Home of cricket

Een bezoek aan Lords, beste lezer, is altijd weer een aparte gebeurtenis. Het beleven van een cricketmatch in een stadion alleen al; en dan vooral als het tot de nok toe gevuld is met enthousiaste, verwachtingsvolle toeschouwers. Het is toch wat anders als je, in plaats van een beleefd applausje van een man of dertig, een mooi schot begroet hoort worden door een luid gehuil uit, pakweg, 30 duizend kelen. Daarbij komt nog de traditie die je van alle kanten tegemoet komt. Sommige suppoosten zien er nog steeds uit als majoors uit de Imperial Army, de geelrode dassen en slechtzittende tweeds vliegen je om de oren en de stadionspeaker is nog steeds moeilijk te verstaan. Het publiek weet waar het in het spel om gaat en houdt de energie op peil door het consumeren van allerlei lekkers uit grote koelboxen en uit de krachten gegroeide picknickmanden, of met kleddervette fish en chips, of anderszins gefrituurd ongeregeld. De dorst wordt gelest met oneindige hoeveelheden schuimloos bier en af en toe hoor je het poppen van de kurk van een flesje bubbels. Het is op de stands een komen en gaan van mensen die consumpties gaan halen en daarna gaan wegbrengen. Je bent op Lords, of, zoals de Engelsen zo treffend en bescheiden opmerken: het Home of Cricket.
Toch is er ook in deze crickettempel het een en ander aan het veranderen. Word je bij binnenkomst al uitgebreid gefouilleerd, gedurende de hele wedstrijd zitten er bewakingsmannen in groen lichtgevende jassen met de rug naar de pitch het publiek te bespieden, onderwijl mysterieuze boodschappen prevelend in hun mouthpieces. Duizend pond boete, als je op het veld komt, wordt er gewaarschuwd, maar voor de zekerheid...
De eendaagse wedstrijd begint steeds meer op een voetbalmatch te lijken. De meegereisde fans van Durham en Hampshire, de antagonisten op deze finaledag, produceerden constant zo’n herrie, dat je je buurman nauwelijks kon verstaan en zelfs tijdens de aanloop van de bowler probeerden de supporters elkaar telkens te overschreeuwen. De outfits van de spelers lijken al lange tijd meer op die van andere sporten dan op het smettloos wit en de sfeer van gezapigheid die vroeger een testmatch omringde, behoort toch wel definitief tot het verleden. Opvallend was voor mij, hoe het publiek zich verder gedroeg. Fanatiek schreeuwen, vanzelfsprekend, maar geen nare toestanden, geen ruzie en geen vernielingen. Het was alsof men zich bewust was, dat dit een speciale plek was. Dat je als cricketfan het wel uit je hoofd laat, om hier, op het Home of Cricket, rottigheid uit te halen. Dat is belangrijk en als neutrale toeschouwer geeft je dat een gevoel van veiligheid die noodzakelijk is om optimaal te genieten van zo’n topwedstrijd.
Ik stond dan ook raar te kijken, toen ik een noodkreet las van Mohammad Munaf, onze specalist trainer, die zoveel fantastisch werk doet voor onze jeugdige talenten en dag in, dag uit, in onze kooien te vinden is. Het blijkt dat onze trainingsfaciliteiten niet met respect behandeld worden door hun gebruikers. Het schijnt dat allerlei vreemde figuren de vrije toegang van onze netten hebben ontdekt, maar ook onze eigen mensen tonen niet dat respect, dat je zou mogen verwachten van leden van een club van onze statuur. Wij zijn bevoorrecht met prachtige velden in een mooie, groene omgeving en uitstekende oefenfaciliteiten. Kijk eens rond op een ander veld, als je een uitwedstrijd speelt en wees blij dat VRA je dit kan bieden. Hoewel sommige andere clubs het wellicht niet helemaal met mij eens zullen zijn, is ons complex toch wel uniek te noemen. Spreek buitenlandse topspelers; hun oordeel is altijd lovend en misschien zullen wij, als wij niet zo bescheiden zouden zijn, over 50 jaar kunnen spreken van het Home of Dutch Cricket. Maar daar past wel een bepaalde mentaliteit bij. Een mentaliteit van enthousiasme, maar vooral ook van respect. Niet alleen ten opzichte van tegenstanders en onze club, maar ook voor onze accommodatie. Want naast handenvol geld kost het op peil houden van onze velden en alles wat daarbij hoort, ongelooflijk veel energie van bestuur, leden en professionals. En dat alles opdat wij ons thuis kunnen voelen. In ons eigen Home of Cricket.
Sander

