Van de Voorzitter

De bladeren zijn aan het vallen, de wind en regen geselen ons huis. De mooie zomer lijkt al weer lang achter ons te liggen. Toch is het amper een maand geleden dat wij het seizoen 2006 afgesloten hebben. En wat een mooi seizoen is het geweest. VRA 1 is wederom glansrijk kampioen van Nederland geworden en ik heb dan ook met erg veel plezier de Top Rincker bokaal aan Darrin mogen uitreiken.

Het eerste heeft erg goed gespeeld dit seizoen. Prachtige individuele prestaties met als hoogtepunt de torenhoge zes van Ryan die ons op de laatste bal de winst bracht in het zeer boeiende duel tegen HCC. De honderd van Victor, de hattrick van Peter, de 150 van Mike. Het was echt genieten dit jaar. Het bleef tot de laatste wedstrijd buitengewoon spannend. VOC bleef ons in de nek hijgen, maar ook HCC en HBS bleven goed spelen. De natte augustus maand maakte het slot nog extra moeilijk. Al met al werd het seizoen cricketend afgesloten middels een prachtig pull shot van Jeroen. In een werkelijk troosteloze ambiance op Rood en Wit kon het team de zeer verdiende kampioensbeker uit handen van de kersverse KNCB voorzitter Marc Asselbergs in ontvangst nemen. Het kampioensfeest was geweldig en de felicitaties uit heel het land waren hartverwarmend.

VRA 2 heeft ook een geweldig seizoen gedraaid. Ed de Moura heeft er een hecht vriendenteam van gemaakt. Zeer veel prachtige prestaties met natuurlijk als hoogtepunt de 200 n.o van Wesley tegen HBS. Maar natuurlijk de maiden century van Jeroen Oskam, het geweld van Brian en de finesse van Garth. Het bowlen van Vinoo, onze 15 jarige legspinner die ook nog zeer verdienstelijk debuteerde in het eerste. Het bowlen van Piotr Pasierowski die hiervoor de Margeret Ellis beker kreeg uitgereikt.

De dames hebben erg veel pech gehad om op de laatste competitie zaterdag net de play off’s om het kampioenschap te missen. Ze hebben niet minder pret gehad en hebben de jongere speelsters erg veel kansen gegeven om zich te ontwikkelen en het resultaat bleef dan ook niet uit.

De jeugd heeft het sowieso zeer goed gedaan. De U18 heeft een mooi seizoen gehad. De U15 was een lust voor het oog en ook de U13 en U11 draaiden goed. Al met al mag je stellen dat cricketend dit VRA seizoen als een van de beste seizoenen de boeken in zal gaan. Ik heb nog nooit zoveel centurie ties moeten uitdelen aan het eind van het seizoen. Heel erg veel dank moet hierom uitgaan naar Ryan en Ed de Moura die dit seizoen verantwoordelijk waren voor het technisch beleid. Ik ga hier nu niet alle hulptroepen uitgebreid bedanken want dan ben ik bang mensen te vergeten. Wel maak ik een uitzondering voor alle jeugd trainers, begeleiders en scorers met als top, de grootste pluim voor Harold en Nienke. Zonder deze toppers zou de jeugd afdeling niet zo een geweldige bloei door maken. In drie jaar tijd zijn wij van enkele tientallen naar meer dan honderd jeugdspelers gegaan en dat is absoluut uniek.
Als u denkt dat uw bestuur nu op zijn lauweren kan rusten dan hebt u het mis. We zijn al weer volop met het komende seizoen bezig. De centjes worden geteld en ik kan u al verklappen dat we er een stuk beter voorstaan dan aan het begin van het seizoen. Hulde aan onze nieuwe penningmeester Louis Collignon, die buiten een geweldig aardige vent, ook nog erg goed kan tellen.

Volgende week is er een extra vergadering van de KNCB waar Marc zijn nieuwe ploeg zal presenteren. Ik heb er groot vertrouwen in dat het nieuwe KNCB bestuur een goed nieuw beleid zal opstellen en spreek de hoop uit dat het cricket in Nederland zich weer verder zal ontwikkelen. Er zal nog erg veel werk verricht moeten worden. Maarten Westermann is aangesteld als nieuwe bondsdirecteur en ik wenst hem erg veel succes in zijn nieuwe functie.

