problemen. Mede door twee snelle stumpings van Danny eindigde hij zijn vier overs met de fraaie cijfers 4 voor 14. Ook werd er nu goed gefield en Dosti werd binnen de 20 overs resoluut afgeserveerd en was op 148 all out.
Wesley Barresi (1 voor 11) bowlde zuiver en zuinig; Victor Grandia zag zijn inspanningen beloond met 2 voor 23 en Peter Borren (1 voor 36) en Mangesh Panchal met 1 voor 35 waren wat aan de dure kant.
Vanaf de kant leek het, of de VRA-ers voor een groot deel van de wedstrijd niet optimaal geconcentreerd waren. Toen het er echter op aan kwam bewezen zij duidelijk veel te sterk te zijn voor Dosti. Maar let wel, dit was Dosti en met alle respect voor deze mannen, zij zijn nu niet bepaald de gedoodverfde winnaars van onze poule. Als je zo slap begint tegen ACC, zou je best eens van een koude kermis thuis kunnen komen.
Sander

Thriller tegen Sparta

Na de nailbiter tegen Dosti van de vrijdag, stond zondag een interessante wedstrijd op het programma. Sparta doet het aardig in de Hoofdklasse en VRA kwam toch wel ernstig verzwakt aan de start in deze - ook voor de stand - belangrijke partij. Tijdens de rit naar Capelle aan de Ijssel regende het flink en groot was mijn verbazing toen ik om kwart voor twaalf bij het mooi gelegen veld van Sparta aankwam en de spelers bezig zag met de warming-up.
Om punt twaalf werd er begonnen en hoewel het soms wat aan de donkere kant was, bleef het de hele dag droog en hebben de Heren D&L geen invloed op het wedstrijdverloop gehad.
De toss werd door Peter gewonnen en Sparta mocht proberen op het kleine, maar toch wel natte veld een goede score op te bouwen. Dat bleek niet zo gemakkelijk. Met Wesley op lengte en de spinners in de aanval wisten de Spartanen niet zo goed wat te doen en je kon duidelijk zien dat de eerste batsmen meer gewend waren een pace-attack het hoofd te bieden en de scoring-rate schommelde lange tijd om de 2.
Alleen Leffey (55) die door Jeroen Oskam uitstekend in het outfield werd gevangen en Ben Calvert (24) hadden er beter het oog in, maar domme schoten en nog dommere run outs - de gebroeders Das gingen beide op identieke wijze op het midden van de mat voor gaas - zorgden er voor dat Sparta na 46 overs slechts 130 runs op het bord had gebracht.
Jeroen Oskam (2 voor 22 en twee vangen) was weer goed op dreef, maar Mangesh Panchal (4 voor 19 in 8) was voor de meeste batsmen veel te moeilijk te bespelen. De overige wickets gingen naar Wesley (1 voor 16) en Victor Grandia (1 voor 25) die vooral in zijn tweede spell weer wat meer venijn in zijn deliveries kon leggen. Adeel bowlde goed, maar zonder succes, evenals youngster Vinoo Tewarie, die nog wat ervaring op dit niveau mist en wellicht te veel voor de toverbal ging.
Tja, en dan moet je 131 runs maken in 50 overs. Hoewel VRA met een gelegenheids line-up naar Sparta was afgereisd, moest dit toch geen enkel probleem opleveren!
Maar Wesley zette de lijn van de laatste weken voort en het experiment met Victor in poleposition pakte verkeerd uit en Ryan en Peter mochten voor de zoveelste keer proberen het tij te keren. Peter kreeg een kreng van een bal die recht omhoog spoot op zijn hand en werd easy op derde man gevangen en Ryan had een zeldzame black-out en opende met een elegante beweging zijn verdediging om de bal rustig door te laten gaan en zag zich zonder een poging te doen de bal te spelen, gebowld. F. Sarchha stond toen zelfs op 3 voor 4, maar hij eindigde uiteindelijk met 3 voor 30.
Stelt u zich eens voor; 57 voor 7 en alle batsmen van reputatie al aan de kant. Wij gaven geen cent meer voor de kansen van VRA en eigenlijk dacht Sparta er net zo over. Hun voortdurende gepraat en gezeur verraadde een vleugje overmoed en zij vergaten echt door te drukken. Als je 130 punten verdedigt moet je je tegenstander uitgooien en niet denken dat je met verdedigend spel die vijftig overs vol maakt.
Zaheer Butt, ingekomen als nummer 7 liet zich door de steeds 'dot-ball' roepende Spartanen niet van de wijs brengen en verdedigde stug, ondertussen af en toe een gekmakend singletje pakkend. Hij ondervond goede steun van Danny, die zich helemaal niet gek liet maken en een paar keer de bal vlot de tuin uit joeg. Samen brachten zij rustig de score naar 127. Danny (25) wilde de pot in stijl uitmaken en zwiepte onder een lange rechte door, maar even later besliste Zaheer in de 32ste over met een streep de hoek om de partij. Hij bleef not out met de winnende score van 52 runs. Als er een man of the match zou moeten worden aangewezen, wist ik het wel!
Blijft de vraag waarom het allemaal zo spannend moet zijn. Natuurlijk, we misten Eric (gebroken teen), Nielsen (ziekjes) en Tjade en Darrin die het gezin na een lange carrière meer prioriteit geven.
Maar dat neemt niet weg dat er nog een aantal zeer talentrijke spelers overblijven en er voldoende kansen voor dit team liggen om de play offs te halen, zoals de doelstelling ook luidt.
Misschien helpt het, als u onze mannen eens komt aanmoedigen. Dat kan al aanstaande zondag, als VVV op bezoek komt. Ik hoop eerlijk gezegd dat het niet zo'n zenuwen-pot wordt, maar VVV is nooit onze gemakkelijkste tegenstander geweest. Met een zonnetje en heerlijke happen op het terras wordt het in ieder geval een fijne cricketdag. En... spanning verzekerd!
Sander