VRA 1 verliest weer van Quick

Quick Haag consolideerde zijn derde plaats met een 26-run overwinning op VRA. Zij bowlden de regerende kampioen uit out voor 161, waarbij Darron Reekers vijf voor 28 nam. De Amsterdammers hadden Quick goed op 187 voor negen kunnen houden, terwijl Quick blij mocht zijn nog een verdedigbaar total bereikt te hebben, omdat ze op een gegeven moment zelfs 80 voor 5 stonden.
Jeroen Brand’s innings van 33 was cruciaal voor deze heropstanding en huij deelde een belangrijke partnership van 55 runs voor het zesde wicket met Henk-Jan Mol (29). Nadat zij beide op een stand van 135 waren vertrokken, kon de start nog 52 runs aan het totaal toevoegen.
VRA begon goed, ondanks het vroege verlies van Ryan Maron en op een stand van 111voor 3 met nog bijna 20 overs te gaan, leek het of zij alles onder controle hadden. Maar toen vielen er vier wickets voor slechts 2 runs. Reekers bowlde Darrin Murray, Schiferli kreeg Peter Borren caught behind door Sean Clingeleffer – een van de zes catches van de Quick wicketkeeper – zonder dat de score omhoog ging en Reekers maakte snel nog twee slachtoffers.
113 voor 7 werd 127 voor 9 en ondanks een koppig volhouden voor het laatste wicket van Joost Leemhuis and Sohail Bhatti dat nog 34 runs opleverde, kon de leider een vierde verlies niet voorkomen.
Met dank aan Rod Lyall, Cricketeurope.

Stand hoofdklasse

VRA 16 24 75.00
VOC 15 22 73.33
Quick Haag 15 17 56.67
VCC 15 16 53.33
Hermes-DVS 15 16 53.33
Excelsior 13 13 50.00
HCC 16 15 46.88
HBS 15 10 33.33
VVV 16 10 31.25
ACC 16 9 28.13

Comedians winnen

11 augustus
VRA Saturday Comedians 160 v 3
Quick Haag Zami 2 159 ao
In de zami spelen wij dit seizoen ook met een play-off system. Immers wij spelen Hoofdklasse zaterdag dus wij konden niet achter blijven. Voor ons stond Quick Haag zami 2 op het programma. In tegenstelling tot de wedstrijd van vorige week tegen HCC zami 2 ging het nu wel om waardevolle play-off punten. Geleerd van de verlies partij eerder het seizoen, had de selectiecommissie besloten om in de meest sterk mogelijke opstelling te spelen. Zodoende werd Bob-Jan Spits uitgenodigd, Rohan Liyanage van stal gehaald en heeft Adrian “Mugsy” Molloy zijn verblijf, onder lichte dwang, verlengd met drie weken.
Na verloren toss, werden wij verzocht te gaan fielden. Met de voor dit seizoen gebruikelijke bowling opening ging het weer voorspoedig. Neil Browning sloeg genadeloos hard toe met 4 wickets (4v15in7). Snel stond Quick op 53 voor 7. Ondanks goed bowlen van Louis, Rohan, Nick lukte het ons niet om snel de drie resterende wickets te pakken. Quick eindigde op 159. Verder pakte Volken en Bob-Jan een vang en was er een run out Neil.
Met de inkoop die wij hadden gedaan en de absolute wil om te winnen, viel de eer om de batting te gaan openen aan Rohan en Mugsy. Beiden gingen gevangen voor respectievelijk 43 en 44 runs. Bob-Jan had haast, hij moest naar de JC-schaal, sloeg een zeer snelle 59 (waarvan 7 singles). Mike en Neil brachten samen de overwinning binnen in over 17. Zo zaten wij vroeg aan het bier en konden wij, voor de verandering, eens de dames aanmoedigen. Het was uiteindelijk nog lang onrustig in Amsterdamse Bos.