In November reizen Ed van Nierop, Rob van Weelde, Klaas Vervelde en ik naar Kaapstad om het benefit diner van onze oud coach en VRA vriend Hylton Ackerman te bezoeken.
Hylton worstelt al geruime tijd met zijn gezondheid. Zijn nieren weigeren dienst en hij zou eigenlijk een transplantatie moeten ondergaan. Nu moet hij drie maal in de week aan de nier dialyse. De kosten lopen aardig op en om de pijn wat te verlichten hebben al zijn oude cricketvrienden een benifit diner georganiseerd. Ik roep iedereen die Hylton een goed hart toedraagt een bijdrage te doen op rekening nr 594697336 t.n.v van J.Spits met vermelding steun Hylton Ackerman. Ik zal dit bedrag verdubbelen en namens VRA aanbieden.

Op 16 november zie ik u allen graag op de algemene leden vergadering.

Tot dan.

Jan Spits

Najaarsvergadering

Het Bestuur nodigt u hierbij uit tot het bijwonen van de najaarsvergadering op donderdag 16 november 2006, aanvang 20:00 uur. De vergadering zal worden gehouden in het VRA clubhuis.

AGENDA

1. Opening
2. Ingezonden stukken
3. Mededelingen
4. Senioren
5. Dames
6. Financieel verslag
7. Jeugd
8. WVTTK
9. Rondvraag
10. Sluiting

Ed van Nierop
Secretaris

Van de Penningmeester

Aan het begin van het jaar ben ik benaderd door Jan en Ed met de vraag om Maarten Slagter als penningmeester op te volgen. Een vraag die ik zeker niet had verwacht omdat ik nog maar een paar jaar lid ben van VRA en ik mijzelf niet in zo’n positie kon plaatsen. Maar eigenlijk wist ik meteen al na het stellen van die vraag dat ik bevestigend zou antwoorden en de zomer van 2006 meer dan vorige zomers in het Amsterdamse Bos zou zijn.

Eenmaal geïnstalleerd als nieuw bestuurslid begon ik mee beetje bij beetje te realiseren hoe VRA gerund wordt, wat er allemaal achter de schermen gebeurd en wie daar verantwoordelijk voor zijn. Ook mijn eigen taken en verantwoordelijkheden heb ik gaandeweg moeten verkennen. Ongetwijfeld met als gevolg dat het wiel soms voor de tweede keer of nog vaker is uitgevonden.

Met deze wetenschap in het achterhoofd en denkend aan de financiële situatie waarin VRA verkeerde aan het begin van het jaar, zal menigeen tevreden zijn met de cijfers tot nu toe. Als er geen onverwachte tegenvallers zijn, zal de begroting in grote lijnen gerealiseerd worden. Maar dit betekent niet dat er nog veel punten voor verbetering vatbaar zijn. En de leden kunnen daarin ook een bijdrage leveren.

Een groot probleem is dat de lasten nog te ver voor de baten uitlopen. Het hele jaar worden er kosten gemaakt maar de meeste vooral voor en gedurende het seizoen. Uiteraard worden deze kosten begroot, net als de opbrengsten. En nog steeds vormen de contributies het leeuwendeel van de inkomsten. Zoals voorgaande jaren al is besproken in ledenvergaderingen zal de automatische incasso in ere worden hersteld en zal het moment van contributie-inning eerder in het jaar plaatsvinden.

Daarnaast zijn er nog te veel leden die dit jaar niet willen betalen omdat ze te weinig of niet meer hebben gespeeld. Zelf na het seizoen bepalen of en zo ja hoeveel contributie een lid verschuldigd is aan de hand van het gespeelde aantal wedstrijden brengt de club, teamgenoten en overige leden in problemen.

Het verenigingsjaar loopt van 1 januari tot en met 31 december. Opzegging van het lidmaatschap dient te geschieden voor het eind van het verenigingsjaar. Deze termijn zal soms voor problemen kunnen zorgen en daarom kan er ook redelijkerwijs in overleg vanaf worden geweken. Maar de huidige situatie maakt het noodzakelijk dat deze regel strikt nageleefd wordt.

Samen met verbeteringen op andere gebieden moet het mogelijk zijn om de ingeslagen weg voort te zetten en er voor te zorgen dat VRA er de komende jaren een steeds gezondere financiële huishouding op na houdt. Persoonlijk hoop ik alleen wel dat de negatieve correlatie tussen mijn eigen sportieve en de financiële prestaties van VRA volgend jaar doorbroken wordt.

Hopelijk tot donderdag 16 november op de Algemene Leden Vergadering.

Louis Collignon

VRA I

VRA’s sixth national title in nine years was duly achieved in the final weekend of the season, but it turned out to be more of a struggle than most people had expected. That was due in part to the efforts of VOC, who kept up the chase right to the end, but the side made problems for itself with those two crucial defeats in Schiedam and Den Haag, and the brittleness of the batting was always a worry thereafter.