Zami's blijven feestelijk presteren

17 mei 2008
VRA Zami 2
VCC Zami
Zaterdag 17 mei, het is weer tijd voor een middagje zami cricket. We moesten om 1 uur verzamelen. Iedereen was op tijd…. Op een persoon na. Ik ga geen namen noemen, maar hij scheen de avond daarvoor een behoorlijk wild feestje gehad te hebben… dus om kwart over één belde ik mijn broer op om vervolgens van hem te horen dat hij net wakker was. Gelukkig regende het een beetje, dus we zouden toch iets later beginnen. Toen hij er eindelijk was, gingen met het team naar ons geweldige 3e veld. Omdat telefonische toss door Floris niet gelukt was, werden we door VCC het veld in gestuurd. Het regende nog steeds en het bleek dat de dameswedstrijd al verregend was, maar een beetje regen houdt de Zami’s niet tegen.
Marnix en Jamie bowlden ondanks de moeilijke omstandigheden formidabel en zij hielden VCC goed onder druk. De vangkansen waren er, maar de Spits brothers zagen steeds meerdere ballen op zich afkomen terwijl we toch de hele tijd met maar één bal speelden... Maar waar zij het lieten liggen exelleerden een paar anderen in het veld. Diderick had een geweldige running catch en Ruurt een fantastische run out. Het zag er even naar uit dat VCC een enorme score zou neerzetten met hun Indiër Sing die iets van dertig runs bij elkaar sloeg in ongeveer 3 ballen, maar een iets minder goed geraakt schot kostte hem z’n wicket. Phil bowlde nog goed en pakte nog twee wickets tussendoor. VCC had uiteindelijk 199 runs.
Na een smakelijke lunch genuttigd te hebben, had de captain van de dag, Marnix, besloten dat ondanks het slechte fielden de Spits brothers toch mochten gaan openen. Een goede keus bleek achteraf. Al heel gauw werd opgemerkt dat onze vrienden uit Voorburg niet de snelste mensen in het veld zijn. Na een voortvarende start bleek al snel dat Bob er wel zin in had vandaag. Ik schoot de bal al na 4 overs in de handen van de man op point en kon dus al snel met m’n 11 runs van het veld vertrekken. Toen kwam Phil in. Hij en Bob lieten de mannen van VCC zien wat batten is. Phil maakte er 30 en mocht voor Marnix het veld ruimen. Bob kreeg steeds meer oog voor de bal en liet 2 ballen over de boundary verdwijnen (klein veld) Marnix speelde een goede captain’s innings en bleef goed bij de Spits ‘in form’ staan. Naar eigen zeggen zag Bob de bal ‘als meloenen’ en kwam na 20 overs op honderd runs te staan en werk toen jammerlijk de volgende over op de boudary gevangen toen hij nog een zes wou slaan, één van de vele….
(klein veld). Hij had er uitendelijk 109; zijn nieuwe topscore. Joost kwam in, maar Toon moest het snel van hem overnemen. Toon ’the Legend’ miste de eerste bal ….toen nog eentje.. daarna raakte hij half de bal, maar met dank aan Marnix werden het twee runs. Één run voor tie, twee runs om te winnen. De keeper van VCC beweerde nog dat ze konden winnen en dat Toon de bal niet kon raken. In reply schoot Toon de bal stijlvol(en veel verder dan menige zes van bob) voor zes en daarmee won Zami II in 24 overs met 5 runs.
Thomas Spits