Comedians blijven winnen

August 18
Beating Bats 185
VRA Sat Comedians 191
While not in any logical order, here are my fond, illogical memories of the day.
We lost the toss and decided to field first. Neil Browning bowled three magnificent overs, struck the middle stump of batsman Geldorp from the Beating Bats, then his stomach ripped open (like John Hurt in Alien) during his fourth over and he still managed 1 for 16 (4-0-16-1). His fourth and last over was excruciatingly painful to watch as he writhed in agony after each ball. Then to everyone’s horror a flock of geese flew out of his stomach and headed south for the winter in a perfect V formation. A brave, tough man that Browning chap. If a little odd. Stranger still, Theo Lindeman took a catch behind that arrived in his gloves two weeks before his brain registered that faint yet audible nick off Nunspeet’s willow. As test catches go it was up there with Dwayne Leverock’s world cup masterpiece.
The Beating Bat’s British Batsman from Blighty, Mr Fletcher, walked casually back to his stumps after hitting what he thought was a magnificent four. The big man had that detached air of superiority that only the English can muster when they have 64 runs up their sleeve. His pompous invincibility took a severe nose dive, however, when Volken Akkerman flung in a missile from the slow out field and had the blighter stumped before he had a chance to get half way down the crease. “Walk me slowly through what was in your mind, Fletcher”. In an earlier attempt to get the blighter out, Johnny Richardson (Richo) threw in a bullet that what would have been an easy stumping had Joost Dekkers not decided to take the bails off with the only hand that did not contain a ball.
Anthony Lynch (Nobby) bowled with frightening intelligence, accuracy and speed. Ripping the stumps out of the ground like an angry tornado and achieving 3 for 26 (7-0-26-3). Marnix Hazeweijer (Nix) proved yet again that he is as predictable as a Floris Kappelle speech when it comes to the bowling department. A reliable, safe pair of fingers that always take the important wickets: 1 for 18 (7-0-18-1). And he certainly took the flame out of Agent Mulder’s performance with a medically precise medium pacer that took full advantage of Jeroen Mulder’s strange new stance at the crease. That is, an old woman trying to scrape thin slices of doggy doo from her front door step. He knocked one to Richo who just failed to get his finger tips to it, yet the Earl of Humour was knighted by Queen Floris for his sterling effort in the face of impossible odds.
Rowland’s bowling performance is best described as experimental pie chucking. His first over saw 12 runs go up on the board, but he soon recovered with a fine performance: 1 for 32 (4-0-32-1). He skied some deviously slow leg breaks and off breaks that fell just short of incredible. Enough to confuse their batsmen and consequently did some real damage to the apposition’s figures. Which fell short of the 200 they needed to take home the stale cheese, but nonetheless settled down to a reasonably defendable 185. Of these, 45 were hand made by the Grin Sweeper, Jelger Gustafsson.
The Sat Comedians won last week and have been trying to come to terms with the strange feeling that this produced. They are not used to the euphoria of victory and the intense feeling of giddy laissez-faire that this brought on. So they became immediately addicted and craved more. In short, they were “cricket crack heads craving victory at all costs” according to our only supporter, Andy Rhodes from VRA II. And so, like a bunch of men possessed, they took to batting with a vengeance. And Rowan possesses an outrageously unfair share of batting talent. Knocking up a very cool 79 until he was bowled by ‘Bob’ Geldorp. But not before he made a partnership of 108 with Bob Jan Spits, who made 45 runs in front of his entire family before being caught at the boundary by sticky fingers Gustafsson. Louis Collignon made a small ripple in the pond of indifference with an extremely forgettable and thoroughly unimpressive 3 runs. Mike George fell short of his 100 tie by a miserly 94 runs after a plumb LBW from a Geldoper googly. The most handsome man in cow corner came on next. I am of course referring to the vitally crucial 10 runs that glided effortlessly off Volken Akkerman’s willow. One of them was so beautiful I asked it to marry me. She refused and has run off with Paul Polak’s dog. Akkerman made a solid partnership of 38 with Leicester 12th man Mugsy Molloy (22 not out). Last up, the Mugsy and Lynchy machine revved into action to take us over the line of victory. It’s not often you win one game with the Zami team, and it’s rarer still to win two games in row. But to win with such a lofted six from Nobby into the tail wind of those geese was poetic in the extreme.
Later we enjoyed a marvelous farewell speech for Mugsy by Toon Hintzen, who also organised some great gifts for all the star players. Richo and Toon’s video of Mugsy playing for Leicester and VRA in the recent 20-20 Paul Nixon tribute game lifted the occasion to new depths of depravity. When you see me playing air guitar at 2am you know it’s been a great day.
Johnny Richardson

Deze week op en rond onze velden

Woensdag 22 augustus
Veld 1
VRA U18 vs Hermes DVS
Flamingo-toernooi
Aanvang 12.00 uur

Donderdag 23 augustus
Veld 3
VRA U15/18 vs Exeter CC
Aanvang 11.00 uur
Lunch 13.00 uur
Thee 15.45 uur

Vrijdag 24 augustus
Veld 1
VRA vs Swingers CC
Aanvang 14.00 uur

Zaterdag 25 augustus
Veld 1
VRA 2 vs VVV 2
Aanvang 11.00 uur

Zondag 26 augustus
Veld 1
VRA I vs Excelsior I
Aanvang 11.00 uur

Veld 2
VRA2 – Quick 1888
Aanvang 11.00 uur

Veld 3
VRA 4 vs VVV 3
Aanvang 12.00 uur

Jeugd

Flamingo Junioren Toernooi.
Eerste twee wedstrijden. Woensdag 22 augustus volgt de derde wedstrijd in onze poule tegen Hermes D.V.S.