It wasn’t just that the team was never quite able to hit top form and hold it: the absence of a specialist spin bowler undoubtedly affected the attack (what good news that Adeel Raja will be back next year after his season with VCC!), and although Mike Smith filled in with his off-spin and there were a few useful spells from Ryan Maron, Garth Brown and Wesley Barresi, the bowling did have a tendency to be one-dimensional. It was enormously encouraging to see Vinoo Tewarie making a successful debut at Rood and Wit in the title-deciding game.

That said, the seamers did their job well. Victor Grandia had a great start and was the leading wicket-taker in the country for much of the season, although he wasn’t so effective after the break. Peter Borren eventually took more wickets, including that hat-trick at VCC, and his efforts may well take him to the World Cup. Mike also bowled well, producing some really hostile opening spells in the latter part of the campaign: the ball which nearly took Maarten van Ierschot’s head off proves that even the most perfect batting wicket can have something in it for a bowler who hits the pitch hard.

Rashid Amin did his job, too, although his bowling lacked the penetration of former years; only at VVV, where he took three for 7 in six lethal overs, did he reproduce the form he’d shown in the past.

And then there was the batting. It was a bit like the little girl in the English nursery rhyme: when it was good it was very, very good, and when it was bad it was horrid. The high points included successful chases of 260 against Excelsior and, of course, 266 against HCC, not to mention those two fine centuries on successive days from Victor Grandia and Mike Smith. With three half-centuries as well Mike was the leading run-scorer (with 638), but the prize for consistency went to Darrin Murray, who hit six fifties in 16 innings and finished with the best average (48.42), apart from Garth Brown’s.

But with ten players who went past fifty at least once, the depth of the batting was both our greatest strength and, at times, a problem. It was a comfort, though, knowing that a fine batsman like Ryan Maron was waiting to come in, and he, Jeroen Westermann, and Garth Brown all played important innings when the side was in trouble – Garth earned the nickname of ‘The Finisher’ for his ability to be there at the end.

A little more consistency from the top order would not have gone astray. We were unlucky that Maurits van Nierop missed a large part of the season with that ankle injury, but while Tjade Groot, Wesley Barresi and Eric Szwarczynski all played well on occasion (and Eric in particular was often unlucky), there were too many occasions when we were two or three down for less than 50. Darrin’s decision to use Victor as an opener was extraordinarily successful at first (112 not out off 95 balls!!!!!), but didn’t work as well after that.
While there was a lot to be pleased with in this season’s performance, therefore, there was no room for complacency. If there’s an ambition to make it three in a row next year, for the first time in VRA’s history, there will some hard work on the agenda.

In the meantime, we can all say thanks to Darrin and his team for the success, and the pleasure, they’ve brought us in the past four months. Well done, guys!

Rod Lyall

VRA 2

The season started not well at all for the VRA Twos. Out of the first six matches no less than four were lost. Then the tide shifted and we had six straight victories and lost our way again a bit, but we finished strongly. After having played the last game of the 2006 season, we all thought we won 10 of the 18 games and would finish in the top 3. However, we take second last position in the final table. This is not a reflection of how the team performed. It is due to some silly technicality, which prevents good players to play and take part in games of cricket. This also contradicts the aim of the KNCB itself: to ensure that cricket is played as often as possible by as many people as possible.

Statistics. At the end of each season we are all measured how we performed. But statistics only give a slight insight in the contribution of individuals to the team performance. Mind you, not every performance can be captured by a simple statistic; the contribution (i.e. 10 not out) of a late middle order batsman can be match-winning and at the same time someone can score a century at the expense of team interest. Therefore I much rather would like to concentrate on the individuals who made up this team. I can not focus on each individual who played for the second team and therefore I would like to thank first of all Hasan Alvi, Mike George, Abbas Jaffri, Kabir Kohli, Philip Korthals Altes, Thomas Pasierowski, John Richardson, Thomas Spits and Maurits van Nierop for turning out for us and giving their best. You may not have played many games but we all valued your contribution and enjoyed your company. I would also like to thank the following persons who played a big role over last season:
Paul Polak, Jessie, Ryan Maron and Rod Lyall.