24 mei 2008
VRA Zami 1
Rood & Wit Zami
Zami 1 come up a bowler short
On a warm and breezy day Zami 1 trekked down to Harlem to take on top team Rood & Wit. Expecting to play on the famous postage stamp ground we were ushered towards the third ground where we were greeted by a low playing pitch on a slightly larger version of the postage stamp with similar dimensions.
After winning the toss, Captain Theo Lindemann elected to bat. The match started like many other Zami matches with the opening bowlers spraying the ball high and wide. Floris Kappelle and Mike George showed patience against the variable bowling until Mike finally lost patience and was bowled trying to force a good length ball through mid wicket. Phil Israel joined Floris at the crease and put on 29 as the opening bowlers were replaced by the type of attack that one might expect when playing an undefeated team in the league. Floris was run out when Phil looked for the quick single and this was closely followed by the run out of the inform Volken Akkerman on a suicidal second.
With 13 overs gone and 52 on the board, Paul Michaelides joined Phil as the bowling intensified and Phil faced a stiff examination. Holding his own against the tight bowling Phil played some aggressive straight drives and the pair moved the score onto 77 before Phil succumbed and was bowled off his pads for 25. Alan Mooney was unlucky to be run out when a straight drive from Michaelides hit the stumps at the bowlers end and he was left stranded mid pitch.
Toon Hintzen had a brief but controversial stay. With the pressure building after a receiving the benefit of the doubt on a caught behind decision, Toon walked for an LBW appeal, a first for most playing the game.
With 27 overs gone and only 107 on the board, Mat McKeogh strode to the crease a Zami virgin. McKeogh added the flair to the Michaelides resistance. With a good eye and lofty stroke play McKeogh took to the bowling as the pair added 57 until Mat finally fell for a well earned 25. Michaelides (50 not out) and Nick Fowler (6 not out) took it home and a more than respectable 174 was on the board as the two teams went to lunch.
Zami 1 started the Rood & Wit innings on fire. Accurate bowling and tight fielding left R& W in trouble. With the new spin king, Nick Fowler (2/22) and Phil Israel (3/30) keeping it tight R&W were soon 3 for 13, and when Phil then got one to rise up against the danger batsmen presenting Volken with a straight forward catch the opposition were reeling at 4 for 13. The fifth wicket fell at 35 and things were looking safe.
Then the opposition fought back, Capel and Beversluis took to the bowling and VRA were running out of options, forced to rotate back to bowlers that had previously been unsuccessful. With all options exhausted and the game slipping away, the on field captain Mike George turned to the secret weapon, Floris Kappelle. With R&W requiring only 19 runs Floris, with a combination of vaudeville and accuracy contrived to turn the match back in VRA’s favour. With a hitch of his trousers and a presentation of the ball prior to each delivery Floris bamboozled the big hitter bowling him for a hard hit 60. Tight field placements and further accuracy left R& W requiring 2 off the last ball to win. A short ball and a heave across the line saw the ball fly to the boundary and VRA come up short.