VRA vs VCC - 20 augustus Amstelveen - gespeeld op graswicket.
Gehele dag droog en aangenaam-zelfs wat zon.VCC met 9 man.
VRA toss gewonnen. VCC 117 a.o.in 33.1 overs.
P.Kingma 24 - A.Mudannayake 17- extra's 32.
Mansoor Tarake 8-0-24-1
Hassan Alvi 4-0-17-2
Vinoo Tewarie 8-0-23-2
Leon Turmaine 4.1-0-12-3
2 vangen Kabir Kohli

VRA 118 voor 3 wickets in 20.1 overs
Mike.Rier 35 - Kabir Kohli 40 - extra,s 18
Sona Zaidi 4-1-18-1
( Te ) Makkelijke overwinning van VRA.Het team oogt wel in evenwicht en zou 'beste 2e' kunnen worden van de 3 poules hetgeen een plaats oplevert in de semi-finale.

HCC vs VRA - 21 augustus Den Haag.
Gehele dag bewolkt met een klein zonnetje erachter, soms wat donker, maar het bleef droog.
VRA toss gewonnen.
VRA 163 voor 8 wickets in 40 overs.
Mike Rier 16 - Thomas Spits 14 - Kabir Kohli 22 - VinooTewarie 56 - Mansoor Tarake 11 - Piotr Pasierowski 14 - extra's 19.
A.Murphy 8-3-31-2
M.Nuijten 8-1-30-2
HCC 167 voor 6 wickets in 37.2 overs.
M.Hartman 35 - Q Gunning 17 - W.de Kempenaar 54 - A.Murphy 13 - W.Jongbloed 17 - extra's 22.
Hasan Alvi 6-0-31-1
Thomas Pasierowski 7-1-31-2
Piotr Pasierowski 5.2-0-22-2
Kunal Chhikara 5-0-23-1
Onnodig uit handen gegeven.
B.Entrop terug naar het paviljoen met een Golden Duck, clean bowled by Thomas Pasierowski.

En nu op voor de 3e wedstrijd in onze poule, thuis op VRA.
Iedereen is erg welkom om het team te ondersteunen. Aanvang 12.00 uur.

Tips van Mohammad Munaf

Tips on umpiring
Everyone who plays cricket is bound from time to time to put on a white coat for umpiring. Umpires are of upright character and prepared to stand for hours in the middle of a field giving difficult decisions. This requires the finest judgment and knowledge of the cricket laws is utmost important.
Umpires should always be neutral and willing to stand. When umpiring you should be smartly dressed and properly equipped. An umpire must carry six or eight counters in his pocket, like coins, matchsticks or small pieces of stone etc. It is also useful to have something to wipe a wet ball with, in case of rain. An umpire should have a spare ball, spare-bails and bowler’s marker and of course a watch.
The umpire should give his decision firmly and clearly. He is the man who makes the decisions. He has the best view of the players, the wicket-keeper and the bowler. He must have self confidence. What he sees on the field is the basis on which he must make his decisions. He must have enough self-confidence to disregard a hysterical bowler.
An umpire must decide whether conditions are fit for play or not. He should see the groundcondition in case of rain, and be sure that there are no pools of water on the pitch or in the field. An umpire should take the advice of the groundsman, like our groundsman Paul Polak and if Paul says that play is impossible, this must be accepted.
It is also important for the umpires to consult the fielding captain and the batsmen. If the fielding captain and the batsman disagree, play is suspended. It can continue only if the captains of both sides really want to play.
Bad light is nearly as difficult as situations with rain. It is entirely up to the umpires to judge if they are satisfied with the conditions and play can start again.
Remember: Umpires are not a part of the team.
Mohammad Munaf Alberts
Specialist Trainer VRA Youth

Acrobats winnen Spriettoernooi

Na de fantastische dag op Rood en Wit en het geweldige resultaat van de
Under-11 Acrobats, die het toernooi wonnen, zijn de foto's allemaal
beschikbaar via de volgende link: VRA U11 foto's
http://www.flickr.com/photos/haroldh/sets/72157601537162585/

Under 7 goed in beeld

Hierbij een mooie foto van het Under7 Circus dat elke zaterdagochtend onder leiding van Otto op VRA heel veel matineus plezier beleeft.
Adults vlnr: Dorien Rauwerda-Kolen Kerklaan, Otto Storm van 's Gravesande,
Caroline ten Cate, Ernst Verdonk, Jan Willem Rosingh. En natuurlijk de
Maestrootjes zelf: de toekomst van VRA!

Met dank aan Otto en Caroline (manager) en de ouders die hun kinderen al zo vroeg met cricket op VRA vertrouwd maken. Geweldig!