Wesley Barresi - highly talented cricketer, but at the same time (a little bit) unorganised. Must become convinced of his possibilities. Was disappointed not to get selected for the first team, but let his bat do the talking in the game against HBS. He carried his bat through the innings and finished on 202. After games and practises his music always transformed the VRA pavilion in a very trendy lounge bar
Christof Bekedam – talented top order batsman. During warm-ups before the second game he broke a finger and was out for 5 games, hence he only played in 12 games. On his come back he immediately cemented his number three position in the batting order by scoring 117 runs. Unfortunately he could only repeat this sort of form once more when he made 68 not out. Must set high goals for himself as batsman/fielder and play accordingly, this way he will surely deserve his place in the VRA ones.
Martijn Besier – made his comeback after six years and showed that he still can bowl. Great team member. Someone who always gave his all wholeheartedly. I probably bowled him at the wrong times during games since his economy rate does not reflect of what he is capable of.
Garth Brown – Mr. reliable, the finisher. Both spring to my mind when I think of Garth. When he came to the crease he never failed, his lowest score in six innings was 29! He scored just under 400 runs at an aggregate of 98. The Don is still better than you mate. But well done and look forward to seeing you next season again.
Zaheer Butt – Mr. cricket. Invariably he would call me on Tuesday afternoon asking permission to play in some other game. Also a big follower of fashion. Zaheer performed well both with ball and bat. He topscored with 518 runs at 46 without scoring a century, but he did manage 4 half centuries and took 21 wickets at 22.52. For next year he should concentrate to bowl a little straighter as 73 deliveries were deamed to be too wide.
Juriaan Grandia – Big heart, big mouth, soft character. Top guy with great sense of humour (kind of uncommon in the Amsterdam region) and someone who always ran in to bowl quick and take wickets. Unfortunately a back injury prevented our strike bowler to take more than 20 wickets at 17.35. Hard hitting batsman who loves hitting over the top, could not find the same flow as he most of the time found when bowling.
Desmond Horstmann – Finally after having already spent several summers in Holland he found out that cricket was played in the low countries. Very reliable economical medium pace bowler and great team mate. Look forward to seeing you play a full season. As most bowlers he also thinks he can hold the bat.
Brian Jennings – What can I tell about this bloke. Clearly someone who lives life to the max. Never let the team down despite his nightly escapades; always ready to perform. I highly value him for his unrelenting positive energy, his sense of humour and his endless list of remarks to take the mickey out of people. He was responsible for the shift in team spirit and as a result we started to enjoy each others company and in the process started to win games. Played in almost every game, scored 396 runs in 16 innings at 24.75 with a top score of 122.
PP Lemmens – may not have contributed much with either bat or ball, mainly due to an international love affair. Hugely important because he even came to watch as in away games when not even selected. Hopefully you can still turn out for us again next season.
Jeroen Oskam – legal mind of the team. Another Mr. Reliable. Jeroen only had three scores below 10 avaraged 37.77 and more importantly scored his maiden century against Hilversum. Together with Brian Jennings he scored 205 runs for the first wicket. Economical off spin bowler taking 18 wickets at 18.41 and an economy rate of 3.76.
Piotr Pasierowski – talented young bowler who does not live close to the club. So his family make sure he can play and practise regularly. A shoulder injury at the start of the season prevented him to really establish his place in the second team. Must work hard over the winter to become stronger and fitter for cricket. Look forward to be working together with you!!
Pranay Patel – Happy young man who just wanted to be part of the team, because what would he otherwise do on a Sunday afternoon. Worked hard in the nets to improve and this paid of both with the ball and bat. His top score was 21 and he took 6 wickets at 17.25 and only allowed 3.49 runs per over. Prawn hope you will be there again next season.
Dilip Samuel – Always ready to take the new ball, particularly when playing at home, then he excelled. Took most wickets this season (25) at 18.48. Without injuries and with a little bit more self belief he would have bowled more overs.
Bob Jan Spits – Must be proud of his batting performances this season and that is the area he needs to focus on. Lost faith in himself after the first five games, but then he started to play really well and finishing what he started to do. In the end he scored 232 runs at 46.40 (top score 66 not out). Bob Jan clearly has potential to play at a higher level when he continues this development. Must not forget to concentrate on the glove work but that is not where you can make you mark.
Vinoo Tewari – Played in 8 matches and immediately made a big impression with his legspin deliveries. Control line and length very well for someone of his age. Due to his form he made his debut at the age of 15 in the first team and took three wickets!! Vinoo work hard on your fitness (endurance and speed and agility) there are some big things out there for you.
Phil Yisrael – Vice-captain and Mr. I am always available. And Phil was not only available he almost always contributed to the team. Typical Aussie with never give up mentality. Scored 362 runs at 25.86 and should be able to score more runs (when I do not run him out) next season consistently.
Ed de Moura Correia – funacceptable skipper. Lost the plot most of the times but in the end did not do a bad job. Enjoyed each and everyone’s company. Looks very much forward to next season where we should try and compete to go one league up. This team has the talent and potential to achieve this. Let us just do it!