31 mei 2008
VRA Zami 1
HCC Zami 1
This is my first season of Zami cricket and I had been prepared with many tales of the traditions; easy wins and close losses (2 last ball defeats so far this year) and the importance of participation and the bar afterwards. Today my education was completed.
We approached the match with certain trepidation. If we managed to get a full match between forecast thunderstorms HCC were an imposing opposition having successfully chased down 200 against Zami II this season. Things started looking up when the opposition arrived with only nine players. Even more so when the first ball “rocketed” past off stump at ankle height striking the wicketkeeper/captain a painful blow on the knee cap confining him to the scorers chair and reducing the opposition to eight. This shortage did allow Sanne, Michiel, Tim and Leon to fill in for the opposition each contributing significantly.
VRA then built its innings in textbook fashion, around partnerships. 47 in 8 overs for the first wicket between Phil Yisrael and Alan Mooney, followed by 71 in 12 overs by Yisrael and U Yousaf and 59 in 8 overs by Yousaf and Mike George. Finally Paul Michaelides and Willem van Mierlo put the icing on the cake with 44 from the last 5 overs to set a daunting 230 for the opposition to chase.
It looked like being Yisraels day for a prized hundred after a couple of let offs but he finally fell for 70 in only the 20th over to a smart catch from Sanne Salomons at first slip. Yousaf showed his immense promise with a mature innings built around classy drives. He rotated the strike early in his innings before hitting out for four boundaries in his last six scoring strokes, finally succumbing for 37.
After a great lunch, while the number two’s were living up to their name, following through to clean up the opposition on the first ground we were made to work hard. HCC were reduced to 3 for 27 in the 7th over, all three wickets having been taken with “magic balls” - full tosses, two at least bordering on no balls.
They were then strangled by two tight spells from Nick Fowler and Yousaf who bowled their 7 over spells for 26 (inc. 2 sixes) and 13 respectively. When Fowler broke the 4th wicket partnership with his last ball, HCC still needed 150 at 10 an over.
These final overs were livened up by the batting of VRA’s Leon Turmaine who was unbeaten on 26 at the end and by the arrival of the VRA cheerleaders. Having defeated their opposition inside 20 overs the Misses Hintzen, Reardon, Richardson et al enjoyed some beer and offered good natured “encouragement” from the boundary. Captain Louis Collignon took one for the team by bowling through the barrage of witticisms, holding himself together enough to take three wickets.
Special mention should go to Tim de Booys who scored 5 in his first ever innings and Kareem Baqai who kept admirably in the absence of Theo and was only denied a stumping by the “altruism” of his teammates.
The opposition, vanquished, returned to whence they had come while the 2 VRA teams swapped stories in the bar, enjoyed fabulous food and hospitality (thanks again as ever to Ruth and Patrick), sheltered from the spectacular storm which had generously held itself at bay, and drank into the wee small hours.

31 mei 2008
VRA Zami 2
Kampong Zami
The in-form men of Zami 2 entertained a youthful Kampong team with on a bright sunny afternoon. Groundsman Andy Clarke had the ground and wicket looking excellent and captain Anthony Lynch was somewhat surprised to be asked to bat first having lost the toss.
Openers Bob-Jan Spits and Mike Rier set off like a train against the Kampong openers, and soon were 70-0 off 10 overs. Kampongs change bowlers were more challenging however, and a well disguised slower ball removed Spits when he looked set for another big score. VRA consolidated, but the loss of Mike Rier (36) and John Reardon (22) put Kampong on the front foot. Wickets tumbled and only a gutsy 29 from Marnix Hazeweijer saw VRA to a respectable 162 - when 200 plus had looked a certainty at one point.
After a hearty lunch (the improvement in the VRA kitchen this year is marked), Anthony Lynch, making a return from a side injury took the new ball as Kampong began their reply. Despite generating pace and movement, it was evident from the start of his over that Lynch was suffering from problems with his follow through and muscle control; however he continued to run in, and the final ball of a seat of the pants over saw the first wicket fall to a good catch by wicket keeper Ruben Koolhoven; Lynch being forced to leave the field immediately after for running repairs.
Kampong then started to lay a platform and at 30-1 off 10 were starting to look to up the rate.
Enter Vinoo Tewarie for his Zami debut. From the first ball flight, dip and prodigous spin had the Kampong batsmen mesmerised. Aided by good support bowling from Jamie Johnson (1-29), Vinoo ran through the Kampong batting - taking 3 wickets in one over at one stage. When a cleaned up Lynch called a halt to Vinoo's torment, he had taken 6-8 off 4 overs - 5 victims bowled.
Johnny Richardson and Joost dekkers then finished things off with a wicket each as Kampong were all out for 79.
The Zami 2 boys then had time for a beer before going to cheer on Zami 1, who appeared to be making rather hard work of beating 7 men. An excellent dinner then followed, and for some a very late night spent swelling the VRA bar finances......
John Reardon