Ed de Moura Correia

VRA 3

2006 was a season of transition for the 3rd, with Mike George taking over as captain and some new faces filling some gaps in the team this year. We started with an appropriate level of optimism about doing well, and disappointing early season results only served to make the team feel that they were under achieving. A final placing of 4th out of 8 team with 5 wins out of 12 matches was well short of what the team is capable of. A very small squad was a big factor in this - on at least 4 of occasions we turned played with a very weak team due to holidays and injuries, we only put out the strongest team on a couple of occasions, and we fell just short on 2 occasions chasing totals over 250.

A couple of early season collapses aside, the batting department was strong all season - with 6 batsmen averaging 30 or above; Openers Alan Mooney (356 runs) & John Reardon (246) gave the team a good start on most occasions, while the star performers were Stuart Ashford with 254 runs in 7 matches at an average of 50 including the only of the season century (on top of excellent wicket keeping which saw him claim 13 dismissals) along with Paul Michaelides (286) and Andrew Dawes (243) who both had scores in the 90's. Late in the season when his hamstrings stopped him bowling Simon Middleton also showed with 2 50's that he is a front line batsman and much will be expected there next season.

Bowling however was a problem area - with wickets hard to come by for the main bowlers. Dave Geensen played every match and bowled his heart out for 15 wickets without getting the rewards he deserved and Frederik ten Kate was the leading wicket taker with his legspin with 16, bamboozling many batsmen with his googly despite receiving some punishment at times. Simon Middleton bowled excellently until his body gave out, and Andrew Dawes bowled an increasing number of overs in the second half of the season to show that he is still the most reliable bowler in the team. However amongst the strike bowlers Anthony Lynch bowled with great swing and accuracy all season only to repeatedly beat the bat or have chances narrowly fail to go to hand; Some dropped chances at key times, combined with the fact that the rest of the support bowling conceded 6 or more runs per over resulted in too many 250 plus totals to chase.

Some excellent individual performances aside, apart from the final league positions there were some notable positives. Team spirit was as good as it has ever been, the team practised hard, when they were fit new players Simon Middleton, Anthony Lynch and Vaughan Belhamine added quality and enthusiasm, and youngsters Thomas Spits and Frederik ten Kate played a big part in the team. With almost everyone available next year, with some better luck with injuries this team is capable of promotion next season.

John Reardon

VRA 4

VRA IV, mannen met een missie.

De oproep om nog een stukje te schrijven voor de laatste How's That! bracht mij in gedachten terug naar de spoorwegovergang in Soestduinen, waar ik in mijn jeugd -jawel, lieve kijkbuiskinderen!- zo vaak werd opgehouden. 'Wacht tot het rode licht gedoofd is, er kan nog een trein komen!' Iets dergelijks geldt dus ook voor cricket. Maar geen nood, we hebben alles paraat, want nog zeer recent de jaarstaten voor de KNCB mogen invullen.

Om maar meteen het gras voor mijn eigen voeten weg te maaien; het was een rommelig seizoen, waarin het Vierde ondermaatst presteerde. Wanneer je pas op 25 mei je eerste wedstrijd speelt (!) en vervolgens 4 potten binnen 10 dagen moet afwerken, loop je voor je het weet achter de feiten aan. Nu is het met dit team al jaren een kwestie van uitgekiende regie om tevoren te bepalen welke wedstrijden je moet winnen en welke je vervolgens mag verliezen. Die verhouding ligt traditioneel rond 1:3. Dat leek dit jaar opeens niet voldoende, omdat de onderling krachtsverschillen in de poule niet voldoende uit elkaar lagen. Maar zoals gebruikelijk wonnen we de cruciale wedstrijd, waardoor het Derde team van Rood & Wit de rode lantaarn niet meer kon ontlopen. VRA 4 eindigde voorlaatste met 8 punten uit 12 wedstrijden.

Belangrijk pluspunt was als vanouds de goede stemming in eigen gelederen en de soepele integratie van jonge, maar talentvolle jeugdleden. Thomas Pasierowski en Nick Wories deden vrijwel wekelijks mee, Affan Mohammed was de ontdekking van het seizoen en ook de kleine Pargat Singh deed van zich spreken. Daarnaast waren er de prettige bijdragen van nieuwe aanwinst Willem Kloppenburg (waaronder een 125 not out bij zijn debuut voor VRA, even over het hoofd gezien tijdens de dassenparade op het sluitingsdiner). Met de bal was Maarten van Meerten als vanouds op dreef, op de voet gevolgde door Thomas Pasierowski, die maar liefst 51 overs voor z’n rekening mocht nemen. Dat zegt overigens niet alleen iets over zijn progressie, maar ook over het gebrek aan capaciteit bij de ‘ouderen’.
De gebruikelijke kanonnen lieten het an bat een beetje afweten dit jaar. Harold Horsman, Jeroen van Meerten en ondergetekende kwamen met gemiddelden onder de 30 niet voldoende uit de verf, hetgeen ons ook een paar wedstrijden heeft gekost.

Verder viel nog op dat we 34 verschillende spelers nodig hadden om wekelijks met 11 man aan te treden. Dat is niet ongebruikelijk voor de sluitpost van het zondagcricket, maar de balans was dit jaar een beetje zoek. Slechts 10 spelers speelden 50% van de wedstrijden of meer en dat was gewoon te mager. Onze eigen mr. Extra speelde weer een belangrijke rol voor onze tegenstanders. Gemiddeld 20 runs per wedstrijd werden via hem ingeleverd en ook dat maakte soms net het verschil tussen winst of verlies.
VRA 4 scoorde 1.887 runs in 12 innings, duidelijk te weinig. Het overgemiddelde van 4,38 (430 overs) was nog niet zo slecht, maar de tegenstanders deden het met 5,08 toch beter.
Conclusie uit al deze statistieken moet zijn dat de balans dit seizoen net wat verkeerd uitsloeg. Wanner we volgend seizoen wat vaker in dezelfde samenstelling kunnen spelen, wanneer we net wat minder extra’s weggeven en zelf over de hele linie net iets beter batten, dan winnen we 3 wedstrijden meer en pakken we gewoon 12 tot 14 punten.

En dan nog een laatste sombere conclusie: Met de degradatie van Rood&Wit valt er weer een van onze gelijkgestemde sparringpartners weg. Daarvoor in de plaats komen steevast clubs met een andere cricketcultuur dan de onze. Soms leidt dat tot problemen, maar over het algemeen weten we nu wel hoe daar mee om te gaan (... wij passen ons aan). Blijft overeind dat de gezelligheid verdwijnt, dat de vroegere geintjes in het veld niet meer worden begrepen, dat je onverstaanbare beledigingen moet dulden en je in lege voetbalkantines wordt gestald met je eigen kratje bier. Daar is geen makkelijke oplossing voor. Hollanders cricketten nu eenmaal steeds minder, eigen schuld. Maar het is zo zonde als je ziet dat wij als laatste der Mohikanen het spel nog willen spelen zoals wij het ooit geleerd hebben, met respect voor elkaar en voor de tegenstander. Tijd voor de Veteranen, zou je zeggen, maar dan mogen de Pasierowski’s niet meer meedoen en daar is ons team nu juist voor bedoeld. Dus gaan we door en wenden we ons tot symbolisch Calimero-verzet. LET OP: Wij spelen (ook volgend jaar) niet in grijs, maar in WIT! Wij spelen niet op zaterdag, maar op ZONDAG! Bij ons is een boogje boven heuphoogte geen No Ball, maar een CADEAUTJE en bij ons zijn niet alle ballen aan leg een Wide, maar slechts die bal die voor de batsman onbespeelbaar is. Ouderwets? Dan kent u m’n vader niet!

Benno van Nierop

VRA Zami

Het Sat heeft een dramatisch seizoen achter de rug. 11 wedstrijden gespeeld waarvan 2 gewonnen. Het hoogte punt van afgelopen seizoen was de tour naar Northumbria. Binnenkort kunt hiervan het verslag lezen.

Enkele statestieken van afgelopen seizoen
Batten
## Name played inn. n.o. runs h.sc. avg.
1 Mulder J.A.G. 6 4 2 21 9 10,5
2 Kappelle F. 11 10 1 86 25 9,56
3 Oskam J. 2 1 0 5 5 5
4 Reardon J. 4 4 0 68 35 17
5 Salomons S. 7 5 0 25 11 5
6 Hazeweijer M.M. 12 10 2 125 61 15,63
7 Waal de 3 2 0 29 28 14,5
8 Schotte A.M. 1 1 0 0 0 0
9 Westerink E.J. 1 1 0 0 0 0
10 Spits T. 1 1 0 1 1 1
11 Yisrael 2 2 0 52 39 26
12 Johnson 3 2 0 6 4 3
13 Lindemann Th.J. 8 5 2 12 7 4
14 George M.J. 5 4 0 47 30 11,75
15 Schotte 4 3 0 16 12 5,33
16 Jong Luneau de 4 2 1 28 23 28
17 Lynch 4 3 1 36 27 18
18 Rier M. 1 1 0 36 36 36
19 Kate ten F. 3 3 0 37 32 12,33
20 Nierop van E. 1 1 0 12 12 12
21 Savage 2 2 1 35 35 35
22 Collignon L.J. 11 10 0 99 25 9,9
23 Geensen D. 2 1 0 6 6 6
24 Hintzen A.H.J. 9 8 2 120 48 20
25 Schotte S.J. 4 3 1 6 3 3
26 Richardson J. 9 7 2 7 6 1,4
27 Ashford S. 1 1 0 69 69 69
28 Koomans M. 2 2 1 29 29 29