Handjes gevraagd/Hands wanted

Zaterdag 14 juni is de Indiadag op VRA. Voor die dag moeten er nog een
aantal dingen aan het clubhuis worden gedaan. ik zoek mensen die
aanstaande zondag de handen uit de mouwen willen steken? Laat even
weten als je komt! We starten om 12.00.

Sunday the 8th of june we will start preparing the clubhouse for the
upcoming event, the "Indiadag" on the 14th of june. I need some
helping hands, who is willing to help me out? Please let me know if
you will be there! We will start at 12.00

Wedstrijdprogramma

Donderdag 5 juni

VRA Wizards U11 - Scouts U11
Club: 16.30 uur
Aanvang: 17.00 uur
Veld 1

Zaterdag 7 juni

VRA U9 - Bloemendaal
Club: 9.00 uur
Aanvang: 9.30 uur
Veld 2

VRA U11 Top - Rood en Wit (uit/away!)
Parking: 8.45 uur
Aanvang: 9.45 uur

VRA U11 Wizards - Ajax Leiden (uit/away!)
Parking: 8.45 uur
Aanvang: 9.45 uur

VRA U15 Top - HBS (uit/away!)
Parking: 8.00 uur
Aanvang: 9.00 uur

VRA U15 Ebab - Buckswood
Club: 8.30 uur
Aanvang: 9.00 uur
Veld 1

VRA U18 - Sparta (uit/away!)
Parking: 12.00 uur
Aanvang: 13.30 uur

VRA Dames - VOC (uit/away!)
Aanvang: 13.30 uur

VRA Zami 1 - GroenGeel Zami
Aanvang: 13.30 uur
Veld 1

VRA Zami 2 - VCC Zami 2
Aanvang: 13.30 uur
Veld 2

Het derde veld wordt door ABN Amro gebruikt voor hun sportdag!

Zondag 8 juni

VRA 1 - VVV 1
Aanvang: 11.00 uur
Veld 1

VRA 2 - VVV 2 (uit/away!)
Aanvang: 11.00 uur

VRA 3 - Kampong 3
Aanvang: 11.00 uur
Veld 2

VRA U11 Wizards - Ajax Leiden
Club: 9.00 uur
Aanvang: 9.30 uur
Veld 3

Maandag 9 juni

ING - F/KLM
Aanvang: 18.00 uur
Veld 1

Fixtures

Deze zomer zullen er een aantal vriendschappelijke wedstrijden worden gespeeld op VRA. Iedere speler van VRA - jong of oud, goed of niet zo goed, man of vrouw - die een potje wil spelen in de ware geest van het spel, met na afloop een fraai sociaal gebeuren, is meer dan welkom. Speeches, boetes, kleine geschenken, drankjes en een goede maaltijd maken dit soort wedstrijden heel bijzonder.. Aarzel dus niet en kies een datum uit. Neem contact op met Jan Philip Korthals Altes of Floris Kappelle. Bij voorbaat dank!

This summer a number of fixtures will be played at VRA. Every VRA-player - young or old, good or not so good, male or female - that is willing to play a match in the true spirit of the game, with afterwards a good social affaire, is more than welcome. Speeches, fines, presents, drinks and a nice meal do make these matches special. So don't hesitate and pick one of them. Please contact Jan Philip Korthals Altes or Floris Kappelle. Thank you!

Woensdag 2 juli
VRA - Fives CC
Aanvang: 14.00 uur

Vrijdag 4 juli
VRA - Sheen Park CC
Aanvang: 15.00 uur

Donderdag 24 juli
VRA - Economists CC
Aanvang: 14.00 uur

Woensdag 6 augustus
VRA - Old Emanuel CC
Aanvang: 14.00 uur