Bowlen
## Name Initials overs balls wickets runs avg. ec.rate
1 Kappelle F. 17 4 6 134 22,33 7,585
2 Oskam J. 10 0 0 45 0 4,5
3 Reardon J. 9 0 1 72 72 8
4 Salomons S. 2 0 0 43 0 21,5
5 Hazeweijer M.M. 61 3 8 300 37,5 4,878
6 Waal de 2 0 0 25 0 12,5
7 Westerink E.J. 5 0 1 35 35 7
8 Spits T. 5 0 0 25 0 5
9 Yisrael 14 1 6 52 8,67 3,671
10 Johnson 14 0 1 52 52 3,714
11 Schotte 11 0 3 54 18 4,909
12 Jong Luneau de 1 0 0 13 0 13
13 Lynch 29 0 5 44 8,8 1,517
14 Rier M. 4 0 0 57 0 14,25
15 Kate ten F. 16 0 3 98 32,67 6,125
16 Collignon L.J. 20 0 3 155 51,67 7,75
17 Geensen D. 14 0 5 52 10,4 3,714
18 Schotte S.J. 16 0 2 79 39,5 4,938
19 Richardson J. 13 0 3 97 32,33 7,462
20 Ashford S. 7 0 1 41 41 5,857
21 Koomans M. 5 0 1 43 43 8,6

Fielden
## Name caught stumped total
1 Mulder J.A.G. 1 0 1
2 Kappelle F. 2 0 2
3 Reardon J. 2 0 2
4 Salomons S. 2 0 2
5 Hazeweijer M.M. 1 0 1
6 Yisrael 2 0 2
7 Lindemann Th.J. 7 1 8
8 George M.J. 1 0 1
9 Schotte 1 0 1
10 Lynch 2 0 2
11 Rier M. 1 0 1
12 Collignon L.J. 2 0 2
13 Geensen D. 2 0 2
14 Ashford S. 1 0 1
15 Koomans M. 1 0 1

VRA Jeugd

De jeugd van VRA heeft een goed seizoen achter de rug. In dit verslag een korte blik op de belevenissen van onze jeugd.

Voorbereidingen voor het seizoen
In januari werden de wintertrainingen al goed bezocht. Onder leiding van onze VRA coryfee Mohammad Munaf en geholpen door Aart Schotte (Under 7), Brad Turmaine (Under 11, 13, 15) en Harold Horsman (Under 9, 11, 13, 15, 18) werd de techniek van alle youngsters aangescherpt. Eén van de trainingen werd ook bezocht door de TV-camera van AT5. De aandacht voor cricket op TV kan tenslotte niet vaak genoeg gestimuleerd worden.
Zoals elk jaar was het dit jaar weer een verrassing hoeveel jeugdleden zich zouden aanmelden. Het is inmiddels praktijk dat teams die met 13 spelers werden ingescheven, het seizoen ingingen met een selectie van 17 spelers. Hoewel dit op zich gunstige ontwikkelingen zijn, stelt het wel grote eisen aan het improvisatievermogen aan de begeleiding.
Het seizoen 2006
Ook dit jaar had VRA 7 jeugdteams op het gras staan. Al vroeg in het seizoen stonden de
U7, U9 Rood, U9 Blauw, U11, U13, U15 en de U18 klaar om hun tegenstanders partij te geven, waarbij de U13, U15 en de U18 in de Top competitie uitkwamen.
De Under7 werd opnieuw begeleid en getrained door Aart Schotte. Als u dit nog nooit gezien heeft, bent u te laat, want Aart heeft aangegeven dat hij zijn tijd wat minder aan rezien wil gaan besteden. Uiteraard zullen we zijn geinspireerde toewijding enorm missen en zijn anarstig op zoek naar een opvolger.
Voor Under9 waren dit jaar weer 2 teams: de roden en de blauwen. Onder leiding van Enna ter Kuile en Jan-Hendrik van Oers werden de ballen verder dan ooit geknald.
De Under11 speelde dit jaar met 7 nationaliteiten in de EBAB competitie. Het enorme enthousiasme van dit team werd aangevuurd door Jeanette Glerum die haar team tot EBAB kampioen van Nederland heeft gebracht.
De Under13 Top heeft heel veel wedstrijden tegen Belgische tegenstanders gespeeld. Ray Reelick heeft de jongens op een leuke manier tot een team gemaakt dat zich goed kon handhaven in deze lastige competitie.
De Under15 zat dit jaar heel erg dicht bij een kampioenschap. Gevuld met talenten en aangevuld met nog meer talent uit verre streken, ontwikkelde dit team zich tot de verrassing van het seizoen. De spelers van dit team zult u de komende jaren naar de seniorenteams zien doorstromen. Dit jaar maakte Vinou Tewarie al zijn debuut in het Eerste met een ongelofelijke 3 voor 19 in 4.2 overs, maar ook Affan Mohammed, Edwin van den Burg, Nick Wories, Thomas Pasierowski en Leon Turmaine gaan het komende jaar doorbreken.
De Under18 tenslotte wordt door velen als vlaggenschip van de jeugd gezien. Hoewel daar het nodige op af te dingen is, want álle jeugdteams zijn tenslotte belangrijk, is dit team de afgelopen jaren altijd met extra aandacht bekeken. Dit jaar heeft het team redelijk gepresteerd. De coach, Ryan Maron, heeft zich in heel wat bochten moeten wringen om de jongens zover te krijgen dat ze de juiste houding ten opzichte van het spel aannamen. Het respect dat hij daarmee heeft afgedwongen wordt wel het beste getoond door de teamfoto die het hele team uit eigen beweging en uit eigen middelen aan Ryan als afscheidscadeau heeft gegeven.

Organisatie en begeleiding
De organisatie en begeleiding van de jeugd van VRA is de laatste jaren gegroeid tot een groep van vele tientallen mensen. Het kan niet vaak genoeg benadrukt worden hoe belangrijk het is om ouders en senior spelers te betrekken bij de opleiding van de jeugd.
De technische begeleiding is dit jaar overgenomen door Ed de Moura Correia. Met zijn structurele aanpak, goede ideeën en bovenal zijn prettige aanpak heeft hij dit jaar al veel bereikt. Wij hopen dan ook dat de club de komende jaren over zijn talent en toewijding kan blijven beschikken. Alleen dan kunnen we de vruchten van zijn plannen gaan plukken.
Nienke Kodde was dit jaar opnieuw wedstrijdcommissaris. Door haar werk en organisatie konden alle teams en tegenstanders zich helemaal richten op het spelen van de wedstrijd.
We zijn ongelofelijk blij dat Nienke zich ook voor de komende jaren wil blijven inzetten.

Successen en hoogtepunten
De intensieve begeleiding en training heeft geleid tot een toenemende groep talenten die extra aandacht krijgen van de Bond.
De 9 geselecteerden voor de Dutch Lion’s van de KNCB 2007 zijn:
Arsalan Khan, Kirandeep Singh, Christiaan Horsman, Leon Turmaine, Nick Wories, Thomas Pasierowski, Vinoo Tewarie, Chris Bekedam, Jeroen Westermann
Daarnaast spelen Erik Scwarcinsky en Maurits van Nierop in het Nederlands elftal.
Tijdens de slotdag op 17 september zijn de jaarlijkse prijzen uitgereikt.

Toekomst
De toekomst van de club komt uit de jeugd. Dat lijkt een cliché, maar het is gewoon waar. De afgelopen 5 jaar heeft de jeugd van onze club een gestage groei doorgemaakt. Van 60 jeugdleden en 4 teams zijn we gegroeid naar bijna 120 jeugdleden en beschikken we inmiddels over 7 jeugdteams; een resultaat om trots op te zijn. Maar ook een resultaat om zuinig op te zijn. Want iedereen weet hoe wispelturig en vluchtig de clubliefde tegenwoordig is. Alleen door voortdurende inzet van vrijwilligers kunnen we zorgen dat VRA staande blijft temidden van de altijd aanwezige druk van buiten. De bijna jaloerse blikken van de ons omringende hockeyclubs naar onze sappige groene grasvelden zullen we altijd moeten blijven omzetten in de aanwas van nieuwe jeugdleden.
Als persoonlijke noot wil ik u bedanken voor 5 jaar vertrouwen. De motivatie om door te gaan is altijd gekomen van al die kinderen die van nietswetende jonge kinderen werden tot vrolijke en enthousiaste cricketliefhebbers die hun kamer volhangen met posters van Shane Warne. Of door zo’n slotdag eind september waar zo’n 80 kinderen van jong tot oud met cricket bezig zijn.
Dat geeft hoop voor de toekomst van VRA.

Harold Horsman
Commissaris Jeugd